آموزش های فنی و حرفه ای

آموزش هاي علمي – كاربردي (Applied Science and Technology)با هدف ايجاد زمينه مناسب براي فعاليت همه جانبه در گسترش و اعتلاي دانش‘ ارتقاي شاخص هاي كمي و كيفي و منزلت اجتماعي آموزش هاي كاربردي‘ فراهم سازي زير بناي مناسب به منظور به كارگيري توان فارغ التحصيلان دوره هاي نظري در حل مسائل كاربردي و فراهم سازي زير بناي مناسب براي ايجاد و انتقال تكنولوژي نوين طراحي گرديده‘ به اجرا در مي آيد(سند توسعه بخشي آموزش هاي فني و حرفه اي در برنامه چهارم) . 

مطابق ماده يك آيين نامه تشكيل شوراي عالي آموزش هاي علمي – كاربردي (مصوب جلسات 234 و 237 شوراي عالي انقلاب فرهنگي) «آموزش هاي علمي – كاربردي به آموزشهايي اطلاق مي شود كه به قصد ارتقا دانش افراد و ايجاد مهارتهاي لازم و به فعاليت در آوردن استعداد هاي نهفته در ايشان تعليم داده مي شود و دانش آموختگان را براي احراز شغل‘ حرفه و كسب و كار در مشاغل گوناگون آماده مي كند و توانايي آنان را براي انجام كاري كه به آنان محول شده است تا سطح مطلوب افزايش مي بخشد». و نيز در ماده آيين نامه مذكور آمده است «هدف از اين آموزشها تربيت افرادي است كه در كليه سطوح براي بخشهاي مختلف صنعت‘ كشاورزي و خدمات به آنان نياز است». چنانچه مشخص است اين تعاريف و اهداف عينا  از تعريف آموزش هاي فني و حرفه اي برگرفته شده است. اما طرفداران آموزش هاي علمي – كاربردي بين آموزش فني و حرفه اي و اين آموزش تفاوت هايي را مطرح مي كنند. و اظهار مي دارند كه «آموزش هاي فني و حرفه اي عمدتا كوتاه مدت بوده و خارج از نظام آموزش رسمي ارائه مي شوند و افراد را براي حرف و مشاغل مختلف آماده مي سازند‘ در حاليكه آموزشهاي علمي – كاربردي با جهت گيري شغلي و حرفه اي در مقاطع همتراز با آموزشهاي رسمي كشور و بلاتر از سطح ديپلم‘ طرح ريزي و اجرا مي شوند». اجراي آموزشهاي علمي – كاربردي توسط دانشگاه جامع تكنولوژي كه تشكلي از موسسات آموزش عالي علمي – كاربردي كه اساسنامه آن در زمستان سال 1372 به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي و شوراي گسترش دانشگاهها و موسسات آموزش عالي رسيده است‘ انجام مي شود. اين دانشگاه توسط وزارت علوم‘ تحقيقات و فناوري تاسيس يافته وظيفه برنامه ريزي‘ هدايت و نظارت بر موسسات آموزش عالي علمي – كاربردي را به عهده دارد. اين دانشگاه زمينه اي را فراهم نموده است كه با مشاركت سازمانها و دستگاههاي اجرايي در بخش دولتي و غير دولتي‘ تربيت نيروي انساني متخصص و مورد نياز بخشهاي اقتصادي‘ اجتماعي و فرهنگي انجام گيرد. اما با گذشت بيش از يك دهه‘ هنوز پيامدخاصي كه بيانگر جذب فارغ التحصيلان هريك از موسسات وابسته به اين دانشگاه در دانش و مهارت كسب شده باشد‘منتشر نشده است تا به ميزان موفقيت آن پي برد.