ضرورت توسعه آموزش های کپسولی (بروشوری یا گذر مهارتی) در جامعه توسط نهادهای آموزش فنی و حرفه ای

یعقوب نماینده 

 مقدمه

تغییرات سریع هر روزه در دانش، فناوری ها و نگرش ها؛ و در نتیجه اثر گذاری آن در سبک زندگی و فعالیت های شغلی، نیاز به آموزش هم زمان  و هم راستا با تحولات را ضروری نموده است. چرا که بهره مندی از تغییرات روز جهت رفاه اجتماعی جامعه جز با آموزش میسر نخواهد شد. از طرفی در علوم تربیتی و آموزش حیطه مهارتهای عملی،عاطفی و ارتباطی نیز از روش آموزش های تدریجی و مدل های آموزشی بخصوصی برای نشر و ترویج فناوری ها استفاده می شود. این تغییرات که در نوع خود کم کم و تدریجی است نیازمند استفاده از روش آموزش های کوتاه مدت یا به عبارتی کپسولی یا بروشوری است.

این نوع آموزش ها، در فرهنگ سازمانی مربوط به آموزش های فنی و حرفه ای به آموزش های خودیاری فنی معروف بود! که در قالب آموزش های تک جلسه ای، سمیناری، بروشوری ارائه می شد و هدف آن ارتقاء فرهنگ فنی جامعه بود. اما امروزه با تغییراتی که در رسالت و ماموریت آموزش فنی و حرفه ای که حضور در هر حوزه ای که با خلاء مهارتی روبروست، اتفاق افتاده است، این عنوان به آموزش های گذر مهارتی، یا آموزش های کپسولی (که در حوزه کارآفرینی مورد است)، تغییر یافته است.

 

طرح آموزش های کپسولی یا گذر مهارتی

تنوع و تعدد فناوری های ریز و درشتی که در پیرامون ما به کار گرفته می شود از جمله: استفاده از برنامه های گوش های هوشمند، ربات ها، لوازم الکترونیکی مانند کارت ملی هوشمند، تجهیزات ساختمان های هوشمند، وسایل رفاهی خودرو های الکترونیکی، تغییر در سبک زندگی با تغذیه سالم تر، رویکرد به ورزش و استفاده از لوازم ورزشی، روش ها و مهارت های پس انداز و هوش مالی، بورس، توجه به اقتصاد خانواده با اعمال صرفه جویی در انرژی ها، کسب درامد، جلوگیری از تولید بیش از اندازه ضایعات و استفاده از اثاثه و وسایل بلااستفاده با کوتاه مدت ترین آموزش ها قابل اجرا و نتیجه گیری است.

تمامی این آموزش ها نیازمند بکارگیری امکانات گسترده آموزش نیست. بلکه با صرفا با استفاده از آموزش های کپسولی و گذرمهارتی به ویژه با بهره مندی از آموزش های مجازی قابل انتقال و فرهنگ سازی است.

 

اجرای آموزش های کپسولی یا گذر مهارتی

تهیه بروشورهای مجازی و سنتی، ارسال پیام های آموزشی، برگزاری ایستگاه های گذر مهارتی در نمایشگاه ها و مراسمات و مناسبت ها و ... همه از روش های انتقال فرهنگ استفاده از نتایج توسعه فناوری ها و دانش است. در اجرای این آموزش ها تنها نیاز به اجرای آن توسط نهادهای آموزشی نیست، بلکه ایجاد فرهنگ آن در بین تولید کنندگان و وارد کنندگان فناوری ها و نیز تمامی بنگاه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از ابزارهای نو در توسعه آموزش های بروشوری خواهد بود.

 

نمونه هایی از آموزش های گذر مهارتی:

-         روش های بازیافت زباله های کاغذی در خانه

-         روش بستن زنجیر چرخ خودروها

-         آموزش استفاده از برنامه گوشی های هوشمند

-         آموزش خرید و فروش سهام

-         عیب یابی اولیه برخی لوازم خانگی

-         روش تعویض لاستیک خودرو

-         روش های پس انداز کردن

-         روش تست قند خون

-         استفاده از دستمال غذاخوری

-         نحوه بستن کراوات

-         روش طراحی سایت یا وبلاگ

-         روش های ربات سازی تلگرامی

-         روش خشکشویی پوشاک

-         روش های تنظیم قرارداد

-         نحوه استفاده از آسانسور

 

وضعیت اشتغال و بیکاری در سال 1395 که گذشت؛

 

وضعیت کدام استان‌های کشور در بیکاری وخیم‌تر است؟

تولید و اشتغال، دو کلیدواژه‌ای بودند که رهبر معظم انقلاب در پیام نوروزی خود بر آن تأکید فراوان داشتند و این ناشی از دغدغه‌ای است که چه در سطح جامعه و چه در سطح مسئولان کلان کشور به یک مسأله جدی تبدیل شده است. بیکاری یکی از مشکلاتی است که همواره اقتصاد ایران با آن روبه رو بوده و به رغم اینکه در سال های گذشته برخی شاخص های اقتصادی نظیر رشد اقتصادی و تورم روند رو به بهبودی نسبت به گذشته خود داشته اند، بیکاری از جمله شاخص هایی بوده است روندی افزایشی داشته است. 

 

به گزارش تابناک اقتصادی، شاخص بیکاری در میان دیگر شاخص های اقتصادی از آن نظر اهمیت بالاتری دارد که علاوه بر آثار اقتصادی، آثار اجتماعی گسترده ای نیز دارد و از این روی، حل مسأله بیکاری در کشور، یک اولویت جدی است. در حالی که نرخ متوسط بیکاری در سطح جهانی و بر طبق آخرین آمار بانک جهانی حدود 6 درصد است، نرخ بیکاری در ایران به بیش از 12 درصد رسیده و این به معنای سطح بالای بیکاری در کشور نسبت به وضعیت جهانی آن است. 

بنا به تعریف مرکز آمار، بیکار به همه افراد ده ساله و بیشتر گفته مي شود كه؛

1-در هفته مرجع فاقد كار باشند (دارای اشتغال مزدبگیری یا خوداشتغالي نباشند)

2-در هفته مرجع و یا هفته بعد از آن آماده برای كار باشند (برای اشتغال مزدبگیری یا خوداشتغالي آماده باشند) 

3- در هفته مرجع و سه هفته قبل از آن جویای كار باشند (قدامات مشخصي را به منظور جست وی اشتغال مزدبگیری و یا خوداشتغالي به عمل آورده باشند) و همچنین فرادی كه به دلیل آغاز به كار در آینده و یا در انتظار بازگشت به شغل قبلي جویای كار نبوده، ولي فاقد كار و آماده برای كار بوده اند نیز بیکار محسوب مي شوند. 

بر پایه آخرین گزارش مرکز آمار که در پایان سال 1395 منتشر شده است؛ نرخ بیکاری در کشور نسبت به سال 94، 1.4 رشد داشته است و به رقم 12.4 درصد رسیده است. همان طور که در نمودار زیر نیز دیده می شود، نرخ بیکاری در یک دهه گذشته به بالاترین رقم بعد از سال 1389 رسیده و از این نظر دغدغه های شکل گرفته از سوی مسئولین کشور در مسئله بیکاری قابل درک و جدی می نماید. البته به این نکته نیز باید اذعان نمود که به طور کلی وضعیت بیکاری در نقاط روستایی از وضعیت بهتری نسبت به نقاط شهری برخوردار است. به طوری که بیکاری در نقاط شهری در حال حاضر نزدیک به 14 درصد است و در نقاط روستایی حدود 9 درصد است. 

بررسی ها نشان می دهد، در بین بخش های اقتصاد ایران، بخش خدمات بیشترین سهم در اشتغال کشور را داشته است. بررسي اشتغال در بخش های عمده اقتصادی نشان مي دهد، بخش خدمات با 50.1 درصد بیشترین سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است. در مراتب بعدی بخش های صنعت با 31.9 درصد و كشاورزی با 18 درصد قرار دارند. 

یکی دیگر از مسائلی که می تواند در مسأله بیکاری قابل توجه باشد مسأله توزیع بیکاری در استان های کشور است. هرچند نرخ بیکاری در کشور رقم 12.4 درصدی را نشان می دهد، نباید این نکته را فراموش کرد که این رقم نشان دهنده میانگین کشوری است و در این میان استان ها و مناطقی هستند که وضعیت های بسیار ناگوارتری دارند. در پایان سال 95 وضعیت استان های کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری، اردبیل و کردستان از سایر استان در مسئله بیکاری وخیم تر بوده است و در مقابل، استان های مرکزی، سمنان و زنجان از وضعیت بهتری برخوردار بوده اند. استان کرمانشاه با بیکاری 22 درصدی، بدترین وضعیت در بین استان های کشور از نظر بیکاری را دارا است و چهار محال و بختیاری (20.2 درصد)، اردبیل (15.3درصد) و کردستان (15.2درصد) در رتبه های بعدی قرار دارند. در مقابل و در طرف دیگر ماجرا، استان مرکزی (7.3 درصد)، سمنان (8.6 درصد) و و زنجان (9.7 درصد) بهترین وضعیت از نظر بیکاری در کشور را در اختیار دارند. 

مسأله ای که در پایان و در مورد اشتغال و بیکاری بایستی به آن اشاره شود، به نوع اشتغال برمی گردد. یکی از معضلات جدی اقتصاد ایران در شرایط حاضر وجود فعالیت های گسترده نامولد است. فعالیت هایی که عموما بر پایه امور سوداگرایانه و واسطه گری بنا شده است و نه تنها نقشی در ایجاد ارزش افزوده و افزایش سطح تولید ناخالص داخلی کشور ندارد، بلکه به طور ذاتی به انحراف شدید منابع مالی از فعالیت های مولد به سمت فعالیت های نامولد منجر می شود. از همین رو توجه به ایجاد اشتغال مولد که خود زمینه ایجاد ارزش افزوده باشد بایستی مورد توجه جدی قرار گیرد.

 

اختلاف معنادار تعداد دانشگاه های ایران در قیاس با سایر کشورها

ایران ٥ برابر کشورهای پیشرفته دانشگاه دارد. ایران ٢٦٤٠ دانشگاه دارد، در حالی که چین ٢٤٨١ و هند ١٦٢٠ دانشگاه دایر کرده است.

 

روزنامه «شهروند» می‌نویسد: مدرک‌گرایی ایرانی‌ها، وضع دردناکی برای اقتصاد ایران رقم زده است. حالا کشور ما بیشتر از هند و چین یک‌ میلیارد و چندصدمیلیون نفری دانشگاه و مراکز آموزش عالی دارد.

 

بنا به آخرین گزارش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، در ایران ٢‌ هزار و ٦٤٠ دانشگاه وجود دارد که از این میان سهم وزارت علوم از جمعیت دانشجویی ٦٨‌درصد و سهم دانشگاه آزاد ٣٢‌درصد است. این درحالی است که براساس اعلام موسسه اسپانیایی CISC چین تنها ٢‌ هزار و ٤٨١ و هندهزار و ٦٢٠ دانشگاه دایر کرده است. این تعداد دانشگاه، حدود ٥‌هزارمیلیارد تومان از بودجه کل کشور را می‌بلعد و نزدیک به ٥٠‌ درصد از جمعیت بیکار کشور را تولید می‌کند. اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود و نکته دیگر اینجاست که درنهایت بدنه اداری ایران نخبگان را به حاشیه می‌راند و متوسط‌ها و فارغ‌التحصیلان رشته‌های غیرمرتبط را به خود جذب می‌کند.

 

مهدی پازوکی اقتصاددان دراین‌باره به «شهروند» می‌گوید: اسنادی در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی موجود است که نشان می‌دهد در سال‌های گذشته حدود ٥‌ هزار نفر به استخدام دولت درآمده‌اند که از این میان دانش‌آموختگان نخبه دانشگاه‌های تراز اول کشور سهم بسیار ناچیزی دارند. این در حالی است که در ژاپن یا سایر کشورهای پیشرفته بهترین و نخبه‌ترین افراد جامعه به‌عنوان کارمند دولتی استخدام می‌شوند.

 

او تأکید می‌کند: کدام عقل اقتصادی می‌پذیرد که در دانشگاه‌های فرهنگیان کنکوری‌هایی با رتبه ١٥ تا ٢٠‌ هزار از بدو ورود به دانشگاه صاحب حقوق ماهانه شوند و سال‌های تحصیل آنها به‌عنوان سابقه کار لحاظ شود و نوعی تضمین برای استخدام آنها وجود داشته باشد اما سال به ‌سال آمار مهاجرت نخبگان ما افزایش داشته باشد؟

 

بر اساس اعلام بانک جهانی، ایرانی‌ها رتبه پانزدهم مهاجرت جهان را از آن خود کرده‌اند و از این میان میزان مهاجرت نخبه‌ها روند صعودی گرفته است.

 

بنا به اعلام مهدی سیدی رئیس کارگروه نخبگان شورایعالی انقلاب فرهنگی درسال ٢٠١٥ حدود ١١‌هزار و ٣٠٠ دانشجوی نخبه از ایران مهاجرت کرده‌اند که این تعداد حاکی از رشد ١٦‌درصدی مهاجرت نخبگان از کشور نسبت به‌ سال ٢٠١٤ است. این موضوع در شرایطی رخ می‌دهد که نه‌تنها به حاشیه راندن نخبه‌ها کیفیت نیروی انسانی کشور را کاهش داده است که پدیده مدرک گرایی در بین مدیران و معضل دکتری یک شبه امکان رقابت سالم در بدنه اداری ایران را محدود و محدودتر کرده است.

 

پازوکی در این‌باره به «شهروند» می‌گوید: بیشتر از ٨٠‌درصد وزرای انگلیس لیسانسه‌اند و در ایران بیشتر مدیران ما مدرک دکتری دارند. خروجی بدنه اداری انگلیس این است که آنها به‌عنوان یک اقتصاد بزرگ جهان مطرح شوند و ایران به‌عنوان یک اقتصاد بحران زده!

 

تعداد دانشگاه در ایران، حدود ٥ برابر کشورهای پیشرفته

 

ایران بنا به اعلام وزارت علوم حدود ٢‌هزار و ٦٤٠ دانشگاه دارد که با کاهش جمعیت کنکوری‌ها بسیاری از ظرفیت‌ها و هزینه‌های ایجاد شده در بدنه آموزشی کشور در عمل کارایی ندارد و دانشگاه‌ها با معضل «صندلی خالی» مواجه شده‌اند. براساس اعلام سازمان سنجش و آموزش کشور در ‌سال ٨٠، حدود دو میلیون و ٢٠٠‌ هزار نفر در کنکور شرکت کرده‌اند که این جمعیت به ٨٠٠‌هزار نفر در سال ٩٤ کاهش یافته و درواقع در طول یک دهه به کمتر از نصف رسیده است. این درحالی است که بنا به تازه‌ترین اعلام مؤسسه اسپانیایی CISC تعداد دانشگاه‌ها در اغلب کشورهای پیشرفته جهان زیر ٥٠٠ دانشگاه است به‌طوری که آلمان ٤١٢، انگلیس ٢٩١، کانادا ٣٢٩، ایتالیا ٢٣٦ و هلند ٤٢٣ دانشگاه دارند.

 

این درحالی است که برخی کشورهای اروپایی نظیر نروژ، سوئد، دانمارک، فنلاند و ... زیر ١٠٠ دانشگاه تأسیس کرده‌اند. این آمار درباره کشورهای پیشرفته آسیایی مانند سنگاپور و کره‌جنوبی نیز تکرار می‌شود و تنها ژاپن است که کمی پا را فراتر از این قاعده گذاشته و ٩٨٧ دانشگاه دارد. شمار دانشگاه‌ها در استرالیا و نیوزیلند نیز مانند سایر کشورهای توسعه یافته جهان رقمی زیر ٥٠٠ است.

 

مؤسسه CISC که بزرگترین بدنه تحقیقات عمومی اسپانیا و از زیرمجموعه‌های آموزش و پرورش این کشور به شمار می‌آید، همچنین گزارش داده است که آمریکا با حدود ٣١٠‌میلیون نفر جمعیت، ٣ هزار و ٢٨٠ دانشگاه دارد. از این میان ٥٩ دانشگاه ایالات متحده جزو ١٠٠ دانشگاه برتر جهان هستند و در واقع حدود ٦٠ درصد برترین دانشگاه‌های جهان آمریکایی است. این مسأله درحالی رخ می‌دهد که تعداد دانشگاه در پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان یعنی چین و هند کمتر از ایران است. چین با یک میلیارد و ٣٩٧ میلیون نفر جمعیت تنها ٢ هزار و ٤٨١ دانشگاه دارد و هند با جمعیت یک میلیارد و ٢٧٤ میلیون نفری هزار و ٦٢٠ دانشگاه دایر کرده است. از این میان برزیل با ٢٠٢ میلیون نفر جمعیت یعنی چیزی بیشتر از دو برابر جمعیت ایران تقریباً نصف ما دانشگاه دارد.

 

تحصیلات در ایران بدون ارزش افزوده

 

جعفر خیرخواهان کارشناس اقتصاد توسعه در این‌باره به «شهروند» می‌گوید: پیشرفت فناوری در جهان موجب شده است رشته‌های علمی ‌سال به‌ سال تخصصی‌تر و پیچیده‌تر شوند که این مسأله مشاغل را به گرایش‌های بیشتر و تخصصی‌تر رسانده است. این درحالی است که کیفیت آموزش در ایران به نوعی قربانی کمیت شده است زیرا آموزش در ایران تبدیل به بازاری برای درآمدزایی شده است.

 

او ادامه می‌دهد: این نگاه به آموزش موجب شده است پدیده مدرک‌گرایی و حتی خرید مدرک رواج بگیرد بی‌آن‌که تخصص، صرف توسعه اقتصادی و افزایش بهره‌وری شود و در واقع بازار حالت نمایشی پیدا کرده است. این پدیده در شوروی درحال فروپاشی نیز تجربه شد؛ به‌طوری که نقل قولی بین مردم آن جامعه رواج پیدا کرد با این مضمون که افراد وانمود می‌کنند در حال کار کردن هستند و کارفرما وانمود می‌کند که حقوق می‌دهد.

 

این کارشناس تأکید می‌کند: در این حالت افراد با مدرک بالاتر کمکی به چرخه تولید و اقتصاد نمی‌کنند و چون بهره‌وری افزایش ندارد، کارفرما حقوق متناسب با تخصص افراد نمی‌پردازد و این جو نیروی انسانی را بی‌انگیزه می‌کند در نتیجه افراد رفتار تصنعی از خود بروز می‌دهند.

 

٨٠ درصد وزرای انگلیسی لیسانسه‌اند

 

مهدی پازوکی اقتصاددان به «شهروند» می‌گوید: تأسیس بی‌رویه دانشگاه یکی از معضلات جدی ایران و محل اسراف بودجه‌های آموزشی است. چه کسی می‌پذیرد که در شهر کوچکی مثل قم یا سمنان بیشتر از ٦ دانشگاه دولتی با ردیف بودجه‌ای وجود داشته باشد و در سیستان و بلوچستان بچه‌ها در کپر درس بخوانند و گونی برنج را به‌عنوان کیف مدرسه به دست بگیرند؟ کدام عقل اقتصادی می‌پذیرد که تایپیست یک اداره مدرک لیسانس بگیرد و به پست کارشناسی برسد اما نه کارشناس توانایی باشد و نه دیگر مثل گذشته کار تایپ انجام دهد؟

 

در ایران کارخانه مدرک چاپ کنی به راه افتاده است و صرف بودجه‌های کلان آموزشی، ارزش افزوده اقتصادی به دنبال ندارد. به‌عنوان مثال در یک سازمان تخصصی تجاری به وفور با کارمندانی مواجه‌ایم که مدرک ادبیات یا مدیریت فرهنگی دارند و در واقع بودجه آموزشی در رشته ادبیات به هدر رفته است. از طرفی مدرک لیسانس آن کارمند برای یک سازمان اقتصادی هم کارایی ندارد.

 

او ادامه می‌دهد: یا مثال دیگر از ناکارآمدی نظام آموزش دانشگاهی در ایران این است که به وفور با مدیرانی مواجه‌ایم که یک شبه دکترا گرفته‌اند این در حالی است که در انگلیس به‌عنوان یک اقتصاد پیشرفته، بالای ٨٠‌درصد وزرا دارای مدرک تحصیلی لیسانس هستند. در واقع پرسشی که مطرح می‌شود این است که خروجی آن همه مدیر دکتر در ایران چیست؟ یا آمده‌ایم برای ورود به مجلس شرط گرفتن مدرک فوق‌لیسانس را لحاظ کرده‌ایم که این مسأله نیز از همان نگاه مدرک‌گرایی‌مان ناشی می‌شود.

 

این اقتصاددان تأکید می‌کند: در ایران بی‌شمار دکتر داریم که حتی به یک زبان بین‌المللی اشراف ندارند و نمی‌توانند منابع اصلی علم را مطالعه کنند. کجای دنیا به کسی دکترا می‌دهند که قادر به مطالعه منابع اصلی و کتب مراجع رشته خود نیست؟

 

نخبگان به حاشیه رانده می‌شوند

 

مهدی پازوکی اقتصاددان همچنین توضیح می‌دهد: در نظام استخدامی‌ ما نخبگان جایگاهی ندارند. اسنادی در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی سراغ دارم که این مسأله را اثبات می‌کند. به‌عنوان مثال در سال‌های گذشته ٥‌هزار نفر جذب بدنه دولت شده‌اند که از این میان سهم بسیار ناچیزی به دانش‌آموختگان دانشگاه‌های تراز اول کشور مثل دانشگاه شریف، امیرکبیر، دانشگاه شیراز، تبریز و اصفهان اختصاص دارد. این درحالی است که در ژاپن یا سایر کشورهای پیشرفته بهترین و نخبه‌ترین افراد جامعه به‌عنوان کارمند دولتی استخدام می‌شوند

 

پازوکی تأکید می‌کند: استخدام در ایران روند معکوسی نسبت به کشورهای پیشرفته دارد. در ایران نخبه‌ها به حاشیه می‌روند و افراد با توانایی کمتر استخدام می‌شوند. مثلا در ایران دانشگاه فرهنگیان داریم. در این دانشگاه کنکوری‌هایی با رتبه ١٥‌هزار و ٢٠‌هزار جذب می‌شوند. آنها از روز اول ورود به دانشگاه صاحب حقوق ماهیانه می‌شوند، سال‌های تحصیل برای دانشجوها به‌عنوان سابقه کار لحاظ می‌شود و استخدام آنها تضمین شده است این درحالی است که هیچ‌کدام از این امتیازات برای نخبگان دانشگاه شریف یا امیرکبیر وجود ندارد. با این حساب ما چگونه انتظار داریم در بدنه سازمانی کشور تحول ایجاد شود؟

 

نگرانی جدی درباره کیفیت نیروی کار

 

حمید حاج‌اسماعیلی نماینده شورای عالی کار نیز به «شهروند» می‌گوید: وضع کیفیت نیروی کار در ایران یکی از نگرانی‌های جدی در اقتصاد کشور است. در ایران شایسته‌سالاری وجود ندارد و مدیرسالاری غیرفنی و غیرکارشناسی در بیشتر مواقع حرف اول را می‌زند. در این فضا اغلب مدیران میانی، بدون بازدهی اقتصادی کافی سالیان‌ سال مدیر می‌مانند، ترفیع رتبه می‌گیرند و به صرف سابقه کار مشمول افزایش حقوق می‌شوند این درحالی است که سرمایه نخبگی ما باور دارد که در این نظام ناکارآمد و کورس رقابت هیچ جایگاهی ندارد و برای ایجاد تحول بی‌انگیزه می‌شود.

 

او ادامه می‌دهد: همین فرآیند به ظاهر ساده تأثیر خود را در برنامه‌ریزی‌های کلان نشان می‌دهد این‌که کشور به صورت مداوم از چشم‌اندازها و برنامه‌ریزی‌های خود عقب می‌افتد. این درحالی است که ایران باید بازنگری اساسی در جذب نیروی کار داشته باشد و سطح معیارهای خود را توسعه دهد. به‌عنوان مثال به جای باور به حزب و گروه سیاسی خاص، مبنای باور بزرگتری مثل وطن دوستی و ملی گرایی را در او سنجید. این مسائل موجب می‌شود منابع در راه درست و بهینه آن هزینه شود.

 

وی ادامه می‌دهد: نگاه مدرک گرا در بدنه اداری موجب شده است افراد به صورت ظاهری قضیه، بسنده کنند و سیستم آموزشی کمترین کارایی ممکن را در افزایش بهره‌وری داشته باشد، بی‌آنکه این حجم کلان بودجه و هزینه‌های آموزشی، ارزش افزوده قابل انتظاری تولید کند. به‌عنوان مثال ما در ایران رشته مدیریت فرهنگی ایجاد کرده ایم. افرادی که جذب این رشته می‌شوند غالباً با رتبه‌های بسیار پایین پذیرفته می‌شوند و تقریباً بیشتر آنها در مشاغل غیرمرتبط بکارگیری می‌شوند یا بیکارند. رشته‌های علمی در جهان هر سال تخصصی‌تر و پیچیده‌تر می‌شوند و از این رهگذار گرایش‌های مشاغل نیز تخصصی‌تر و جزئی‌تر می‌شود.

پردآمدترین شغل‌های دنیا کدامند؟

 

به گزارش ایسنا بسته به این که در کجای دنیا زندگی کنید، مشاغل پر درآمد در اطرافتان متفاوت خواهد بود، در آمریکا،‌ نه کارآفرین‌ها و نه بانک‌دار ها و نه حتی وکیل‌ها نیستند که بیشترین درآمد سالانه را دارند،‌ از میان 10 شغل پردرآمد در آمریکا هفت تایشان شاخه‌های پزشکی را پوشش می‌دهند.

 

مجله فوربس در پایان سال گذشته میلادی در گزارشی بر اساس شرایط کار،‌ درآمد، آینده شغلی، استرس شغلی و رده‌بندی مشاغل در میان جدول‌های گرایش،‌ فهرست 10 شغل پردرآمد را منتشر کرده است.

 

رتبه دهم در این جدول، داروسازی است با درآمد سالانه بیش از 120 هزار دلار. رتبه نهم به کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی در فرودگاه‌ها رسیده است که در سال 122 هزار دلار درآمد دارند . با شغل تحلیل داده، درآمد شما 124 هزار دلار در سال خواهد بود. ششمین شغل این جدول،  ارتودنسی است  با در آمد نزدیک به 129 هزار دلار .

 

با رشته مهندسی پالایش، ‌در آمد 130 هزار دلاری منتظر شماست. اگر دندان‌پزشک بشوید می‌توانید 146 هزار دلار درآمد داشته باشید. مدیران اجرایی ارشد شرکت‌ها می‌توانند تا 173 هزار دلار پول در بیاورند.

 

سومین شغل در میان پردرآمدترین‌ها پزشکی عمومی است با درآمد سالانه 180 هزار دلار،‌ روانشناس‌ها تا 181 هزار و 200 دلار در سال در می‌آورند.

 

اما پردرآمدترین شغلی که در آمریکا می‌توانید به دست بیاورید، جراحی است،‌ که با فاصله بسیار زیاد از مشاغل دیگر،‌ سالانه تا 352 هزار دلار درآمد دارد.

 

در بریتانیا، دهمین شغل پردرآمد سال 2015 متعلق به مدیران فناوری و آی‌تی است که بیش از 103 هزار دلار درآمد داشته‌اند، کنترل ترافیک هوایی 112 هزار دلار درآمد دارد و متخصصان حقوقی می‌توانند تا 117 هزار دلار درآمد داشته باشند.

 

خانواده پزشکی که در آمریکا پردآمدترین حوزه شغلی محسوب می‌شود در بریتانیا در رده  هفتم درآمد قرار دارد و تا 117 هزار دلار درآمد دارد،‌ مدیران موسسه‌های مالی می‌توانند تا کمی بیش از 117 هزار دلار در سال دربیاورند. در حالی که مدیران مالی تا 119 هزار دلار در آمد دارند. خلبان‌ها می‌توانند تا 127 هزار دلار در سال در آمد داشته باشند.

 

هر سه شغل بالای این جدول،‌ در کشوری که قلب بازار های مالی دنیاست،‌ به حوزه معاملات مالی متعلق است. مدیران بازاریابی در بریتانیا تا 130 هزار دلار درمی‌آورند،‌ مدیران و مقامات ارشد شرکت‌های مالی درآمدی بالغ بر 178 هزار دلار در سال دارند و کارگزاران مالی،‌ که پردرآمدین‌ترین شغل این کشور را دارند می‌توانند تا 186 هزار دلار سالانه در آمد داشته باشند.

 

در  سنگاپور،‌ دهمین شغل پردرآمدی که می‌توانید داشته باشید کارگرازی است که درآمدی حدود 89 هزار دلار دارد،‌ مدیران میانی کمپانی‌ها تا 98 هزار دلار در سال در آمد دارند. پزشکان عمومی می‌توانند 111 هزار دلار در سال به خانه ببرند و برای مدیران شرکت‌ها این رقم به 116 هزار دلار می‌رسد.

 

استادان دانشگاه حدود 125 هزار دلار در سال در آمد دارند و مدیران عامل شرکت‌ها درآمدشان به 160 هزار دلار می‌رسد. درآمد وکلا می‌تواند تا 167 هزار دلار برسد و پزشکان متخصص در رتبه سوم جدول درآمد سنگاپور هستند و در آمدشان با اختلاف از همتایانشان در آمریکا،‌ به 205 هزار دلار در سال می‌رسد.

 

اما دو پله بالایی جدول درآمد در سنگاپور متعلق به مشاغل دولتی است. وزرا در سنگاپور سالانه 818 هزار دلار درآمد دارند و پست نخست‌وزیری یک میلیون و  634 هزار دلار حقوق سالانه دارد.

 

‌خیلی وقت‌ها ممکن است یادمان نباشد که برای چه کار می‌کنیم و چه کاری برای رسیدن به شغلمان انجام داده‌ایم؟  تقریبا تمام مشاغل پردرآمد در تمام دنیا نیازمند تحصیلات قابل قبول دانشگاهی هستند که در نظام های سختگیرانه آموزشی به دست آوردنش کار چندان راحتی هم نیست، به نظر می‌رسد اگر همه چیز سر جای خودش باشد،‌ جور هندوستان کشیدن واقعا به شما کمک خواهد کرد تا به طاووسی که آرزویش را دارید برسید!

مركز توسعه آموزش هاي حرفه اي اروپا: (Cedefop)

مركز توسعه آموزش هاي حرفه اي اروپا: (Cedefop) مخفف عبارتي فرانسوي ذیل است به معناي:

centre europeen pour le developpement de la formation professionnelle

مركز توسعه آموزشه اي حرفه اي اروپا در سال 1975 تأسيس شد و هدف مساعدت در اتخاذ سیاست های مناسب برای ارایه آموزش های مهارتی در اتحاديه اروپا است. اين مركز مرجع اتحاديه اروپا براي تحصيل و آموزشهاي حرفه اي است. Cedefop يكي از نخستين نهادهاي تخصصي غير متمركز بود كه با هدف تأمين علم و دانش فني در حوزه هاي خاص و گسترش تبادل فكر بين شركاي اروپايي تشکیل شد.

فعاليتهاي cedefop:

گردآوردي مطالب برگزيده و تجزيه و تحليل آنها

كمك به توسعه و همكاريهاي تحقيقاتي

گردآوري و توزيع اطلاعات

تشويق به اتخاذ رويكردهاي مشترك در مورد مشكلات تحصيل و آموزش حرفه اي

ايجاد بستري براي مذاکره و تبادل نظر.

کانون توسعه اشتغال افق تشکیل شد.

  

کانون توسعه اشتغال افق

  تاسیس 1394

  

هر كس‏ حق‏ دارد شغلي‏ را كه‏ بدان‏ مايل‏ است‏ و مخالف‏ اسلام‏ و مصالح‏ عمومي‏ و حقوق‏ ديگران‏ نيست‏ برگزيند. دولت‏ موظف‏ است‏ با رعايت‏ نياز جامعه‏ به‏ مشاغل‏ گوناگون‏، براي‏ همه‏ افراد امكان‏ اشتغال‏ به‏ كار و شرايط مساوي‏ را براي‏ احراز مشاغل‏ ايجاد نمايد. (قانون اساسی، اصل 28)

   مقدمه

 بر اساس اصل 28 و 43 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و منشور سازمان جهانی کار[1] دولت ها باید به دنبال ایجاد فضای اشتغال با حفظ کمیت و کیفیت آن در چارچوب کار شایسته باشند. دولت ها از عوامل اصلی و محوری سیاستگذاری و تصمیم گیری امور اجتماعی در اشتغال بوده و مسئول برنامه ریزی کلان جهت زمینه سازی برای کسب شایستگی لازم و مورد نیاز افراد جامعه اند. از طرف دیگر بر اساس سند چشم انداز بیست ساله نظام جمهوری اسلامی ایران (افق 1404 ه.ش یا 2025م) ایران  کشوری است "برخوردار از دانش پیشرفته، توانا در تولید علم و فناوری، متکی بر سهم برتر منابع انسانی و سرمایه اجتماعی در تولید ملی" تحقق این چشم انداز مطمئنا، کشور را به وضعیت اشتغال کامل نائل می گرداند. اتکا بر سهم برتر منابع انسانی و سرمایه اجتماعی در تولید ملی تنها با خلق فرصت های برابر، توزیع مناسب درآمد و اتخاذ راهبردهای کارآمد بر ایجاد نظام اشتغال مولد می باشد. اشتغال مولد نیز مستلزم تمهیدات و بسترهای متعددی در زمینه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است است. به اختصار این زمینه ها و بستر ها را می توان  اشاعه فرهنگ کار و کارآفرینی، صیانت از نیروی کار، توانمند سازی کارجویان و ارتقای بهره وری شاغلین، گسترش و توسعه آموزشهای مهارت بنیان به منظور ایجاد شایستگی ها، قابلیت ها و مهارت های لازم در  افراد به طور پیوسته و مادام العمر است که نیازمند تامین منابع مالی و سرمایه گذاری های کلان است که فقط  با کمک و مشارکت های مردمی و بخش های غیر دولتی میسر خواهد شد. یکی از مهمترین نهاد های فعال در کشور که به دنبال محو معضل بیکاری  و آثار سوء آن است، کانون توسعه اشتغال افق است. هیات امنای کانون تلاش وافری دارد تا از تمام ظرفیتها و امکانات موجود کشور و دانش و آگاهی و تجارب خود و سایر صاحب نظران، اشتغال پویا و پایدار را برای همگان خصوصا جوانان، زنان، دانش آموختگان دانشگاهی و اقشار آسیب پذیر فراهم آورد.

بیان مساله

از دو بعد عرضه و تقاضای نیروی کار، می توان دلایل  بیکاری در بازار کار کشور را مورد بررسی و ملاحظه قرار داد. به طور کلی در بعد عرضه، افزایش روز افزون نیروی کار که ناشی از رسیدن انبوه موالید دهه نخست انقلاب به سنین فعالیت و اشتغال، تمایل زنان به ویژه دانش آموخته آموزش عالی به مشارکت در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی و تامین معیشت خانواده به طور توامان با مردان، نامتناسب بودن رشته های آموزش دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی با نیاز جامعه موجب تشدید بیکاری شده است. گرچه عوامل متعدد دیگری در بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی دخالت دارند فقدان ارتباط بین نظام آموزشی با نهادهای متولی اشتغال کشور از یک طرف و عدم توجه به هدایت مناسب دانش آموزان و دانشجویان به ادامه تحصیل در رشته ها و حرفه هایی که با علاقمندی ها، توانایی ها و قابلیت های آنها متناسب باشد و همچنین عدم شناخت از مشاغل و رشته های تحصیلی باعث شده است که جوانان به صرف ایجاد رشته دانشگاهی و فقط جهت کسب مدارک به تحصیل بپردازند و این موجب حضور فارغ التحصیلان رشته های غیرمورد نیاز بازار کار از یک طرف و فقدان نیروی کار ماهر و متخصص مورد نیاز صنایع و صنوف در بین بیکاران  شده است.

پس مهمترین عامل در بعد عرضه نیروی کار متناسب، توجه به استعدادها، قابلیت ها و مهارت های افراد، شناسایی مشاغل به همراه معرفی رشته های تحصیلی برای جوانان می باشد تا آنان بر اساس علاقمندی، شناخت از شغل ها و بالاخره آشنایی کامل با رشته ها و حرفه های آموزشی انتخاب رشته نموده و آینده شغلی خود را رقم بزنند.

عدم مطالعات آینده پژوهی در زمینه فناوری، امکان پیش بینی در مورد نیازهای آینده بازار کار را  فراهم نکرده است و برنامه کلان درسی با تقاضای بنگاههای اقتصادی تناسب ندارد. در اکثر رشته های دانشگاهی دروس به صورت تئوری تدریس می شود و وقتی فارغ التحصیلان مشغول به کار می شوند با موارد کاربردی ناآشنا بوده و رضایت کارفرمایان را جلب نمی کنند، زیرا دوره های کارورزی  یا کارآموزی که بتواند تجربه از محیط کار واقعی را ایجاد کند در برنامه ریزی های آموزشی یا وجود ندارد یا کیفت کافی را ندارد.

اتکا به در آمدهای حاصل از فروش نفت، سستی و رکود را در  نزد مردم و مسئولین به وجود آورده است و  اقتصادی وابسته را ایجاد کرده است که ناخود آگاه باعث عدم توجه جدی به تولید و همچنین عدم توجه به پرورش نیروهای بالنده، خلاق و کار آفرین شده است و به طور کلی خود باوری به نیروهای داخلی را از بین برده است. حرکت منسجمی در جهت برنامه ریزی شغلی و آتی کودکان و نوجوانان متناسب با ساختار اقتصادی کشور انجام نشده و آینده شغلی و تحصیلی آنان صرفا بر اساس امکانات و رشته های فعلی شکل می گیرد. یعنی نظام آموزشی نیز قابلیت کشف استعدادها و هدایت آنان را ندارد. بخشهای واسطه بین کارجو و کارفرما که مسئولیت مشاوره شغلی و کاریابی برای کارجویان را برعهده دارند نیز صرفا به شکار فرصتهای شغلی می پردازند و وظایف ذاتی خود در زمینه هدایت و مشاوره شغلی را به ورطه فراموشی سپرده اند که البته فقدان سامانه های قوی اطلاعات بازارکار که ناشی از عدم ایجاد شبکه های شغلی بین دستگاه های دولتی و بخش های فعال اقتصادی و موسسات آموزی است می تواند منشاء این پدیده باشد ولی به هرحال عدم توانمندی کاریابیها در نیازسنجی آموزش نیروی انسانی و ظرفیت سنجی بنگاه های اقتصادی، پیش بینی و آینده پژوهی بازارکار در این زمینه محرز است.

اهمیت سازمان های مردم نهاد و تاسیس کانون توسعه اشتغال

رشد و شکوفائی نهادهای مردمی در کشورهای توسعه یافته، تجربه موفقی را در ایجاد پیشرفت پایدار رقم زده است و نقش آنان را به عنوان مکمل ارکان حکومت نهادینه کرده است. ولی در کشور ما علیرغم قدمت حرکت های مردمی و ظرفیت های قانونی در این زمینه، توسعه نهادهای مردمی با فراز و نشیب هایی همراه بوده و توانمندی اجتماعی آنها به طور منسجم در خدمت رشد و پیشرفت جامعه بکار گرفته نشده است. نهادینه کردن نقش آنها در اداره جامعه، علاوه بر آنکه نیازمند برنامه ریزی دقیق و سیاستگذاری صحیح می باشد محتاج نگاه و رویکردی است که آنها را به عنوان تکمیل کننده ارکان نظام پذیرا باشد. حائز اهمیت است که مجلس شورای اسلامی با تصویب بند  ک  ماده 18 قانون برنامه پنجم توسعه بر ضرورت بهره گیری از ظرفیت های علمی سازمان های مردم نهاد در تصمیم سازی و مدیریت کشور تاکید کرده است.  سازمانهای مردم نهاد ظرفیت حل مشکلات فرهنگی و اجتماعی در بروز بحران بیکاری ، پایین بودن بهره وری نیروی کار، ایجاد سیستم های پویا و کارآمد هدایت و عرضه نیروی کار، انجام پژوهش های بنیادی و کاربردی در زمینه اشتغال و بیکاری، هدایت وجهت دهی تقاضای ورود زنان، جوانان، بازنشستگان، دانشجویان و دانش آموزان  به بازار کار،اطلاع رسانی به نیروی کار با خواسته های و نیازهای بازار کار فعلی و آتی جامعه ایران را دارند.

ضرورت تاسیس کانون توسعه اشتغال

با توجه به آنچه در خصوص عرضه و تقاضای نیروی کار  در زمینه توانمندسازی نیروی انسانی، آموزش خلاقیت و نوآوری و کارآفرینی،  توجه به تاثیرات تغییر  تکنولوژی در ترکیب و شکل گیری مشاغل و ضرورت  تدوین اطلاعات بازارکار به منظور هدایت و مشاوره نیروی کار  و همچنین ضرورت اصلاح عوامل فرهنگی و دیدگاه های مدیریتی به سرمایه های انسانی، توسعه روش های موثر در ارتقاء بهره وری گفته شد و با عنایت به مشکلات عدیده  پیش روی بازارکار ایران  شامل:1. بالا بودن نرخ بیکاری2.عدم تعادل در بازار کار 3. روند سریع افزایش نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی4.فقدان استراتژی و راهبردهای مشخص و کارآمد در بازار کار 5.عدم وجود برنامه ای جهت همسو شدن با جهانی سازی و عضویت در  سازمان تجارت جهانی[2] 6. پایین بودن قابلیت های نیروی کار 7. فقدان سامانه مناسب جمع آوری و انتشار اطلاعات بازار کار8. ضعف فرهنگ کار 9.رشد و توسعه حضور زنان در نتیجه بالا رفتن سطح تحصیلات آنان 10.حضور بازنشستگان در بازار کار به علت عدم تکافوی حقوق بازنشستگی11. افزایش میزان مستمری بگیران بیمه بیکاری ناشی از تعطیلی صنایع و کارخانجات12. حضور کم رنگ تشکل های مردم نهاد غیردولتی، به عنوان گروه های مرجع 13.فقدان سامانه هدایت آموزشی و شغلی نیروی کار 14. ناهماهنگی بین نظام های آموزشی با نهادهای متولی بازار کار. دولت توان مواجهه با مشکلات فوق را نداشته و به عنوان نهادی ناظر به تنهایی قادر به تنظیم بازار کار و اثرگذاری در کلیه عوامل و بخش ها نبوده و وجود تشکل هایی از بطن جامعه با روش های اصلاح از درون و ارتقاء بینش و فرهنگ کاری جامعه به همراه هدایت صحیح آن لازم و ضروری است. به طور کلی  همواره بحث ضرورت وجود بخش سوم در کنار بخشهای دولتی و خصوصی به منظور پویایی در اقتصاد و تحرک در اشتغال مطرح بوده است که  تاسیس کانون توسعه اشتغال  می تواند به سهم خود نقش موثری در رفع معضلات فوق را داشته باشد فقدان تشکل های مردمی و خلاء نهادهای تخصصی در زمینه آسیب شناسی و مهار و کنترل معضل بیکاری را پر نماید و از اجرای طرح های ناموفق و موقتی و ضربتی اجتناب شود.

چشم انداز کانون توسعه اشتغال افق

 کانون توسعه اشتغال افق فعالترین و موثرترین سازمان مردم نهاد در طول برنامه ششم توسعه در کشور است که اطلاعات بازار کار را به بهترین وجه گردآوری و به منظور بهره برداری اقشار مختلف جامعه اعم از نوجوانان، جوانان، زنان و مردان، دانشجویان، کارجویان و شاغلین؛ آن را به صورت بسته ها و ایده های کاربردی در اختیار مراکز تصمیم گیری، مدیران و مشاوران و راهنمایان شغلی قرار می دهد و خود، عامل به آن است. آرزو و آرمان کانون رسیدن به نرخ بیکاری تک رقمی در افق 1404 و جایگزینی فرهنگ مدرک گرایی به مهارت آموزی از طریق تقاضا محوری و سفارشی شدن برنامه های آموزشی موسسات آموزش عالی، آموزش و پرورش و مراکز آموزش فنی  و حرفه ای مطابق با مشاغل و تخصص های مورد نیاز بنگاه های اقتصادی در قلمرو جغرافیایی استانهای 4 گانه است که باعث شکل گیری اقتصاد مقاومتی شود.

 ماموریت کانون توسعه اشتغال افق

پژوهش، برنامه ریزی و اقدام عملی در جهت توسعه اشتغال و کاهش نرخ بیکاری جامعه از طرق گوناگون فرهنگی، اجتماعی، آموزشی و اقتصادی خصوصا جوانان و زنان به صورت غیر انتفاعی است.

 

اهداف کانون توسعه اشتغال افق

 کانون به منظور تحقق چشم انداز و اهتمام در راستای ماموریت و رسالت و همانا  هدف آرمانی خود کاهش نرخ بیکاری تا تک رقمی شدن اهداف زیر را مد نظر دارد.

1. اطلاع رسانی بازار کار ایران و جهان
2. برقراری عدالت آموزشی و آمایش مهارتی
3. تکمیل حلقه های مفقوده نظام اشتغال
4. اشاعه فرهنگ مهارت آموزی و اشتغال
5. استقرار و توسعه کار شایسته
6. تشکیل شبکه  جامع  نظام خدمات مشاوره و هدایت آموزشی و شغلی.
7. ایجاد سامانه هدایت آموزشی و شغلی جوانان و نوجوانان
8. ایجاد سامانه های استعدادیابی و خلاقیت نوجوانان و جوانان
9. ارائه خدمات مشاوره ای آموزشی و پژوهشی
10. توسعه کارآفرینی و توانمند سازی
11. ایجاد و توسعه کانون های اشتغال افق استانها
12. توسعه اشتغال در خارج از کشور 
13. بسط و توسعه آموزش های مهارت بنیان در شهرها و روستاهای ایران
14. تضمین کیفیت آموزشهای مهارت بنیان
15. صیانت از نیروی کار شاغل

  

برنامه عملیاتی کانون توسعه اشتغال افق

1. انتشار بسته های اطلاعاتی مربوط به مشاغل ایران و جهان
2. معرفی رشته های تحصیلی و حرفه های آموزشی
3. رصد وضعیت اشتغال مهارت آموختگان و دانش آموختگان
4. استعدادیابی و پرورش خلاقیت به منظور کارآفرینی
5. امکان سنجی تاسیس و راه اندازی مراکز آموزشی مهارتی، علمی – کاربردی، 
6. مکان یابی احداث و تجهیز مراکز و موسسات آموزشی در داخل و خارج از کشور
7. اجرای مطالعات پژوهشی، آموزشی، نظارتی در خصوص نظام های آموزشی و اشتغال
8. پرورش تفکر کسب و کار در دانش آموزان و دانشجویان و کارجویان
9. توانمند سازی با ارائه مهارت های برتر و پیشرفته  برای تشکل های خصوصی
10. ظرفیت سنجی از بنگاه های اقتصادی در جهت پذیرش کارورز و آموزش های استاد شاگردی
11. بهره مندی از صاحب نظران، نخبگان، فرهیختگان در حوزه های مختلف نظیر اشتغال و کارآفرینی بازار کار
12. برقراری ارتباط و تعامل با سازمان ها و موسسات جهانی و استفاده از تجربیات کشورهای دیگر
13. اعزام نیروی کار و خدمات فنی و مهندسی به خارج از کشور
14. توانمند سازی  روستائیان و  سکونتگاههای غیر رسمی
15. طراحی پروژه های عملی تعیین صلاحیت حرفه ای در رشته های فنی و غیر فنی
16. تدوین و نشر کتب و منابع آموزشی، درسی، کمک درسی و راهنمای آموزشی و شغلی
17. اعتبار سنجی و رتبه بندی مراکز وموسسات آموزشی
18. اجرای طرح های طبقه بندی مشاغل
19. اشتغال مجدد مستمری بگیران بیمه بیکاری
20. ارتقای بهره وری شاغلین از طریق آموزشهای شغلی

 

 

 

 

---

[1] ILO

[2] WTO

در مدارس آمریکا چه می‌گذرد؟

این مطلب مروری کلی بر سیستم و سطح آموزشی‌، نوع سازماندهی، چگونگی ارزیابی و اطلاعات‌ کلی مدارس کشور ایالات محتده امریکا دارد.

 

سال تحصیلی

سال تحصیلی در ایالات متحده معمولا کوتاه تر از سال تحصیلی در کشورهای اروپایی است. بیشتر مدارس سال تحصیلی خود را با سیستم ترمیک سازماندهی می‌کنند. هر سال تحصیلی شامل دو ترم است؛ ترم پاییز از اواسط ماه آگوست/ اوایل ماه سپتامبر تا ماه دسامبر است‌ و ترم بهار ‌از ژانویه تا پایان ماه می.

همچنین تعطیلات کمتری نسبت به مدارس بسیاری از کشورها دارند که شامل روز جهانی کار (اوایل سپتامبر)، روز یادبود (اواخر ماه می)، روز مارتین لوتر کینگ جونیور (اواسط ماه ژانویه)، روز شکرگزاری (پنجشنبه و جمعه در اواسط نوامبر) و روز جمعه و دوشنبه عید پاک است. دانش آموزان یک استراحت یک هفته ای در بهار و دو هفته تعطیلات کریسمس دارند.

سیاست‌گذاری و مدیریت‌

کنترل و اداره مدارس ایالات متحده آمریکا بسیار متفاوت با مدارس دیگر کشورهای جهان است. در حالی که دولت آمریکا بودجه و استانداردهای ملی برای مدارس را تعیین می‌کند، اختیار مدارس دولتی در ایالات متحده اصولاً مبتنی بر سیاست آموزش و پرورش ایالتی است. از آنجا که بیشتر سیاستها در سطوح ایالتی و محلی تعیین می شوند، برنامه درسی مدرسه می تواند از دولت به دولت و حتی بین مناطق آموزش و پرورش در یک ایالت هم متفاوت باشد؛ بنابراین، بهترین مرجع برای اطلاع از نحوۀ اداره و شرایط آموزشی هر مدرسه، مدرسه محلی و یا هیأت مدیره هر مدرسه خواهد بود.

سطوح آموزشی

آموزش و پرورش رسمی در ایالات متحده به طور کلی از سن 5، 6 سال تا 16 الزامی است، که البته در برخی ایالت‌ها این سنین می‌تواند کمی متفاوت باشد.‌ تحصیل در مدارس بر اساس چند سطح تقسیم شده است. از سطح K (کودکستان) تا سال 12 در ایالات متحده. این نام گذاری در انگلستان به شکل سال 1 تا 13 می‌باشد. در امریکا تحصیلات مدرسه در سطح ابتدایی (سطح 5‌ -کودکستان) آغاز می شود سپس با مدرسه راهنمایی (کلاس ششم تا هشتم ) ادامه یافته و در سالِ پایانیِ دبیرستان (کلاس نهم تا دوازدهم) به پایان می‌رسد.

مهد کودک در سال اول دبستان / ابتدایی است و معادل سال 1 در انگلستان است. مدارس ابتدایی آموزش مهارت های اساسی مانند خواندن، نوشتن و حساب را در کنار تاریخ، جغرافیا، تعلیمات مدنی، صنایع دستی، موسیقی، علوم، بهداشت و سلامت و پرورش فیزیکی ارائه می‌دهند. زبان های خارجی اغلب در مدرسه راهنمایی آموزش داده می‌شوند.

به این ترتیب با ‌رسیدن دانش آموزان به مدرسه راهنمایی‌، برنامه درسی کمی انعطاف پذیرتر می‌شود‌، که شامل کلاس‌های ضروری و انتخابی خواهد بود. دانش آموزان در کلاس‌های ضروری که شامل ریاضی، زبان انگلیسی و علوم است، بیشتر در کلاس‌ها بر اساس سطح علمی گروه بندی می‌شوند تا این علوم را در قالب گروه آموزش بهتری ببینند؛ اما کلاس‌های اختیاری انعطاف پذیری بیشتری داشته و دانش آموزان در انتخاب کلاس اختیاری، مانند زبان های خارجی، موسیقی، اقتصاد خانه، گروه کر و یا هنر انتخاب های بیشتری خواهند داشت.

هرچند هیچ برنامه درسی دیکته شده در سطح ملی در مدارس وجود ندارد،محتوای کلی برنامه درسی دوره متوسطه در سراسر کشور دارای سازگاری و یکپارچگی است، به گونه‌ای که در هر ایالت، سیستم آموزش و پرورش، فهرستی از آموزش‌های پایه مورد نیاز را برای فارغ‌‌التحصیلی از دبیرستان را در مواد آموزشی الزامی می‌گنجاند. این ممکن است شامل انگلیسی، ریاضیات، زبان خارجی، تربیت بدنی، هنر و / یا موسیقی، علوم و مطالعات اجتماعی (یک موضوع ترکیبی از تاریخ، دولت و جغرافیا) باشد.

با این حال، دانش آموزان همچنان حق انتخاب در گزینش درس‌های سطح کلاس خود با بهره گرفتن از کمک پدر و مادر خود و مشاور مدرسه را خواهند داشت. بسیاری از دبیرستان‌ها، برنامه های خاص و جداگانه ای‌ برای دانش آموزانی که مایل به شرکت در یک دوره چهار ساله در رشته دانشگاهی مشخص، علاقه مندی به شغل مورد نظر و یا کسب مدرک فنی در دوره دو ساله در کالج و یا حتی به عنوان یک نیروی کار عادی در آینده هستند، ‌در اختیار دانش آموزان قرار می‌دهند.

پس از اتمام موفقیت آمیز سال دوازدهم در کنار الزامات فارغ التحصیلی تعیین شده‌، دانش آموز مدرک ‌دیپلم دبیرستان‌ دریافت می کند.

انواع مدرسه‌ها

به مانند بسیاری از کشورها، در امریکا نیز دو نوع مدرسه دولتی و خصوصی وجود دارد. 
مدارس عمومی (دولتی) آموزش رایگان برای دانش آموزانی که در آن منطقه محلی زندگی می کنند، ارائه می‌کنند که بودجه آنها بر اساس مالیات های محلی و بودجه تخصیصی دولت های ایالتی و فدرال تأمین می شود؛ ‌حدود 85-90٪ از دانش آموزان در ایالات متحده در مدارس دولتی تحصیل می‌کنند.

اغلب، دانش آموزان مدارس دولتی به مدارسی که در محدوده محل زندگی آنها تخصیص داده شده، می‌روند، مگر برخی از مدارس ویژه مانند مدارس بین المللی که شرایط ویژه ای برای جذب دانش آموزان مختلف دارند. با توجه به این سیستم، خانواده‌ها اغلب در هنگام انتخاب یک منطقه جدید برای زندگی به مدارس آن محل به عنوان یکی از شاخصه های تعیین کننده نگاه می‌کنند.
 
هرچند در مدارس دولتی برای همه ‌سطوح آموزشی به دانش آموزان باز است، شاید دانش آموزان ‌در کلاسها در بخش بندی‌هایی بر اساس سطوحی مانند سطح پیشرفته، افتخارات، کلاس های فنی و حرفه ای، و...  قرار بگیرند تا پس از فارغ التحصیلی راحت‌تر به اهداف گروه بندی که کسب مدرک کارشناسی، حضور در یک کالج‌ و یا نیروی کار باشند، دست پیدا کنند.

 حضور در مدارس خصوصی مستلزم پرداخت هزینه است. از مزیت‌های این مدارس جمعیت کمتر دانش آموزان نسبت به مدارس دولتی است. آنها اغلب توسط یک هیأت مدیره خصوصی اداره می‌شوند و غالبا همسانی کاملی با سرفصله‌ای ایالتی تعیین شده در برنامه درسی در مدارس دولتی ندارند. حدود 10 درصد ‌دانش آموزان در ایالات متحده به مدارس خصوصی می‌روند.

ارزشیابی

بر خلاف بسیاری از کشورهای دنیا که سرفصل‌ها و برنامه درسی ملی برای مدارس وجود دارد؛ آزمون‌های سراسری و مدارک یکپارچه در سطح این کشور وجود ندارد، بلکه دانش آموزان در جهت تکمیل دیپلم دبیرستان (الزامات مورد نیاز که توسط هر ایالت تعیین شده است) تلاش می‌کنند، و برای ورود به دانشگاه بر اساس معیارهایی مانند معدل، رتبه کلاسی، دشواری واحد‌های انتخابی (پیشرفت، افتخارات کسب شده) و پذیرش در آزمون ورودی مورد ارزیابی و دقت نظر قرار می‌گیرند.
 
دانش آموزان به طور کلی و همواره در طول ترم از طریق ترکیبی از آزمون‌های میان مدت / امتحانات نهایی، مقالات، امتحانات کلاسی، تکالیف، مشارکت در کلاس درس، کار گروهی، پروژه‌ها و حضور ارزیابی و این ارزیابی با یک «نمره» نهایی در پایان نیم‌سال به دانش آموز داده می‌شود. نمرات با حروف (A +، A، B +، B، و ... و یا به شکل درصد داده می شود. میانگین این نمرات، به عنوان معدل کلی دانش آموز محاسبه می‌شود.

به طور کلی کارنامه نمرات به دست آمده در هر درس در پایان میان ترم، ترم و سال تحصیلی برای والدین دانش آموز ارسال می‌شود. همچنین ریز عملکرد دانش آموز در تمام موارد طی یک مدرک رسمی ثبت می‌شود تا بعدها توسط دانشگاه در ارزیابی های پذیرش دانشگاه مورد مطالعه و بررسی دقیق قرار گیرد.

تاریخچه سیر تاریخی تاسیس سرپرستی و مدارس جمهوری اسلامی ایران در امارات عربی متحده

 در سال ۱۳۳۶ یعنی درست ۱۴ سال قبل از تشکیل کشور امارات عربی متحده ، ایرانیان ساکن در شیخ نشین دبی از جناب شیخ راشد حاکم دبی تقاضا می کنند تا برای تحصیل فرزندانشان مدرسه ای ایرانی تاسیس شود. پس از موافقت وی و صدور مجوز وزارت فرهنگ ایران مدرسه ای تحت عنوان دبستان ایرانیان دبی در این شیخ نشین تاسیس می شود. مدرسه در یک ساختمان کوچک و قدیمی از طرف یکی از تجار ایرانی ( آقای حاج عبداللّه کاظم) در اختیار هیات فرهنگی ایران قرار می گیرد، همزمان از طرف وزارت فرهنگ ایران کار احداث ساختمان مجهزی شروع و پس از اتمام آن در سال ۱۳۳۷ دبستان دبی به این مکان ( منطقه بردبی) منتقل می شود. این دبستان در اولین سال تاسیس ۶ کلاسه بوده و در حدود ۲۱۰ دانش آموز دختر و پسر در آن مشغول تحصیل بوده اند. سر برگ کارنامه دانش آموزان ایرانی و مکاتبات اداری نشان می دهد تا سال ۴۶-۱۳۴۵ آموزشگاه با نام مدرسه ایرانیان دبی زیر نظر اداره فرهنگ بنادر جنوب کشور (بوشهر) فعالیت می کرده است. با بررسی مکاتبات می توان دریافت که پس از سال ۱۳۴۹ ( سال تاسیس کشور امارات عربی متحده) سرپرستی مدارس ایران در امارات عربی متحده ایجاد و عهده دار اداره و توسعه مدارس ایرانی در شیخ نشینها شده است. history5 در چند سال آغاز فعالیت سرپرستی مدارس، مسئولیت فرهنگی کنسولگری نیز با سرپرستی مدارس ایرانی بوده است و پس از آن سرپرست مدارس جمهوری اسلامی ایران در امارات عربی متحده توسط وزارت آموزش و پرورش تعیین و اداره و توسعه مدارس ایرانی را در شیخ نشینها بر عهده گرفته است. در سال ۵۱-۱۳۵۰ با تغییر نظام آموزشی در ایران و ایجاد دوره راهنمایی تحصیلی نخستین کلاس راهنمایی به صورت ضمیمه مدرسه ایرانیان دبی تشکیل و شروع به فعالیت کرد. مدرسه راهنمایی و دبیرستان در یک مکان به فعالیت خود ادامه می دهند. دوره متوسطه نظری به تدریج جای نظام قدیم دبیرستان را می گیرد و در رشته های ریاضی فیزیک ، علوم تجربی ، اقتصاد و علوم اجتماعی ، خدمات بانکداری و بازرگانی دانش آموز می پذیرد. از آن پس مدرسه راهنمایی تحصیلی و دبیرستان نظام جدید در یک واحد آموزشی ، تحت عنوان دبیرستان ایرانیان دبی به طور مختلط (دختر و پسر) فعالیت می کند. در سال ۱۳۵۹ پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی ، دبیرستان از نظر جنسی تفکیک شده و دبیرستان مستقل دخترانه نیز تاسیس می شود. دبیرستان از حدود ۶۰-۱۳۵۹ با نام جدید شهید محمد باقر صدر به فعالیتهای خود ادامه می دهد. تا اینکه در سال ۶۳-۱۳۶۲ مدرسه راهنمایی تحصیلی از آن منفک می شود و با عنوان مدرسه راهنمایی تحصیلی پسرانه ایرانیان دبی به کار خود ادامه می دهد. دقیقاً معلوم نیست که از چه تاریخی مدرسه راهنمایی تحصیلی مذکور به مدرسه راهنمایی تحصیلی بوعلی سینا تغییر نام داده ولی به قرینه می توان دریافت که در همان فاصله در سالهای ۶۲ الی ۶۵ تغییر نام یافته است. با استقلال مدرسه راهنمایی تحصیلی، در دبیرستان شهید محمد باقر صدر در رشته اتومکانیک ۳۲ هنرجو پذیرفته می شوند و با اینکار هنرستان ضمیمه در جوار دبیرستان به وجود می آید. هنرستان تا سال ۶۸-۶۷ فعالیت می کندوبافارغ التحصیل شدن۹۰ هنرجو در سال چهارم، کلاسهای هنرستان تعطیل می شود. دبیرستان و مدرسه راهنمایی تحصیلی فقط در سال ۶۳-۶۲ به مدت یک سال بطور مستقل با مدیر مستقل فعالیت می کنند و پس از آن تا سال تحصیلی ۷۱-۷۰ مجدداً با یک مدیر اداره می شوند. با تعطیل شدن کلاسهای هنرستان، فقط رشته های ریاضی فیزیک، علوم تجربی، فرهنگ و ادب و اقتصاد و علوم اجتماعی فعال باقی می ماند. در سال ۷۵-۷۴ با تکمیل ساختمان مجتمع سلمان این بخش به صورت مجتمع به فعالیتهای خود ادامه می دهد. در سال ۱۳۵۹ پس از تفکیک دانش آموزان دختر و پسر و ایجاد دبیرستان دخترانه این دبیرستان با نام دبیرستان خدیجه کبری (س) فعالیت می کند تقریباً به طور همزمان مدرسه راهنمایی تحصیلی دخترانه با نام مدرسه راهنمایی زهرا (س) و دبیرستان خدیجه کبری(س) به صورت مجتمع و با عنوان مجتمع آموزشی خدیجه کبری (س) اداره می شود. همراه با توسعه مدارس در دبی ، مجتمع آموزشی ابوظبی نیز در سال ۱۳۴۹ همزمان با تشکیل کشور امارات در ابوظبی تشکیل شد. ۳ سال بعد مدرسه شارجه نیز در سال ۱۳۵۲ در نعیمیه شارجه تاسیس و تعلیم تربیت ایرانیان در شیخ نشین شارجه را به عهده گرفت. این سرپرستی هم اکنون امور برنامه ریزی، سازماندهی، هدایت ، هماهنگی و نظارت ۸ مجتمع آموزشی نمونه و بین الملل توحید پسران، نمونه توحید دختران، خدیجه کبری، سلمان فارسی، پسران و دختران شارجه، پسران و دختران حضرت امام خمینی(ره) ابوظبی، العین و غیرانتفاعی آداب پسران و دختران) را به عهده دارد و مجموعاً حدود ۶۰۰۰ نفر دانش آموز ایرانی را تحت پوشش دارد. history6 مدرسه فعلی توحید پسران

منبع: مجتمع آموزشی نمونه و بین المللی توحید دوبی

شانزدهمین مسابقات ملی مهارت در کشور

شانزدهمین دوره مسابقات که ویژه رقابت فنی بین دارندگان مهارت زیر 22 سال می باشد امسال نیز از یازدهم بهمن ماه آغاز شد و تا چهاردهم بهمن ماه ادامه دارد. مهارت جویانی که در این مسابقات شرکت کرده اند برگزیدگان استانی هستند و منتخبان این رقابت ها به همراه برگزیدگان هفدهمین مسابقات ملی مهارت که سال آینده در کشور برگزار می شود ،در اردوی آماده سازی مسابقات بین المللی مهارت که سال 2017 در ابوظبی برگزار می شود، شرکت خواهند کرد. مسابقات ملی مهارت سالانه و مسابقات بین المللی مهارت هر دو سال یکبار برگزار می شود.

برگزاری این مسابقات گامی مهم در جهت شناسایی افراد مستعد و توانمندکردن بیش از پیش این افراد است.

رگزاری مسابقات ملی مهارت یکی از برجسته‌ترین رویدادهای مهارتی کشور است. کشف استعدادهای برتر و نخبه و ارتقای مهارت این افراد در سطح ملی از مهمترین اهداف برگزاری این مسابقات است.

با فراگیری مهارت‌ها و ارائه آموزش‌های فنی و حرفه‌ای به جوانان می‌توان مسیر توسعه اشتغال را در کشور با سهولت طی کرده و به سمت کاهش نرخ بیکاری و تک رقمی شدن آن پیش رفت.

شناسایی توانمندی‌ها، قابلیت‌ها و استعدادهای جوانان می‌تواند به عنوان موتور محرکه باشد و زمینه توسعه و پیشرفت را فراهم آورد. هر کشوری که بخواهد در عرصه ملی و بین‌المللی پیشتاز باشد باید نیروهای ماهر، متخصص و خلاق را داشته باشد. تربیت افراد متخصص و ماهر در کشور می‌تواند عاملی بسیار مهم و راهکاری اساسی در توسعه اشتغال، رفع بیکاری و توسعه اقتصادی باشد.

 آموزش نیروی کار متناسب با فضای کسب و کار از مهمترین مواردی است که تاکنون به آن توجه نشده و این امر به افزایش بیکاری در کشور دامن زده است. بسیاری از بیکاران در کشور فاقد مهارت خاص بوده و این امر سبب شده که در مناطقی که پروژه های بزرگ مانند صنایع نفت و گاز داریم، نیروی کار مورد نیاز مانند جوشکار ماهر کم باشد. یکی از برنامه ها کشور می تواند اجرای آموزش های دو گانه در سطح مراکز آموزش عالی باشد. ظاهر در شورای عالی اشتغال این موضوع مورد تاکید قرار گرفته و براین اساس دانشجویان می توانند در کنار تحصیل، مهارت بیاموزند.

برای افزایش مهارت های تکنیسینی،سازمان آموزش فنی و حرفه ای نشست هایی با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار کرده است تا در کنار تحصیل، دانشجویان را به مهارت آموزی ترغیب کرد که البته این طرح در برخی از دانشگاه های کشور به اجرا درآمده است.

بخشی از بهره وری در جامعه، بهره وری سرمایه و مدیریت است. بهره وری نیروی انسانی با مهارت آموزی فردی و آمادگی برای کار محقق می شود.

دانشجویان و کسانی که تحصیلات آکادمیک دارند باید بر اساس نوع و علاقه خودشان به مهارت افزایی رو بیاورند. بنابراین حکم تکلیفی برای سازمان آموزش فنی و حرفه ای فراگیر کردن آموزش های مهارتی در استان‌ها است .

آموزش مهارتی به روستاییان از اقداماتی است که در استان های محروم کشور لازم است که در این زمینه سه نوع آموزش شامل جوار کارگاهی،حین کار و بدو ورود به کار قابل پیش بینی است.

ما باید شعار هر ایرانی یک مهارت را دنبال کنیم و از بانوان خانه دار تا سایر اقشار باید بتوانند مهارت لازم برای مشارکت در تولید و توسعه پیدا کنند. مانیاز داریم امروز در ایران بیش از گذشته کار کنیم و برای اینکه وضعیت اقتصادی کشور را تغییر دهیم باید از فرصت های پسا برجام به خوبی استفاده کرد.

در شانزدهمین دوره مسابقه های ملی مهارت 452 نفر ازجوانان ماهر زیر 21سال شامل 383نفر مرد و 69 نفر زن شرکت دارند. 

این مسابقه ها در 28 رشته در چهار مرکز تربیت مربی و پژوهش های فنی حرفه ای، مرکز تخصصی آموزش فنی حرفه ای خودرو، مرکزآموزش فنی حرفه ای شهید خدایی و مرکز آموزش فنی حرفه ای فاتح کرج در حال برگزاری است.

همچنین این مسابقه ها در رشته های آکواترونیک، الکترونیک، آجرچینی، تاسیسات الکترونیکی، تبرید وتهویه، تراش سی ان سی، رباتیک، طراحی وب، طراحی مهندسی مکانیک، فناوری اطلاعات، راه کارهای نرم افزاری برای تجارت، فناوری اطلاعات، مدیریت سیستم تحت شبکه، فن طراحی گرافیک ، فرز سی ان سی ، فن آور مد (خیاطی) ، کاشی کاری دیوار و کف، کابینت سازی چوبی، لوله کشی و گرمایشی مکاترونیک تدارک دیده شده است.

رشته های رقابتی شامل فناوری خودرو، نقاشی خودرو، اتصالات چوبی، صنایع غذایی، طراحی فضای سبز، جوشکاری، جواهرسازی و ساخت وتولید کنترل صنعتی است. 

برگزیده های نهایی شانزدهمین و هفدهمین مسابقه های ملی مهارت پس از شرکت در اردوهای آماده سازی در رشته های منتخب به چهل و چهارمین مسابقه های جهانی مهارت که سال 2017 در کشور امارات برگزارمی‌شود، اعزام خواهند شد.

خانواده ها مشاغل پرطرفدار آینده را می‌شناسند؟

مشاغل مرتبط با مقوله امنیت در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات و ایجاد مزیت های رقابتی در کسب و کارهای نوین، در صدر فهرست شغل های پرطرفدار سال های آینده قراردارند.

 به گزارش جام جم، اطلاع از مشاغلی که در آینده بازار کار بهتر و بیشتری دارند به همه ما خصوصا آن دسته افرادی که در آستانه انتخاب رشته تحصیلی هستند، کم می کند تا با اولویت بندی علائق، توانایی ها و البته ظرفیت های بازار کار دست به گزینش رشته تحصیلی بزنیم یا برای افزایش دانش و توانمندی های خود در حوزه های مورد نیاز بازار کار سرمایه گذاری کنیم؛ دوره های آموزشی ببینی یا مطالعتمان را افزایش دهیم.

 

با گسترش زندگی دیجیتالی، خطر و احتمال سرقت اطلاعات و شکسته شدن حریم شخصی افراد نیز افزایش پیدا کرده است. به همین خاطر افرادی که دارای توانایی و دانش لازم در زمینه ارتقای امنیت در حوزه آی تی و حفظ حریم امن شرکت ها، کسب و کارها و حتی افراد باشند، از شانس بیشتری برای یافتن شغل مناسب و پردرآمد برخوردار خواهند بود.

 

متخصصان گردآوری اطلاعات شخصی به صورت دیجیتال

 

این افراد می توانند مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌ها، نرم‌افزارها، سخت‌افزارها و منابع اطلاعاتی مرتبط با مسائل شخصی یا کاری را بکارگیرند و در مدیریت و استفاده از آن ها به اشخاص حقیقی و حقوقی سرویس دهند.

 

مشاوران حفظ حریم خصوصی

 

این مشاوران نقاط آسیب‌پذیر یا در واقع حفره های امنیت شخصی را حوزه‌های دیجیتالی و اینترنتی شناسایی و راه های پرکردن آن ها را آموزش می دهند.

 

روانشناسان متخصص حوزه زندگی در عصر ارتباطات

 

تا به حال خیلی شنیده ایم که زندگی در دوران دیجیتال و استفاده از ابزارهای ارتباطاتی مانند گوشی های تلفن همراه هوشمند و تبلت ها و... در کنار فوائد و لذته ایی که دارد، عوارض روحی و روانی زیادی هم به دنبال می آورد. همین عوارض و بیماری های ناشی از آنها، گروهی از مشاوران و روانشناس ها را بوجود آورده که مشخصا بر روی مدیریت این آسیب ها و رفع آن ها کار می کنند. در واقع قرار است این مشاوران به ما کمک کنند بدون این عوارض روحی زندگی در عصر ارتباطات و اطلاعات را دنبال کنیم.

 

مشاوران نوآوری و خلاقیت

 

فشرده تر شدن رقابت در بازارهای مختلف و دشواری کسب سود، بسیاری از کمپانی ها و سرمایه گذاران بزرگ دنیا را بر آن داشته است تا هزینه های فراوانی صرف نوآوری در تولید محصولات و خدمات کنند. این سرمایه گذاری ها در واقع به معنی رونق کسب و کارهای جدیدی است که در آن ها افراد نان نوآوری ها و فکر کردن هایشان را می خورند. به همین خاطر در آینده نه چندان دور حضور یک مشاور نوآوری در هر مجموعه‌ای الزامی خواهد بود.

 

معماران استارتاپ ها

 

نوآوری ها و خلاقیت ها تنها به تولید محصولات جدید و خدمات جذاب خلاصه نمی شود، ساماندهی خلاقانه ساختار سازمانی و بازتعریف روند کار در کمپانی ها نیز از جمله مواردی است که صاحبان کسب و کار در آنیهد بیشتر به آن توجه خواهند کرد.

 

به همین خاطر در آینده به نسل جدیدی از متخصصان نیاز خواهد بود که سازمان ها را برای نوآوری آماده کنند. این کارشناسان در واقع سلسله مراتب و روندهای کاری را در شرکت‌ها و سازمان ها به گونه ای تعریف می کنند که زمینه برای نوآوری و ابداعات فراهم شود.

طرحی ناتمام بنام دهکده مهارت (فضایی ویژه ارائه آموزش های فنی و حرفه ای)

سال ها پیش (1386-1385) در زمان اوج شکوفایی آموزش های فنی و حرفه ای حداقل در حیطه سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور!، طرحی مطرح شد که در صورت اجرا تقریبا متفاوت از روند گذشته اجرای آموزش های مهارتی می شد. اگرچه مطرح کنندگان این طرح در کنار توسعه آموزش های فنی و حرفه ای بدنبال کاربست و انتفاع سیاسی از آن بودند، اما موجب شد مدتی فکر صاحبنظران آموزشی به ویژه در داخل سازمان به آن معطوف شود.

در پیگیری طرح یاد شده، طرح مفهومی جالبی از طرف معاونت پژوهش و برنامه ریزی وقت سازمان[1] تهیه شد، که در نوع خود حرف های تازه ای را ارائه می نمود. هرچند این طرح علیرغم صرف فسفر زیاد!!، که از محتوای آن بر می آمد، چندان مورد توجه مردان سیاست واقع نشد (ما همواره با مشکل برداشت و شناخت سطحی و برشی از آموزش های فنی و حرفه ای نزد مدعیان مواجهیم). جلسات و مکان یابی در ده استان کشور تحت عنوان قطب هم انجام شد[2]. به سفارش طرح مطالعاتی توسط بخش خصوصی نیز صورت گرفت[3] زمین هایی در برخی استان های مشخص شده، اختصاص یافت و طرح هایی متفرقه نیز از طرف علاقمندان هم تهیه شد و سپس با تغییر مدیریتی در سازمان به فراموشی سپرده شد. 

اما آنچه در این مختصر بدنبال آن هستیم، تاریخ نگاری نیست و بررسی فرصت ها و تهدیدهای حاصل از اجرای آن نیز نیست! بلکه قصد فقط ثبت مستنداتی برای آیندگان است که اگر دوباره کسانی در صدد احیا طرح باشند. از منظر سابقه و پیشینه موضوع حداقل به مستنداتی دست یابند. لذا در زیر یکی از طرح های ارائه شده بی کم و کاست عینا (دست گردآورنده که رسید بدون ذکر نام مولف بود) جهت هرگونه بهره‌برداری علاقمندان، پژوهشگران و دانشجویان آورده می شود. 

طرح دهکده مهارت تبریز

ارائه شده به عنوان طرح پژوهشي به سازمان

مقدمه:

شرايط جديد حاکم بر پيشرفت هاي فناوري در جهان و کشور، ايجاد دهکده هاي مهارت را الزامي مي نمايد. از يک طرف پيشرفت ها و فناوري هاي جديد چنان اند که آموزش مهارت هاي مربوط به آنها مستلزم نيروي انساني با تحصيلات دانشگاهي مي باشد. از طرف ديگر با توجه به سرعت تحولات فناوري در همه زمينه هاي صنعتي، کشاورزي، IT ،و غيره  اهميت آموزشهاي کوتاه مدت در مقايسه با آموزش هاي بلند مدت کاملاً محسوس است. همچنين نتايج آموزشهاي دانشگاهي با توجه به عدم همخواني با مهارت هاي مورد نياز بازارکار تا حدودي کمرنگ شده و روز به روز بر تعداد فارغ التحصيلان دانشگاهي که ماحصل چنين آموزشهايي هستند افزوده مي شود.

با توجه به موارد مذکور، جهت همگامي با تحولات ذکر شده که لازمه رشد و شکوفايي کشور ونيل به اهداف توسعه بر اساس سند چشم انداز بيست ساله جمهوري اسلامي ايران مي باشد ، استفاده بهينه از اين سرمايه عظيم انساني و آموزشهاي تخصصي آنها ضروري به نظر مي رسد و در همين راستا طرح دهکده مهارت سازمان آموزش فني و حرفه اي کشور مي تواند گامي بسيار موثر باشد.

WBL(آموزش بر مبنای کار):

تغييرالگوهاي شغلي وکاري باعث نياز به مهارت هاي سطح بالا شده است. انعطاف بيشتر، گستره وسيعي از مهارت ها ، توانايي مديريت وظايف و مديريت بهبود خويشتن از کارکنان انتظار مي رود. مهارت هاي سطوح عالي روز به روز در محيط هاي کاري در حال تغيير و تحول ، اهميت پيدا مي کنند.

تحولات سريع، توجه عمومي قابل ملاحظه اي را نسبت به اين مسئله که سيستم آموزشي ناتوان از آماده سازي مناسب افراد براي کار در شرايط جديد مي باشد، به خود جلب کرده است. براي رفع اين مشکل تلاشهاي گسترده اي جهت اتصال تحصيل و کار به عمل مي آيد.

(Work  Based  Learning)WBL   يا يادگيري بر مبناي کار يک روش اساسي در اين مورد است که بطور فزاينده اي در بخش آموزشي هاي عالي مورد توجه قرار گرفته است. تعريف هاي مختلفي براي WBL ارائه شده است. يک تعريف جامع بصورت زير است :

WBL عبارت است از ادامه آموزش هاي فني و مهندسي که به وظايف روزانه شغلي فرد مرتبط مي شود. اهداف آموزشي در همکاري بين محل کار، شخص و دانشگاه و بر اساس استراتژي محل کار و علايق فرد مورد نظر  تعريف مي شوند و اساتيد دانشگاه فرآيند يادگيري را هدايت کرده و در جهت بکار گيري اطلاعات جديد در وظايف روزانه شغلي ، افراد را کمک مي کنند.

WBL به شخص کمک مي کند تا در مورد آينده شغلي اش تصميم بگيرد. با کارفرمايان ارتباط برقرار کند و مهارت هاي لازم در مورد کار آينده اش را ايجاد و يا بهبود بخشد و معلومات دانشگاهي اش را عملي تر، تخصصي تر و پيشرفته تر نمايد. WBL يادگيري بر اساس نياز است. بنابراين يک روش موثر و مناسب براي شرايط امروزي بوده و علايق فردي را تامين مي کند . بين بازار کار و فرد و دانشگاه ارتباط برقرار مي کند و سمت گيري آن حل مسئله (Problem Solution) است.

نتيجه :

دهکده مهارت با بستر سازي مناسب مي تواند پيوند دهنده دانشگاه و بازارکار باشد. با اندکي انطباق مي توان از WBL در دهکده مهارت استفاده کرد. آنچه مي توان در مورد نقش WBL در دهکده مهارت بيان کرد، آموزش بر اساس نياز بازار کار در سطحي عالي تر و با روش هاي آموزشي مناسب تر مي باشد. بطوريکه آموزش هاي آن مشابه آموزش در محيط کار باشد. در اين حالت، دهکده مهارت بخشی از نقش دانشگاه و محيط کار را اجرا می کند.  يک روش آموزشي که اخيراً مورد توجه فراوان قرار گرفته است (Project  Based  Learning)PBL يا يادگيري بر مبناي پروژه است. پروژه ها بر اساس نياز بازار کار تعريف شده و اجرا مي‌گردند. با اجراي صحيح و منطقي پروژه ها مي‌توان موجب شکوفايي خلاقيت ها، تبديل دانسته هاي نظري دانشگاهي به عملي، فروش خدمات، افزايش توان مهارتي، ايجاد ارتباط با بازار کارو پاسخ گويي به نياز هاي آن شد.

اجراي طرح WBL در برخي از دانشگاه هاي خارجي باعث ارتباط بيشتر دانشگاه و صنعت شده است. در واقع در اين طرح برخي از دروس، در خارج از دانشگاه و با حضور در محيط کار بصورت عملی و کاربردی گذرانده شده و جزو واحدهاي درسي محسوب مي شوند. در صورت بستر سازي مناسب و ايجاد فضاهاي کارگاهي پيشرفته و براساس نياز بازار کار و تامين کادر آموزشي متخصص و ماهر،  دهکده هاي مهارت مي توانند محل عملی مناسبي براي برخي دروس دانشگاهي باشند که البته نيازمند بررسي در سطوح مديريتي بالاتر مي باشد.

بديهی است موفقيت طرح مذکور مستلزم توجه ويژه به سطح علمی و فنی نيروی انسانی و اساتيد دوره های مربوطه و همچنين ارتباط مداوم و مستمر آنها با مراکز علمی و دانشگاهی معتبر خارج از کشور می باشد. در صورت تحقق اين موضوع، دهکده مهارت، به محلی علمی، فنی، تحقيقاتی و آموزشی تبديل خواهد شد که آموزش‌ها و خدمات آن در سطحی بالاتر و نيز پيشروتر از مراکز صنعتی داخلی قابل ارائه خواهد بود.

 

 

 

منابع:

• Ø       تاسيس دهکده مهارت راهکار اعتلا آموزشهای مهارتی برای آينده - حميد منصورنيا
• Ø       سند تاسيس دهکده ملی مهارت – رسانه های ارتباطی نقره

 

• Ø       Understanding Work Based Learning- Flemming K. Fink & others

 

• Ø       Work Based Learning-Chris Pitchess

 

Work Based Learning-Iain Nixon

---

[1] مهندس حمید منصورنیا (معاون پژوهش و برنامه ریزی سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور 1386 - 1380)

[2] قطب 1 – مازندران (کشاورزی، دام، گردشگری، چوب و کاغذ، دخانی)، قطب 2 – آذربایجان شرقی(صنایه ساخت و تولید، غذایی و تبدیلی، ماشینی)، قطب 3 – اصفهان(صنایع سنگین و شیمیایی، نساجی، فلزی و صنایع دستی)، قطب 4 – فارس (برق و الکترونیک، کامپیوتر، IT و فن آوری اطلاعات)، قطب 5 – خراسان (صنایع غذایی و تبدیلی، بیوتکنولوژی و بازرگانی )، قطب 6 – همدان (صنایع چرم، گردشگری و مالی)، قطب 7 – کرمان (معاون و صنایع دریایی)، قطب 8 - استان مرکزی(صنایع کانی غیرفلزی و صنایع پلاستیک و غیر پلاستیک)، قطب 9 – خورستان (صنایع نفت، گاز و پتروشیمی)– قطب 10 – قزوین (صنایع شیمیائی، خودروسازی و قطعه سازی)هریک از قب ها شامل چند استان همجوار آن نیز محسوب می شد.

[3] رسانه ارتباطی نقره (15 مهر ماه 1385)

هنرستان های فنی و حرفه ای سه ساله می شوند.

سال تحصیلی آینده ورودی به پایه دهم در شاخه‌ها و رشته‌های نظری، فنی و حرفه‌ای و کاردانش خواهد بود.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش وپرورش با بیان اینکه هنرستان ها از سال آینده سه ساله می شوند، گفت: با افزایش ساعات مهارتی کیفیت هنرستان ها افزایش می یابد.

علی زرافشان در گفت‌وگو با مهر، درباره سه ساله شدن هنرستان ها گفت: سال تحصیلی آینده ورودی به پایه دهم در شاخه‌ها و رشته‌های نظری، فنی و حرفه‌ای و کاردانش خواهد بود.

وی در پاسخ به این پرسش که انتقاداتی درباره افت کیفیت با سه ساله شدن هنرستان و عمومی کردن دروس وجود دارد، تصریح کرد: سه ساله شدن هنرستان ها موجب ارتقای کیفیت می شود چرا که سال اول هم عمومی و هم مهارتی است.

معاون وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: اکنون دانش آموزان در هنرستان ها ۴۳ واحد عمومی و ۵۳ واحد تخصصی را دارند، سال آینده نیز این  تناسب برقراراست اما ساعات مهارتی افزایش می یابد به همین جهت ارتقای کیفیت انجام می گیرد.

وی افزود: با سه ساله شدن هنرستان ها یک پایه اضافه خواهد شد، اکنون در هر پایه ۴۰۰ هزار دانش آموز تحصیل می کنند اگر یک پایه اضافه شود تعداد دانش آموزان تا سه ساله آینده  با تکمیل سه پایه، یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر می شوند.

زرافشان خاطر نشان کرد: این در حالی است که در شاخه نظری با حذف پیش دانشگاهی و حذف پایه اول در دوره دوم متوسطه با یک میلیون کاهش دانش آموز روبرو می‌شویم.

وی با بیان اینکه  باید ظرفیت سازی برای فضا، تجهیزات و نیروی انسانی در شاخه فنی و حرفه‌ای مورد توجه قرار گیرد بیان کرد: ساخت هنرستان‌های جدید، تکمیل هنرستان‌های نیمه تمام هم در سال های پیش رو در اولویت است.

اشتغال نرمال ۶.۳ میلیون نفر

به گزارش مهر به میزان ۴۱.۸ درصد کل جمعیت بازار کار معادل ۸.۹ میلیون نفر در سال ۹۲ در یک هفته بیشتر از ۴۹ ساعت یعنی بیش از ۳ برابر گروه یادشده فعالیت داشته اند. این گروه دارای اضافه کاری بوده و تلاش کرده اند بیشتر از ۸ ساعت را در هر روز کار کنند. قطعا مسائل معیشتی و ناتوانی در تنظیم بین مخارج و درآمدها در این گروه از شاغلان کشور وجود دارد.

به صورت کلی ۶ گروه در بازار کار ایران فعالیت دارند که ساعات کاری مشخصی را برای حضور خود در این بازار تعیین کرده اند. علاوه بر گروه‌های با ساعات کاری ۱۴ تا ۱۶ ساعت در هفته، برخی هفته ای ۱۷ تا ۲۴ ساعت، برخی ۲۵ تا ۳۲ ساعت، برخی ۳۳ تا ۴۰ ساعت و برخی هم ۴۱ تا ۴۸ ساعت در هفته کار می کنند. همانگونه که عنوان شد، گروهی نیز بالاتر از بقیه به میزان ۴۹ ساعت و بیشتر در طول یک هفته کار می‌کنند.

به بیان دیگر، برخی در بازار کار ایران روزی ۲ تا ۲.۵ ساعت کار می کنند، برخی ۲.۸ تا ۴ ساعت، بعضی گروه ها روزی ۴.۱ ساعت تا ۵.۳ ساعت، گروه هایی ۵.۵ تا ۶.۶ ساعت، گروهی نیز روزانه ۶.۸ ساعت تا ۸ ساعت فعالیت دارند که کمتر از قانون کار تا مرز قانون است و در این بین گروهی هم بیشتر از ۸ ساعت در روز در محل کار خود باقی مانده و یا از محیطی به محیطی دیگر می روند.

حدود ۳۰ درصد کل بازار کار ایران ترجیح می دهند روزانه تنها به میزان نهایتا ۸ ساعت قانون کار فعالیت داشته باشند که براساس آخرین آمارها تعداد آنها دستکم ۶ میلیون و ۳۴۸ هزار نفر است. مابقی دارای ساعات کاری کمتری در روز هستند.

فرصت‌هایی برای سوء‌استفاده از بازار کار

به گزارش مهر دلالی، واسطه گری در بازارهای ارز، سکه، مسکن، فرصت طلبی و قرار داشتن در معرض استفاده از رانت‌های اطلاعاتی و اقتصادی و نظایر آن مانند چیزی که در سال‌های گذشته اتفاق افتاد از جمله اهداف این گزارش است. دقیقا از نتیجه فعالیت چنین گروه هایی است که مقامات دولتی می گویند بیش از ۴۰ درصد فعالیت‌های اقتصادی کشور قابل ردیابی و شناسایی نیست و این گروه ها با وجود پولی که در می آورند حتی مالیات هم نمی پردازند.

البته منظور این نیست که فعالیت گروه‌های اینچنینی تنها در اقتصاد و بازار کار ایران است و در هیچ جای دنیا نمی توان مانند آن را یافت اما نگاهی به ترکیب بازار فعلی کار ایران نشان می دهد بیش از ۲ میلیون نفر هرچه تلاش می کنند حتی کسی به آنها اجازه ابراز وجود در این بازار را نیز نمی دهد و دچار بیکاری مطلق هستند.

برخی در این بخش با وجود تحصیلات عالیه با درهای بسته بازار کار مواجه اند، همچنین ۹ میلیون نفر از شاغلان شبانه روز در حال کار و تلاش هستند و دغدغه تامین مالی و تضمین معیشت خود را دارند و برخی نیز بالغ بر یک میلیون و ۲۰۰ هزارنفر هم می توانند روزی یکی دو ساعت تفریحی به این بازار وارد و سپس خارج شوند، اما همه چیز آنها تامین باشد.

کارشناسان بازار کار می گویند اینها به عدالت اجتماعی و لزوم تلاش سیاست گذاران و دولت‌ها برای جلوگیری از شکاف درآمدی بین افراد جامعه بر می گردد. اینکه برخی نتوانند فرصت غارت اقتصاد کشور و ربودن فرصت دیگران را داشته باشند و برخی نیز در عین شایستگی حتی نتوانند به عنوان یک نیروی جزء وارد بازار کار ایران شوند.

نگاهی به جدیدترین تحلیل و آمارهایی ارائه شده از سوی وزارت کار درباره ساعات اشتغال افراد در ایران نشان می دهد در سال ۹۲ تعداد یک میلیون و ۲۱۴ هزار و ۳۴۶ نفر و در سال گذشته نیز یک میلیون و ۲۱۶ هزار و ۷۳۲ نفر در هفته تنها ۱۴ تا ۱۶ ساعت کار کرده اند که روزانه بین ۲ تا ۲.۵ ساعت می شود. این گروه ها قطعا با این میزان کارکرد تامین بوده و دیگر نیازی به فعالیت بیشتر ندیده اند، در غیر این صورت در بازار کار می ماندند.

مسابقه کسب روزی در اقتصاد ایران

به گزارش مهر براساس آمارهای موجود، جمعیت شاغل در بازار کار ایران در سال ۹۲ دقیقا ۲۱ میلیون و ۳۴۶ هزار و ۱۷۹ نفر بوده که این تعداد در سال گذشته به ۲۱ میلیون و ۳۰۴ هزار و ۳۰۳ نفر کاهش یافت. با این حال، همه این شاغلان از یک شرایط کاری برخوردار نیستند و برخی با روزانه ۲ تا ۲.۵ ساعت کار پول در می آورند و برخی نیز بیشتر از ۸ ساعت در هر روز کار می کنند و بدون اضافه کاری به خانه نمی روند.

دقیقا مشخص نیست چگونه برخی می توانند با روزی ۲ ساعت کار تامین باشند و برخی هم با ۳ برابر کار بیشتر از آنها در تامین مخارج خود بمانند؟ البته برخی گروه ها که برای همه نیز شناخته شده است، قطعا به دلیل توانمندی، تخصص، مهارت و جایگاه خود روزانه ساعات کاری کمتری دارند و اتفاقا درآمد خوبی نیز کسب می کنند که از این گروه می توان به وکلا و پزشکان جراح و متخصص اشاره کرد که البته ممکن است بسیاری از آنها حتی هفته ای یک ساعت کار هم نداشته باشند.

اتفاقا این دو گروه همواره در سال‌های اخیر مورد مثال مرکز آمار ایران نیز بوده و هرگاه درباره چگونگی امکان تامین زندگی فردی با یک ساعت کار در روز مورد پرسش قرار گرفته اند، وکلا و پزشکان را مثال زده اند. با این وجود کارشناسان بازار کار می گویند نمی توان جامعه کوچکی از وکلا و پزشکان و امکان درآمد آنها را به کل جامعه تعمیم داد و گفت همه می توانند در هر رده شغلی با یک ساعت کار در هفته تامین باشند.

بنابراین این گروه ها و نظایر آن هدف این گزارش نیست، چرا که آنها نسبت به تخصص و توانمندی کسب شده خود پول در می آورند و از نگاه جامعه کار کردن روزی ۲ ساعت و یا هفته ای گروه هایی از این دست اساسا موضوع عجیب و بدی هم نیست. تاکید این است که برخی گروه‌ها از روش‌هایی دیگر و ناپیدا امکان کسب درآمد و بهره مندی از بازار کار را پیدا کرده اند که احتمالا از شیوه های ناعادلانه پیش رفته است.

بازارکار ایران ظرفیت پذیرش حداقل 10 میلیون نفر دیگر را برای کسب و کار دارد.

به گزارش مهر، بازار کار ایران بیش از ۲۱ میلیون شاغل دارد و این جمعیت میلیونی از این بازار بزرگ ارتزاق می کنند. هرچند کارشناسان می گویند این بازار در حد و اندازه توان و ظرفیت اقتصاد ایران نیست و باید دستکم ۱۰ میلیون نفر دیگر بتوانند از آن کسب روزی کنند اما در حال حاضر این بازار حتی توان اداره و نگهداری همین ۲۱ میلیون شاغل را هم ندارد.

برخی فشار می‌آورند و می‌خواهند به این بازار وارد شوند و از سوی دیگر، عده ای نیز از بازار کار خارج شده و بیکار می شوند. برخی درآمدهای کلان و بی دردسری دارند و بعضی هم هرچه تلاش می کنند در جا می زنند و از عهده مخارج خود هم بر نمی آیند. کارشناسان می گویند ذات بازار کار و اقتصاد بی رحم است و هر کسی نتواند گلیمش را آب بکشد، قطعا زیر دست و پا خواهد ماند.

روایت این روزهای بازار کار و اقتصاد ایران اینگونه است که باید در یک مسابقه دو استقامت با حضور میلیون‌ها نفر حضور یافت و هرچه در چنته دارید، رو کنید تا دستکم بتوانید روزی خود را از بازار بگیرید. نمونه کوچک بازار کار ایران در همین بازار تهران قابل مشاهده است که از اول روز تا شب افراد زیادی در جنب و جوش هستند تا بار خود را به مقصد برسانند و از این خوان نعمت بهره مند شوند.

مهارت های غیرفنی در کنار تخصص، لازمه دستیابی به شغل و ارتقاء شغل است.

به عقیده صاحبنظران بازار کار، برای دستیابی و رسیدن به مراحل و مراتب بالای شغلی، اهمیت مهارت های غیرفنی بسیار پررنگ تر از مهارت های فنی می باشد. مطابق بررسی در آموزش های فنی و حرفه ای بالغ بر 96 درصد موفقیت در مشاغل به مهارت های غیرفنی در کنار مهارت فنی اختصاص دارد. 

افزایش تاثیرگذاری مهارت های غیرفنی نسبت به مهارت های فنی می تواند ناشی از تغییرات سریع فناوری، پیچیدگی محیط کار، افزایش رقابت در دنیای کار، تنوع محصولات، فنائری های جدید، جهانی سازی، نیاز به توسعه پایدار و عوامل دیگر باشد. 

پس در دنیای امروز برای شکار و ارتقاء شغل و نگه داشتن آن، دیگر نمی توان به مهارت های گذشته بسنده کرد. بلکه باید شایستگی های (دانش، مهارت و نگرش) گوناگون و وسیعی را به کار بست تا بتوان با این شرایط کنار آمد.

 

برای مطالعه بیشتر به مقاله آقای دکتر مهدی اسماعیلی با عنوان ب"رای شغلم چیزهای بیش تری باید بیاموزم". مراجعه کنید.

همه چیز در مورد طراحی برنامه های آموزشی، دوره های پودمانی نظام جامع علمی – کاربردی

چکیده:

 جایگاه آموزش و مهارت‌ها بخصوص با رویکرد پودمانی، در سیر تحول برنامه ریزی درسی به سال های پس از جنگ اول جهانی باز می‌گردد، این رویکرد از آن جهت که نیاز مبرم به آموزش مهارت‌ها در کوتاه ترین زمان و با مطلوب ترین بازدهی احساس می‌شد، در ایران نیز مورد توجه قرار گرفت.

در نظام آموزش پودمانی، نگرش سیستمی، کاربرد قابل ملاحظه ای دارد. براساس این نگرش، قبل از هر چیز برای آموزش مهارت ها، نیازهای آموزشی تعیین شده مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند؛ سپس مطابق نتایج تجزیه و تحلیل، هدف ها، محتواها، روش ها، منابع آموزشی، طرح درس و شیوه های ارزشیابی معین و یا تدوین می‌شوند.

این مقاله شیوه های برنامه ریزی پودمان های آموزشی و دوره های پودمانی در دانشگاه جامع را مورد بحث قرار داده و در پایان ضمن بیان معایب و مزایای روش کنونی به تبیین راهکارهای مناسب در این زمینه می‌پردازد.

نظام پودمانی از جمله رویکردهای پیشنهادی جهت بهبود برنامه های علمی - کاربردی می‌باشد. این مقاله درصدد توصیف رویکرد پودمانی و تعیین آن در آموزش های علمی - کاربردی است.

در حال حاضر در ایران تنها یک راه برای تربیت تکنسین و کارشناسان ماهر وجود دارد و آن گذراندن برنامه آموزشی تمام وقت است و هیچ برنامه شناخته شده آموزشی جهت ارزش قائل شدن برای مهارت های حرفه ای وجود ندارد.

مدیران و صاحبان صنعت همواره در جستجوی روش هایی جهت تسریع در آماده سازی نیروی انسانی مورد نیاز خود و سرعت بخشیدن به تولید محصولات می‌باشند. از آنجایی که داشتن شرایط ویژه برای انتخاب ورودی‌ها در شیوه پودمانی الزامی نمی باشد و ورودی های با سطوح سواد متفاوت و سنین مختلف پس از گذراندن یک دوره نسبتاً کوتاه مدت در یک یا چند مهارت مورد نیاز از توانمندی لازم برخوردار می‌شوند لذا آماده سازی نیروی انسانی از طریق شیوه پودمانی برای صاحبان صنایع از محدودیت کمتری برخوردار بوده و به عنوان یک مزیت تلقی می‌گردد.

در این شیوه استقلال مطالب آموزشی، این امکان را فراهم می‌سازد که برای یادگیری هر مهارت خاص، مسیری کوتاه و جدا از مسیر مهارت های دیگر در اختیار فراگیر قرار گیرد. لذا فرد می‌تواند دقیقا به یادگیری آنچه برای او کاربرد مستقیم دارد بپردازد.

این نظام، رهیافت آموزش معتبری را به دست می‌دهد و فرصت هایی را برای بازآموزی و روز آمد کردن دانش و مهارت های فنی فراهم می‌کند. این ویژگی نظام آموزش های علمی - کاربردی را قادر می‌سازد تا به سرعت و به خوبی، نیازهای صنعتی و تجاری را رفع نماید.

گرد آورنده: خانم آیلر قزل

ادامه نوشته

چرا بیشتر ایرانیان شغل دوم دارند؟

به گزارش خبرنگار ایسنا، وزارت کار در تازه‌ترین گزارش خود از وضعیت بازار کار به ارائه آماری از افراد چند شغله پرداخته که نشان می‌دهد بیش از 400 هزار نفر از شاغلان کشور در سال 1392 بیش از یک شغل داشته‌اند.
در این گزارش از مجموع 21 میلیون نفر شاغل کشور در سال 1392، بیش از 400 هزار نفر در بیش از یک شغل مشغول کار بوده‌اند که 15 درصد آنان، شغل اصلیشان مزد و حقوق بگیر بخش عمومی، 19.4 درصد مزد و حقوق بگیر بخش خصوصی و 65.6 درصد در سایر بخش‌ها تحت عنوان کارکن مستقل، کارفرما و کارکن فامیلی بدون مزد مشغول فعالیت بوده‌اند.
تحلیلگران بازار کار بر این باورند که هرچه تعادل میان درآمد، نرخ تورم و پایداری شغلی بیشتر شود تا حد زیادی مانع از روی آوردن افراد به انجام چند شغل شود. آنها می‌گویند دوشغله یا چند شغله بودن افراد ممکن است وضع معیشتی خانواده را بهبود بخشد، اما بر میزان بهره‌وری، سلامت جسمی و روحی افراد و میزان تعامل با اعضای خانواده تاثیرگذار خواهد بود.
اگر چه افراد دو شغله و حتی چند شغله را در جوامع مختلف می‌توان پیدا کرد اما آنچه مسلم است بروز چنین پدیده‌ای در جامعه ما طی سالهای اخیر گسترش یافته و به سرعت نیز در حال فراگیر شدن است.
اما چرا برخی شغل دوم و بعضا سوم را برای خود انتخاب کنند؟
عده‌ای رضایت نداشتن از شغل اول را از علل گرایش افراد به سمت شغل‌های دیگر می‌دانند و برخی دیگر از کافی نبودن درآمد شغل اول سخن می‌گویند اما به زعم کارشناسان بازار کار، مهمترین دلیل دو شغله بودن افراد به ویژه کسانی که در رده‌های پایین شغلی هستند، مشکلات اقتصادی است و به جز برخی مدیران رده بالا که معمولا با دلایل منحصر به فرد و پیچیده در پست‌های مختلفی مشغول کار هستند، اغلب دوشغله‌ها برای کسب درآمد بیشتر به این کار مبادرت می‌ورزند.
افراد دو شغله به دلیل مشکلات معیشتی و عدم تامین نیازهای خود و خانواده ناچار به شغل دوم روی می‌آورند از این رو به نظر می‌رسد که اصلی‌ترین دلیل چند شغله بودن افراد کسب درآمد بیشتر برای تامین هزینه‌های زندگی باشد.

ادامه نوشته

78 درصد از شاغلان بخش صنایع غذایی بیکار شدند

تعطیلی و رکود در بخش صنایع غذایی و آشامیدنی کشور در سال‌های تحریم بیش از باقی صنایع قابل مشاهده است به طوری که بیکاری 78 درصد از شاغلان در این بخش از سال 1388 براساس پروانه‌های بهره‌برداری نشان از افت فعالیت‌های صنعت غذا در کشور دارد.

به گزارش خبرنگار تابناک اقتصادی، در سال 1388 تعداد شاغلان گروه صنایع غذایی و آشامیدنی 22 هزار و 307 نفر محاسبه شده است. این تعداد شاغل در سال بعد از آن با رشد 7 درصدی به 23 هزار و 923 نفر رسید که با روزهای اوج این صنعت با 26 هزار و 628 نفر شاغل در سال 1386 فاصله دارد. 

صنعت غذا اگرچه امروز نیز در سطح تامین نیاز داخل در حال فعالیت است اما در زمان اوج بخش قابل توجهی از تولیدات صنایع غذایی به خارج از کشور صادر می‌شد.

با این حال از سال 1389 بخت از این صنایع روی برگرداند و کم کم بر تعداد تعطیلی‌ها و کم شدن ظرفیت‌های تولید اضافه شد به این ترتیب از سال 1389 به بعد تعداد شاغلان این بخش نیز کاهش پیدا کرد. در سال 1390 تعداد شاغلان به 18 هزار و 719 نفر رسید. 

افت شدید نیروی کار در گروه غذایی نیز در سال 1391 اتفاق افتاد که تعداد شاغلان بیش از نصف یعنی 64 درصد کاهش یافت و به 6 هزار و 734 نفر رسید. افراد شاغل در صنایع غذایی در سال 1392 نیز باز هم آب رفتند و تعدادشان به 4 هزار و 848 نفر رسید که وقتی این عدد را تعداد شاغلان سال 1388 مقایسه می کنیم 17 هزار و 459 نفر یا به عبارتی 78 درصد کمتر شده است.

با توجه به اینکه جداول مرکز آمار نشان می‌دهد در این سال‌ها از سهم شاغلان بخش صنایع و کشاورزی کم شده و به بخش خدمات افزوده شده است، بخشی از فعالان صنعتی قاعدتا روی به فعالیت های خدماتی آورده اند اما به طور حتم نیز گروهی از این بیکار شده گان در مشاغل کاذب و زیرزمینی اشتغال پیدا کرده‌اند. 

رابطه مدرک تحصیلی و انتخاب شغل

به گزارش باشگاه خبرنگاران ، امروزه در ایران تحصیلات و مدرک گرایی برای خانواده ها و جوانان اهمیت زیادی پیدا کرده؛ بطوری که کنکور یکی از مهم ترین آزمونهای زندگی هر فرد به شمار می‌آید و جوانان در سالها قبل تلاش می‌کنند تا بتوانند در رشته مورد علاقه خود تحصیل کنند.

طبق آمار سازمان سنجش کشور در سال 93، یک میلون و 31 هزار  و 322 نفر در کنکور شرکت کردند و این در حالی است که ظرفیت دانشگاه ها 695 هزار و 697 نفر اعلام شد.

این آمار نشان دهنده این است که اکثر شرکت‌کنندگان می توانند به دانشگاه‌های کشور راه پیدا کنند.

به گفته یک جامعه شناس مدرک تحصیلی یکی از شاخص های توسعه یافتگی کشورها است.

  قرائی مقدم پیشرفت یک کشور را در گرو داشتن زنان و مردان تحصیلکرده و با تخصصی که در حوزه تحصیل خود کار کرده باشند، دانست.

نمونه این امر را می توان در کشورهای توسعه یافته‌ای مثل ژاپن ؛ که مسئولین سرمایه اصلی خود را برای تربیت نیروهای متخصصی خرج می‌کنند، مشاهده کرد.

*رابطه مدرک تحصیلی و درآمد جوانان

با توجه به میزان حقوقی که وزارت کار  برای اشخاص در نظر گرفته می توان گفت هر چه میزان تحصیلات افراد بیشتر باشد درآمدشان نیز بیشتر می‌شود.

قرائی مقدم با بیان این مطلب که افراد تحصیل کرده، درآمد بیشتری دارند تصریح کرد: البته این قاعده در کشورهای توسعه یافته است.

وی از اقتصاد ایران به عنوان اقتصادی بیمار یاد کرد که در آن فرد با عدم داشتن مدرک دانشگاهی می تواند به اندازه و یا شاید بیشتر از یک فرد با مدرک دکترا درآمد داشته باشد.

وی همچنین با اشاره به واژه پشت میز نشین ها، تصریح کرد: افراد تحصیل می‌کنند تا در پست‌های بالا کار شوند به همین جهت راه خود را گم کرده و به دنبال نیاز جامعه و تخصصی خود نمی‌روند.

براساس گفته‌های قرائی مقدم بهتر است بین دانشگاه و شغل رابطه مستقیم و هماهنگ بوجود بیاید؛ ابتدا باید نیاز جامعه را بشناسیم سپس در آن زمینه نیرو جذب کنیم.

در ایران مدرک‌گرایی و داشتن مدرک نشان دهده شخصیت و شان اجتماعی فرد محسوب می‌شود، به همین دلیل جوانان بدون توجه به شرایط کشور و نیاز جامعه فقط رفتن به دانشگاه و گرفتن مدرک را مورد توجه قرار می‌دهند.

متقاضیان دریافت بیمه بیکاری بخوانند

 

مدیرکل حمایت از مشاغل و بیمه بیکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از اشتغال مجدد 14 هزار نفر از مقرری بگیران بیمه بیکاری در سال گذشته خبر داده و تعداد مقرری بگیران بیمه بیکاری در کشور را تا پایان اردیبهشت ماه سال جاری 178 هزار نفر اعلام کرده است.

 

مدیرکل حمایت از مشاغل و بیمه بیکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از اشتغال مجدد 14 هزار نفر از مقرری بگیران بیمه بیکاری در سال گذشته خبر داده و تعداد مقرری بگیران بیمه بیکاری در کشور را تا پایان اردیبهشت ماه سال جاری 178 هزار نفر اعلام کرده است.

به گزارش ایسنا، ایران سومین کشور خاورمیانه است که بیمه‌ بیکاری را برای افراد تحت‌ پوشش قانون کار و قانون تأمین‌ اجتماعی خود پیش‌بینی کرده است.

به موجب قانون بیمه بیکاری، آن دسته از بیمه‌شدگانی که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده به کار باشند از مستمری بیمه‌ بیکاری برخوردار می‌شوند.

در حال حاضر غیر ارادی بودن بیکاری، ملاک اصلی برقراری حمایت‌های قانونی برای بیمه‌شدگان بیکار است و تنها افرادی می‌توانند از مقرری بیمه بیکاری استفاده کنند که به صورت غیر ارادی از کار بیکار شده و خروج از اشتغال به اراده و خواست آنها نبوده باشد.

تشخیص ارادی و غیرارادی بودن بیکاری بر عهده کمیته‌ای متشکل از نمایندگان اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سازمان تأمین‌ اجتماعی است و شعب تأمین‌ اجتماعی بر اساس معرفی ادارات کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی درخصوص برقراری مقرری بیمه‌ بیکاری برای بیمه‌شدگان اقدام می‌کنند.

پرداخت بیمه بیکاری نیز مطابق با حداقل دستمزد است به نحوی که حداقل مقرری بیمه بیکاری در سال گذشته 602 هزار تومان بود که امسال به ‌رقم ۷۱۲ هزار تومان رسید.

به گفته مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان تهران، سال گذشته 205 هزار نفر در کشور مقرری بیمه بیکاری دریافت کردند و امسال بیش از 170 هزار نفر در کشور از بیمه بیکاری استفاده خواهند کرد.

لطفی نژاد می‌گوید: بر اساس قانون، کارگرانی که مشمول بیمه بیکاری می‌شوند پرداخت بیشترین سهم بیمه بیکاری 80 درصد حقوق آنها است که این درصد نباید از حداقل مزد کمتر باشد و 55 درصد از آن به عنوان حداقل مزدی که در سه ماه قبل از بیکاری دریافت کرده‌اند، 10درصد حق همسر و 10 درصد برای دو فرزند است.

وی از جمله شرایط پرداخت بیمه بیکاری را اخراج از محل کار، پرداخت حداقل شش ماه حق بیمه و داشتن یک سال قرارداد کار با پرداخت حق بیمه عنوان می‌کند.

اما مقرری بیمه بیکاری شامل چه کسانی می‌شود؟

معاون فنی و درآمد سازمان تأمین‌ اجتماعی در این باره می‌گوید: بیمه‌شدگانی که بدون میل و اراده بیکار شوند در صورتی که دارای حداقل شش ماه سابقه پرداخت حق‌ بیمه باشند می‌توانند از مقرری بیمه بیکاری استفاده کنند.

محمد حسن زدا، در مورد آن دسته از بیمه‌شدگانی که به علت بروز حوادث غیرمترقبه مانند سیل، جنگ، زلزله و آتش‌سوزی بیکار می‌شوند، می‌افزاید: برای دریافت مقرری بیمه ‌بیکاری نیاز به داشتن حداقل سابقه ندارند و حتی اگر در روز اول کار بر اثر این حوادث بیکار شوند، می‌توانند مقرری بیمه‌ بیکاری دریافت کنند.

وی این را هم گفته است که متقاضیان بیمه بیکاری که کار خود را به صورت غیر ارادی از دست بدهند برای دریافت مقرری بیمه‌ بیکاری حداکثر ظرف مدت ۳۰ روز از تاریخ بیکاری می‌توانند موضوع را به واحدهای اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل اطلاع دهند و آمادگی خود را برای اشتغال به کار تخصصی و یا کار مشابه آن اعلام کنند. طبعا مراجعه متقاضی بعد از 30 روز با عذر موجه و با تایید هیأت حل اختلاف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی تا 3 ماه امکانپذیر خواهد بود.

آنطور که معاون فنی و درآمد سازمان تأمین‌ اجتماعی گفته مدت پرداخت بیمه‌ بیکاری به بیمه‌شدگان واجد شرایط به سابقه پرداخت حق‌ بیمه از سوی آنان بستگی دارد و مدت آن از ۳۶ ماه برای بیمه‌شدگان مجرد و ۵۰ ماه برای بیمه‌شدگان متأهل و متکفل بیشتر نیست.

قطع مقرری بیمه بیکاری چه زمانی اتفاق می‌افتد؟

کارگرانی که از مقرری بیمه بیکاری استفاده می‌کنند در صورت اشتغال مجدد،‌ مقرری بیمه بیکاری آنان قطع می‌شود.همچنین در صورتی که پس از برقراری مقرری بیمه‌ بیکاری مشخص ‌شود که بیکاری بیمه‌ شده ناشی از اراده شخصی وی بوده یا بیمه ‌شده بیکار اشتغال مجدد خود را اعلام نکرده و به رغم اشتغال همچنان به دریافت مقرری ادامه دهد، باید وجوه دریافتی و کمک هزینه بیکاری را به سازمان تأمین‌ اجتماعی بازپرداخت کند.

تنها استثنا در جریان مقرری بیمه بیکاری در مورد افرادی است که در شروع بیمه بیکاری دارای 55 سال سن یا بیشتر هستند و مادامی که مشغول به کار نشده‌اند در صورت دارا بودن شرایط می‌توانند تا رسیدن به سن بازنشستگی تحت پوشش بیمه بیکاری باقی بمانند.

به گزارش ایسنا، در حال حاضر کمترین مدت پرداخت مقرری بیمه بیکاری شش ماه و بیشترین پرداخت ۵۰ ماه است و اداره کل حمایت از مشاغل و بیمه بیکاری وزارت کار وظیفه حمایت اجتماعی و پرداخت مقرری بیمه بیکاری به افرادی را که علیرغم میل خود بیکار شده‌اند،‌ برعهده دارد.

لازم به ذکر است که ایام استفاده از مقرری بیمه بیکاری جزو سوابق پرداخت حق بیمه کارگران به لحاظ بازنشستگی، از کارافتادگی و فوت محسوب می‌شود.

بهره‌مندی نیروی کار از حمایتهای اجتماعی از جمله ویژگی‌های جوامع توسعه یافته است و اینگونه حمایت‌ها یکی از کارکردهای اصلی نظام‌های بیمه و تأمین‌اجتماعی به شمار می‌رود.

بی تردید از دست دادن غیر ارادی کار یکی از حوادثی است که نیروهای کار را تهدید می‌کند از این رو برقراری بیمه بیکاری راهکاری مناسب و مطمئن برای تأمین زندگی در چنین شرایطی است. امید است با به نتیجه رسیدن اصلاح قانون بیمه بیکاری، جامعه کارگری و کارگرانی که بر خلاف میل باطنی خود بیکار شده‌اند از حمایتهای بیشتری برخوردار و زمینه اشتغال مجدد آنها فراهم شود.

درآمد یک میلیاردی را کدام مشاغل تجربه می‌کنند؟

به گزارش اقتصاد نیوز، در بین مشاغل پر درآمدی که در سطح شهر وجود دارد، بعضی مشاغل رایج نبوده ولی بسیار پر درآمد هستند. مشاور املاک از این دسته مشاغل محسوب می‌شود.

آن طور که برخی از مشاوران املاک می‌گویند این شغل در پنج منطقه‌ بالای تهران بسیار پر درآمد بوده و ساعت کاری این افراد از ساعت 9 صبح تا یک ظهر و از چهار بعد از ظهر تا هشت شب است و این افراد اغلب به صورت پورسانتی کار می‌کنند.

 یکی از مدیران مشاور املاک منطقه 1 می‌گوید: این بنگاه با 170 متر زیر بنا، 17 مشاور دارد و برای پنج مشاور دیگر آگهی استخدام داده است. این در حالی است که کمترین پورسانت پرداختی به مشاوران یک میلیون تومان بوده و بیشترین 60 میلیون تومان در یک ماه بوده است.

یکی دیگر از فعالان این صنف به اقتصادنیوز می‌گوید که تنها سه سال سابقه کار در منطقه 2 دارد و در این مدت درصدهای بالای پورسانت به مشاوران بنگاه خود پرداخت کرده است.

وی ادامه می‌دهد: تا یک میلیارد تومان هم به مشاور خود در یک ماه پورسانت داده‌ام. چرا که او توانسته بود یک برج را به فروش برساند و در عین حال مشاورانی هم بوده‌اند که هیچ دریافتی‌ای در ماه نداشته‌اند.

 در این میان یکی دیگر از مشاوران املاک در منطقه 4  عنوان می‌کند که به مشاوران خود 500 هزار تومان حقوق ثابت و بابت هر اجاره 100 هزار تومان و هر خرید و فروش 200 هزار تومان پورسانت پرداخت می‌کند.

با این حال یکی از مشاوران املاک یادآور می‌شود با وجود اینکه در نگاه اول به نظر می‌رسد این مشاوران در ماه دریافتی بسیار بالایی دارند اما این شغل شامل بیمه و هیچ‌ یک از قوانین استخدام وزارت کار نمی‌شود و بیشتر این افراد تنها به صورت پورسانتی و دستمزد ماهانه کار می‌کنند. 

علی ربیعی، وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی در یادداشت ایران نوشت:

امروز هفته کارگر آغاز می‌شود. جامعه‌ای که در دوران تلاش برای خروج از رکود اقتصادی قرار دارد و به دلیل چند سال بحران اقتصادی با مسائل کارگری مواجه شده است. بنابراین مناسب است به شرایطی بیندیشد که کارگران بخش مهمی از راه‌حل هستند و نه بخشی از مسأله. سؤال بزرگ این است که چگونه می‌توان مسیری را پیمود که در نهایت مسائل کارگری بهبود یابند و کارگران به عناصر اقتدار و امنیت ملی تبدیل شوند؟ درک من این است که مسأله اصلی کارگران دو چیز است: عدالت و امنیت. کارگران خواستار شرایط معیشتی عادلانه‌اند و مایل‌اند این عدالت پایدار باشد و بتوانند در سایه آن امن زندگی کنند و بدین ترتیب کرامت ایشان حفظ و صیانت شود. لذا سؤال پیشین را می‌توان به این ترتیب طرح کرد: چگونه می‌توان عدالت و امنیت پایدار برای زندگی کارگران فراهم ساخت؟ پاسخ به این سؤال در قالب دو گفتمان امکان‌پذیر است. گفتمان اول را «عدالت تولیدمحور» و دومی را «عدالت توزیع‌محور» می‌خوانم. هر دو گفتمان، کرامت و امنیت کارگر را در گرو تحقق عدالت می‌دانند، لیکن هر یک ملزومات، مدعیات و اقدامات متفاوتی را مطالبه می‌کنند.

«عدالت تولیدمحور» بر چند اصل مهم بنا می‌شود: 1- افزایش جمعیت و ارتقای سطح و کیفیت زندگی جامعه مدرن، خلق ثروت بیشتر برای پاسخ‌گویی به نیازمندی‌ها را ناگزیر می‌سازد. 2- اقتصاد مدرن، افزایش بهره‌وری و نه بهره‌کشی بیشتر از منابع طبیعی سرزمین را عامل مهم خلق ثروت ساخته است. 3- تأمین یک شغل مناسب برای هر فرد، بهترین راه برای مقابله با فقر و بی‌عدالتی است. 4- بازتوزیع مؤثر و عادلانه در شرایط وجود سطح مناسبی از تولید و رفع کمیابی امکان‌پذیر است. 5- تولید مؤثر و بهره‌ور در شرایط حکمرانی خوب و ارتقای کیفیت سیاستگذاری، اجرا و ارزیابی امکان‌پذیر است. این رویکرد بر فراهم کردن شرایط مشارکت اقتصادی عادلانه مردم در زندگی اقتصادی بنا شده و تحقق چنین مشارکتی نیازمند بنا نهادن رویه‌هایی است که تضمین‌کننده چنین مشارکتی باشند.

بیکارترین فارغ التحصیلام در ایران مربوط به کدام رشته‌ های تحصیلی هستند؟

بیشترین بیکاران در رشته های کامپیوتر، صنعت و فناوری، معماری و ساختمان، محیط زیست، کشاورزی، جنگلداری و شیلات هستند.

به گزارش مهر، مهم ترین معضل فعلی کشور در بخش اشتغال و بازار کار؛ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی است که عموما پس از فراغت از تحصیل و آماده شدن برای ورود به عرصه کار و تولید با مشکلات جدی مواجه می شوند. در شرایط فعلی، مسائل مربوط به بیکاری تقریبا در تمامی رشته های دانشگاهی حتی در مهندسی و پزشکی نیز وجود دارد.

دو دهه پیش که خانواده ها فرزندان خود را برای ادامه تحصیل در دانشگاه های کشور تشویق می کردند هرگز فکر نمی کردند که در آینده ای نه چندان دور، تحصیلات دانشگاهی به معضلی برای ورود جوانانشان به عرصه اجتماع تبدیل خواهد شد.

کارشناسان معتقدند دانشگاه همانقدر که می تواند به افزایش دانایی ها و آگاهی افراد کمک کند به همان میزان نیز می تواند شدیدا ذائقه جوانان را برای کار تغییر دهد به نحوی که اغلب جوانان پس از طی دوران تحصیل خود برای ورود به بازار کار و پذیرش پیشنهادهای شغلی با مشکل مواجه می شوند.

آنها فکر می کنند که تنها در رده های مدیریتی و مشاغل پشت میزنشینی باید وارد شوند و اساسا اگر قرار بود وارد مشاغل ساده، فنی، مهارتی و کارگری شوند راه دانشگاه را در پیش نمی گرفتند؛ بنابراین قالب شدن این دیدگاه در بین جوانان دانشگاه رفته، باعث می شود تا معضل بیکاری آنها به بزرگترین مسئله داخلی دولت تبدیل شود.

معضلی به نام بیکاری تحصیل کرده ها

از سویی، کارشناسان بازار کار و کارفرمایان می گویند آنچه که جوانان از دانشگاه ها می آموزند منطبق بر نیازهای روز بازار کار کشور نیست و اساسا چنین نگاهی که شاید لازم باشد برای دوره ای پذیرش دانشجو در برخی رشته ها به دلیل اشباع بازار متوقف شود، وجود ندارد.

دانشگاه ها سالیان متمادی است که با ایجاد رشته های گوناگون مرتبط و بدون ارتباط با بازار کار کشور در حال تشویق جوانان به ورود به عرصه های تحصیلی هستند بی آنکه لازم بدانند پژوهشی کاربردی انجام دهند تا مشخص شود آیا واقعا امروز تحصیلات آکادمیک توان رفع نیازهای بازار کار کشور را دارد و یا خیر؟ همچنین این پرسش باید جواب داده شود که تا چه زمانی لازم است دانشگاه ها در تمامی رشته ها دانشجو تربیت و به صف بیکاران اضافه کنند، بدون اینکه لحظه ای برای کار آنها فکری شده باشد؟

به عقیده کارشناسان، نگاه کسب درآمد دانشگاه ها از پذیرش دانشجو و فرار از پذیرش هرگونه مسئولیت درباره اشتغال و پس از تحصیلات دانشگاهی افراد باعث شده تا امروز دست کم یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر از خروجی دانشگاه ها تجربه تلخ بیکاری را بچشند.

وزارت کار در تازه ترین گزارش خود درباره وضعیت اشتغال و بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی و بیکارترین رشته های دانشگاهی کشور اعلام کرد: جامعه فارغ التحصیل یا در حال تحصیل سرمایه انسانی هر کشوری محسوب می شود. امروزه منطبق نبودن رشته های تحصیلی با نیاز بازار کار یکی از مشکلاتی است که گریبان بسیاری از دانش آموختگان دانشگاهی را گرفته است.

در یکی دو دهه اخیر جامعه با گرایش روزافزون جوانان برای ورود به دانشگاه ها مواجه بوده و این روند همچنان ادامه دارد. این مساله به حدی رسیده که امروز در بسیاری از رشته های دانشگاهی که جوانان از آنها فارغ التحصیل می‌شوند، بازار کاری وجود ندارد و به اصطلاح بازار کار بسیاری از رشته اشباع شده است.

۵.۷ میلیون نفر درس خواندند تا مدرک بگیرند

باقی ماندن این شرایط درباره اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی و بی توجهی دانشجویان به لزوم کسب مهارت های شغلی مورد نیاز بازار کار، باعث شده تا همواره نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی که انتظار می رود باید در وضعیت مناسبی باشد، بیش از سایر گروه ها در کشور باشد.

بنابراین یکی از دغدغه های کنونی کشور افزایش فارغ التحصیلان و دانش آموختگان آموزش عالی و جذب آنان در بازار کار است. در این میان، از یکسو خیل عظیم دانش آموختگان دانشگاه ها در کشور و رشد قابل توجه آنان و از سوی دیگر ناسازگاری مهارت های گروهی از آنان با فرصت های شغلی موجود، این احتمال را تقویت کرده که این ظرفیت و فرصت بزرگ، تبدیل به تهدیدی بزرگتر شود.

در همین راستا با نگاهی به نرخ بیکاری در بین فارغ التحصیلان دانشگاهی مهم ترین سوالی که به ذهن می رسد این است که دانش آموختگان چه رشته هایی بیشترین درصد بیکاران جامعه را تشکیل می دهند؟

از حدود ۱۱.۲ میلیون نفر جمعیت دارای تحصیلات عالی و یا در حال تحصیل در کل کشور، متاسفانه ۵.۷ میلیون نفر (۵۱.۴ درصد) غیرفعال هستند. به عبارت دیگر بیش از نیمی از جمعیت فارغ التحصیل یا در حال تحصیل دانشگاهی هیچ نقشی در تولید ندارند. همچنین ۴.۴ میلیون نفر (۳۹ درصد) شاغل و ۱.۲ میلیون نفر (۹.۲ درصد) بیکار هستند.

۶ گروه از بیکارترین رشته های تحصیلی

در سال ۱۳۹۲ حدود ۵.۹ میلیون نفر جمعیت دارای تحصیلات عالی و یا در حال تحصیل را مردان تشکیل داده اند که متاسفانه ۲.۳ میلیون نفر (۳۹.۰ درصد) از آنان غیرفعال هستند. همچنین حدود ۵.۱ میلیون نفر جمعیت دارای تحصیلات عالی و یا در حال تحصیل به زنان اختصاص دارد که از این جمعیت نیز حدود ۳.۴ میلیون نفر جمعیت غیرفعال (۶۵.۶ درصد) بوده اند.

نرخ بیکاری جمعیت فارغ التحصیل یا در حال تحصیل در سال ۱۳۹۲ برای گروه مردان و زنان در کل کشور ۱۸.۹ درصد برای گروه مردان ۱۲.۸ درصد و برای گروه زنان ۳۱.۳ درصد بوده است. بیشترین نرخ بیکاری در گروه مردان در بین گروه های عمده رشته تحصیلی، به ترتیب مربوط به رشته های تحصیلی علوم کامپیوتر (۲۲.۳ درصد)، صنعت و فناوری (۲۱.۸ درصد) و معماری و ساختمان سازی ۲۰.۸ درصد است.

همچنین نرخ بیکاری در گروه زنان در بین گروه های عمده رشته تحصیلی، به ترتیب مربوط به رشته های تحصیلی حفاظت محیط زیست ۵۷.۷ درصد، کشاورزی، جنگلداری و شیلات ۵۶.۲ درصد و معماری و ساختمان سازی ۵۵.۵ درصد بوده است.

بر اساس این نتایج، بیشترین نرخ بیکاری جمعیت فارغ التحصیل یا در حال تحصیل دانشگاهی به ترتیب به استان های لرستان ۲۹.۵ درصد، کهگیلویه و بویراحمد ۲۷.۸ درصد و فارس ۲۷.۱ درصد اختصاص دارد. همچنین کمترین نرخ بیکاری مربوط به استان هرمزگان ۶.۲ درصد است. 

5 مهارت نرم که پیشرفت های شغلی تان را تسهیل می کند!!

مهارت های نرم معمولا مهار‌ت‌هایی هستند که نمی‌توان در رزومه کاری به آن‌ها اشاره کرد. اما کلید اصلی فضایل یا هنر کاری شما محسوب می شود. این مهارت‌ها شما را از یک فرد معمولی که تنها می‌تواند وظایف محوله را انجام دهد، متمایز ساخته و یک کارمند ارزشمند از شما می‌سازد. 

انجمن ملی دانشجویان و کارمندان ایالات متحده (NACE) در پژوهشی که ‌روی ۲۶۰ کارمند صورت داده، این پنج مهارت را به ترتیب اهمیت، جزو ارزشمند‌ترین مهارت‌های یک کارمند طبقه‌‌بندی کرده است.

کار تیمی و گروهی: افرادی که ‌مهارت کار گروهی بالاتری ‌دارند، در شغل خود از جایگاه محکم تری برخوردارند. در کار گروهی افرادی که توانایی دیدن نقشه وسیع‌تر را داشته و در محدوده تخصص خود فرا‌تر از موضوعات کاری روند، در جایی که لازم باشد رهبری تیم را بر عهده می‌گیرند؛ این افراد از مهم‌ترین دارایی‌های هر شرکت هستند. 

تصمیم‌سازی: توانایی نگاه از منظر‌های متفاوت و برآورد و سنجش خروجی‌های احتمالی هر تصمیم ‌و سپس مشخص ساختن و دفاع از مسیری مشخص‌ به شدت مورد نیاز شرکت‌ها هستند. 

ارتباط‌گیری: توان خواندن و نوشتن و سخن گفتن به شکل واضح از نیازهای اساسی هر جوینده کار است؛ اما افرادی که قادر به آن باشند تا مفاهیم تکنیکی پیچیده را به گونه‌ای واضح و بدون ابهام برای گستره عظیمی از مخاطبان تشریح کنند، از قدرت ارتباط گیری بالایی برخوردار بوده و با سایرین به کلی متمایزند.

طرح‌ریزی و اولویت‌بندی: روش جزئیات محور، نگاه رو به جلو‌ و تفکر خلاقانه، یکی از مهم‌ترین فاکتور‌ها برای رقابت شرکت‌ها در دنیای فعلی است. این موضوع و اهمیت آن بیش از همه مربوط به اختصاص منابع محدود و گران قیمت در موارد ضروری و مورد نیاز است. 

پژوهشگری و تفکر انتقادی: قرار نیست پاسخ همه پرسش‌ها را دانست؛ اما باید دانست از ‌کجا و از چه طریق به پاسخ آنها رسید. 

اطلاعات کاملی از روند برگزار آزمون استخدامی تبدیل وضع مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی و حرفه ای ک

با توجه به شرایط آزمون های سازمان سنجش برای برگزاری آزمون منابع خاصی قابل معرفي نمي باشد. اما مواد آزمونی در دو بخش عمومي وتخصصي برگزار خواهد شد که شامل:

1-      آزمون عمومي شامل هفت عنوان درسي اعم از: (معارف اسلامي، ادبيات اسلامي، زبان انگليسي عمومي، رياضيات وآمار مقدماتي، هوش توانمنديهاي ذهني فناوري اطلاعات ICDL   واطلاعات عمومي، دانش اجتماعي وحقوق اساسي)

2 – آزمون تخصصي شامل 2 بخش: الف- پداگوژي در آموزش هاي فني وحرفه اي: (1- روشها وفنون تدريس وآموزشهاي فني وحرفه اي 2- فنون اجراي دوره هاي آموزش فني وحرفه اي 3- كاربرد تكنولوژي آموزش  در آموزش فني وحرفه اي 4- سنجش و ارزشيابي آموزش ومهارت)  ب- سند راهبردي مهارت وفناوري سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور

همچنین به استنادتبصره 1 ماده 16 دستورالعمل نحوه برگزاري آزمون استخدامي ملاك قبولي كسب حدنصاب 40 درصد آزمون عمومي و 60 درصد آزمون تخصصي مي باشد كه همزمان برگزار مي شود. و حد نصاب ميانگين 50 درصد آزمون عمومي وتخصصي به ملاك قبولي است. مجموعه سوالات نیز 100 سوال به صورت تستی خواهد بود.

در ضمن آزمون داراي نمره منفي مي باشد. و از آنجا که مطابق ماده 44 قانون مديريت  خدمات كشوري ، هرگونه ورود يا استخدام پیمانی و رسمی در بخش دولتي ضرورتا مستلزم برگزاري آزمون استخدامي مي‌باشد. و مطابق آيين نامه استخدام، تبديل وضع فعلی سازمان صرفا مشمول مربيان حق التدريس سازمان آموزش فني و حرفه اي شاغل به تدريس قبل از 31 شهريور 1391 مي باشند كه كماكان در سال 1393 اشتغال به تدريس دارند. لذا کارکنان قراردادی امکان شرکت در آزمون تبدیل وضع را ندارند هرچند می توانند در سایر آزمون های استخدامی که همزمان با آزمون سازمان آموزش فنی و حرفه ای برگزار می شود جهت استخدام در سایر دستگاه ها شرکت نمایند.

به منظور آمادگي شركت كنندگان براي آزمون استخدامي، سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور تدابيری از جمله اطلاع رسانی ها و توصیه ها و ...را اندشيده شده است.

بدليل اينكه مربيان حق التدريس سازمان فاقد كد شناسه مي باشند لذا ضرورتاً بايد مجدداً در اين آزمون شركت نمايند. ضمناً قبولين در آزمون مذكور مي توانند بر اساس كارنامه قبولي در استخدام ساير دستگاهها نيز شركت نمايند.

ثبت نام آزمون استخدامي صرفا از طريق سايت سازمان سنجش خواهد بود و سايت هاي مربوط به سازمان معمولا اطلاع رساني هاي مربوطه را خواهند نمود. همچنين در صورت آماده شدن سامانه ثبت نام سازمان سنجش، سايت مذكور ثبت نام خود را آغاز نمايد. پيش بيني مي شود زمان ثبت نام در دهه دوم فروردين ماه شروع شود. هرچند اطلاع رساني هاي لازم بصورت پيامك از طرف سازمان آموزش فني و حرفه اي نيز اعلام خواهد شد.

اطلاع از ثبت نام آزمون استخدامي از طريق سايت سازمان سنجش آموزش كشور و همچنين اطلاع رساني توسط سايت سازمان متبوع و سايت ادارات كل آموزش فني و حرفه اي نيز صورت مي گيرد.

با توجه به تكميل نشدن سامانه ثبت نام سازمان سنجش ثبت نام از متقاضيان شروع نشده است. اما پيش بيني مي شود، ثبت نام توسط سازمان سنجش آموزش كشور در فروردين ماه باشد. پيش بيني مي شود آزمون در ارديبهشت ماه سال 1394 برگزار گردد.

آزمون بصورت كتبي و طي يك مرحله  در ارديبهشت ماه سال 1394 برگزار مي شود و شركت و پذيرفته شدن در آزمون استخدامي مربيان با حداقل 20سال سن و براي حداكثر آن شرط سني قيد نشده است.

قابل توجه مربیان محترم حق التدریس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور در انتظار تبدیل وضعیت استخدامی!!

بر اساس برنامه ریزی و پیش بینی های انجام شده، به احتمال بسیار بالا آزمون  اردی بهشت ماه 1394 تبدیل وضع مربیان توسط سازمان سنجش آموزش کشور علاوه از آزمون عمومی آزمون تخصصی صرفا از کتب اصول و روش تدریس (پداگوژی) خواهد بود.

لذا جزوات نزد دیارتمان مرکز تربیت مربی به عنوان بخشی از مرجع و منابع آزمونی قابل دریافت و مطالعه است. 

اطلاعیه پیش ثبت نام در دومین کنفرانس بین المللی آموزش های فنی و حرفه ای سوئیس در ژوئن 2016

لطفا برای پیش ثبت نام دومین کنفرانس بین المللی (VPET) آموزش فنی و حرفه ای در وینترتور سوئیس از 20-22 ژوئن 2016 به نشانی http://www.vpet-congress.ch/?q=en/preregistration   مراجعه فرمایید.

 

توصیحات مختصری راجع به کنفرانس

آموزش فنی و حرفه ای کشور سوئیس که دارای نظام آموزشی دوگانه است در واقع یکی از نقاط قوت بزرگ آن کشور محسوب می شود. این کشور با ارائه آموزش پایه و مستمر جوانان محور موفق شده است اقتصاد و جامعه خود را از تعداد کافی نیروی کار ماهر و حتی مدیر برخوردار نماید. در این خصوص بخش خصوصی به عنوان شریک اجتماعی دولت از سهم مسئولیت بالایی برخوردار است. 

اولین کنفرانس آموزش فنی و حرفه ای در سال 2014 برگزار شد. که منحصرا به آموزش های حرفه ای و آموزش اختصاص داده شده بود و تمرکز اصلی آن به نعامل دو جانبه بین بخش خصوصی و سیاستگذاران بود و ارائه بهترین شیوه  آموزش در شرکت های میزبان و مدارس آموزش حرفه ای بود.

دومین کنفرانس بین المللی فنی و حرفه ای و آموزش و پرورش حرفه ای که از 20-22 ژوئن 2016. در وینترتور که با حضور سه شرکای اصلی در آموزش و پرورش و آموزش بخش های حرفه ای شامل  کنفدراسیون آموزش فنی و حرفه ای، تشکل های استانی، و سازمان های آموزش حرفه ای برگزار می شود به سوگیری آموزش های حرفه ای و بخش آموزش به صورت همه جانبه هدایت خواهد شد. در عین حال، این رویداد با بحث های فنی بین آموزش و پرورش و آموزش  حرفه ای با بازیگران کلیدی حرفه ای ملی و بین المللی، نیز با هدفمند نمودن ایجاد شرایط عمومی بهتر برای توسعه همکاری های بین المللی در زمینه آموزش و پرورش فنی و حرفه ای دوگانه در آموزش خواهد بود.

در این کنفرانس سخنرانان برجسته از داخل و خارج از سوئیس شامل چهره های سیاسی، اقتصادی، چهره های علمی بالا، مسئولین تصمیم گیری در آموزش و پرورش و آموزش مسائل فنی و حرفه ای خواهند بود.

دبیرخانه  کنفرانس در امور بین الملل وزارت آموزش با عضویت پژوهش و نوآوری (SERI)، کانتون زوریخ، سازمان های حرفه ای و دانشگاه زوریخ علوم کاربردی (ZHAW) پشتیبانی می شود. برای تمام این حامیان مالی، این کنفرانس بین المللی دارای اهمیت زیاد استراتژیک است.

 

 

2nd International Congress on Vocational

and Professional Education and Training from

20 - 22 June 2016

Switzerland’s dual-track Vocational Education and Training system is one of our country’s great strengths. The initial and continuing training of young people is the foundation that enables our economy and society to have an adequate number of skilled workers and managers. The private and public sector share responsibility for the vocational education and training sector and work together as partners.

In 2014, the Confederation has launched the first international congress devoted exclusively to vocational education and training. The main focus was on image building, bilateral exchanges between the private sector and policymakers and the presentation of best practices in host companies and vocational education and training schools.

The second edition of the International Congress on Vocational and Professional Education and Training will take place from June 20-22 2016. With the International Congress on Vocational and Professional Education and Training in Winterthur, the three main partners within the vocational education and training sector – the Confederation, the cantons and professional organisations – helped to position the vocational education and training sector in an all-encompassing manner. At the same time, the event enabled technical discussion between key national and international vocational education and training actors, with the aim being to create better general conditions for the development of international cooperation in the area of dual-track vocational education and training.

Prominent speakers from both Switzerland and abroad will take part in this congress, including top political, economic, scientific figures responsible for decision-making on vocational education and training matters.

The congress is supported by the State Secretariat for Education, Research and Innovation (SERI), the Canton of Zurich, professional organisations and the Zurich University of Applied Sciences (ZHAW). For all of these sponsors, the International Congress on Vocational and Professional Education and Training is of great strategic importance.

Target audience

The congress is intended for an international audience comprised of political, economic, scientific figures responsible for decision-making on vocational education and training matters. Participants will include representatives of:

• Ministries responsible for vocational education and training (OECD member countries, emerging/transition countries)
• Foreign diplomatic/consular mission in Switzerland
• Internationally focussed foreign companies (global players), including foreign companies with activities in Switzerland
• International professional organisations
• International experts in the vocational education and training field
• HR managers

مواد آزمون استخدامی مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور

مطابق ماده 11 دستورالعمل برگزاری امتحان عمومی و تخصصی استخدام های دولتی:

سوالات مربوط به حيطه هاي عمومي امتحان مربیان حق التدریس توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهيه و بارعايت مقررات اسناد طبقه بندي شده در اختيار موسسه مجري (سازمان سنجش آموزش کشور) قرار مي گيرد. سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مي تواند تهيه سوالات عمومي را به موسسه مجري تفويض نمايد.
ماده 12- مواد امتحان عمومي به شرح زير تعيين مي شود:
1. معارف اسلامي
2. زبان و ادبيات فارسي
3. اطلاعات عمومي ‘ دانش اجتماعي و حقوق اساسي

4. رياضي و آمار مقدماتي

5. زبان انگليسي عمومي

6. هوش و توانمندي هاي ذهني

7. فناوري اطلاعات 

به اضافه سوالات تخصصی از خوشه شغلی یا همان رشته (حرفه آموزشی) مورد تدریس خواهد بود!

—تبصره 1- تعداد سوالات امتحان عمومي حداقل 100 و حداكثر 150 سوال خواهد بود كه به صورت چهار گزينه اي و با احتساب يك سوم نمره منفي طراحي خواهد شد.

—تبصره 2- سوالات معارف اسلامي مربوط به پيروان ساير مذاهب اسلامي مصرح در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران (حنفي‘ شافعي ‘ مالكي ‘ حنبلي و زيدي ) مطابق تعاليم و احكام فقهي آنان طراحي خواهد شد.

—تبصره 3- اقليت هاي ديني مصرح در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران از پاسخگويي به سوالات معارف اسلامي معاف بوده و در اين صورت نمره مكتسبه اين داوطلبان ‘ براساس مجموع تراز شده ساير سوالات محاسبه خواهد شد. 

ضمنا پیش بینی ها حاکی از این است که ثبت نام مربیان در آزمون استخدامی تبدیل وضع از 17 اسفند  لغایت 24 اسفند 1393 و آزمون در 11 اردی بهشت ماه 1394 برگزار گردد. 

وبلاگ etvt.blogfa.com حائز رتبه دوم بخش اقتصادی جشنواره وبلاگ نویسی و شبکه های اجتماعی شد!!

وبلاگ etvt.blogfa.com برنده رتبه دوم بخش اقتصادی جشنواره وبلاگ نویسی و شبکه های اجتماعی شکوفا (3) شد. این جشنواره که از سوی شهرداری تهران برگزار می شود، دارای 7 بخش در سال 1393 بود. در بخش اقتصادی وبلاگ etvt.blogfa.com حائز رتبه دوم شد و لوح تقدیر، تندیس جشنواره و جایزه نقدی آن در روز شنبه 25 بهمن ماه در سالن همایش های کتابخانه ملی اعطاء شد. 

در بین برگزار کنندگان جشنواره، سخنرانی جناب آقای دکتر حمید ضیایی پور دبیر علمی جشنواره که دارای تفکر بدیع و اندیشه والا در زمینه حضور مردم در فضای مجازی بودند، کاملا متفاوت و جالب بود. جا دارد از منش و دیدگاه های بلند ایشان تشکر و قدردانی ویژه بعمل آید.

جای خالی اندیشمندانی چون دکتر ضیایی پور در حوزه های سیاست گذاری و تصمیم گیری به طور ملموس دیده می شود. همواره آرزوی توفیق برایشان داریم!

سازمان جهانی کار: جهان تا 5 سال آتی بیکارتر می شود!!

سازمان جهانی کار، تعداد اشتغال مورد نیاز جهان تا سال 2019 میلادی را 280 میلیون شغل اعلام کرد. سازمان جهانی کار در تازه ترین گزارش خود درباره وضعیت استخدام و چشم انداز آن در سال 2015 میلادی با تاکید بر ادامه نابرابری ها، اعلام کرد: تغییر مهارت های کارجویان و افزایش سن جمعیت، همچنین افزایش بیکاری جوانان از مسائلی هستند که باید مورد بررسی قرار گیرند. 

در سال 2015 میلادی، اقتصاد جهان همچنان درگیر گسترش بیکاری است، اما شرایط مناسب تری نسبت به قبل از بروز بحران مالی جهانی در سال 2008 طی خواهد شد، به نحوی که اقتصاد جهانی قادر خواهد بود اشتغال قابل توجهی ایجاد کند. 

بر پایه گزارش سازمان جهانی کار، در عین حال چالش کاهش بیکاری و بازگشت به شرایط قبل از بحران مالی جهانی به عنوان یک موضوع دلهره آور وجود دارد و خطرات اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی نرتبط با این موضوع وجود خواهد داشت.

به صورت کلی، نتیجه شکاف اشتغال جهانی ناشی از بحران اقتصادی این است که چشم انداز اشتغال جهان در 5 سال آینده بدتر خواهد شد. در سال 2014 میلادی تعداد 201 میلیون نفر در سراسر جهان بیکار بودند که این تعداد، 31 میلیون نفر بیشتر از شروع بحران جهانی است.

تاریخچه آموزش های فنی و حرفه ای ایران و جهان

یادم هشت سال ها قبل، در پست های اولیه مربوط به همین وبلاگ (حدود سال های 1387 ) مطالب جست و گریخته ای راجع به تاریخچه آموزش فنی و حرفه ای در ایران و جهان بارگذاری کردم. بر اساس بازخوردهایی که داشتم این پست ها مورد استقبال بسیاری از عزیزان از جمله دانشجویان دارای پایان نامه با موضوع آموزش های فنی و حرفه ای و پروژه های درسی آنان قرار گرفت. اما واقعیتش این بود که همان مطالب به جهت انسجام برای خود من هم خیلی جالب نبود. اما کمبود مطالب در این خصوص باعث می شد عزیزان زیادی به همان مختصر، نارسا رجوع کنند و استفاده نمایند! تا بلاخره به صورت اتفاقی متنی را از دوست و همکار محترمم جناب آقای حبیب عرفانمنش دریافت نمودم که فکر می کنم ایشان نیز این مطالب را برای پایان نامه ارشد خودشان  جمع آوری نموده بودند که با سعه صدر در اختیار بنده قرار دادند. بنابراین من هم فرصت را غنیمت شمرده در جهت زکات علم ایشان آنها را برای بهره برداری سایر علاقمندان و پژوهشگران در این پست قرار می دهم. امیدوارم مورد اقبال قرار گیرد و دوستان بهره بردار نقد خود را برای این مطالب برای غنی سازی بیشتر ارائه کنند. با تقدیر

 

آموزش‌هاي فني و حرفه‌اي قبل از جنگ جهاني اول:

در آغاز قرن بيستم به رغم بي‌بهره بودن اكثريت مردم جهان از آموزش و پرورش رسمي، در كشورهاي صنعتي اروپاي غربي و آمريكاي شمالي آموزش و پرورش همگاني به خوبي پاگرفته بود.

آموزش ابتدائي اجباري براي كودكان اين كشورها امري عادي به حساب مي‌آمد و آموزش متوسطه نيز در حال گسترش و مورد توجه بيشتر بود، با اين وجود در اروپا و آمريكاي لاتين اين دو آموزش لزوماً در پيوند با يكديگر نبودند. آموزش ابتدائي براي توده مردم در نظر گرفته شده بود و اگر به هدفي مي‌انجاميد، آن هدف نوعي آموزش حرفه‌اي مقدماتي بود. حال آنكه آموزش متوسطه تنها در دسترس عده خاصي قرار داشت. به طور كلي بايد گفت: در اوايل قرن بيستم انواع مختلف نظامهاي آموزشي، به بهانه رفع نابرابريهاي آموزشي، تحت پوشش يك مجموعه واحد درآمد. با توجه به اين مسأله كه نابرابريهاي آموزشي، نابرابريهاي اجتماعي را به همراه دارد، اين روند و انديشه مورد استقبال همه كشورهاي جهان خصوصاً كشورهاي فقير و توسعه نيافته قرار گرفت. بدين ترتيب نظام واحد آموزشي، تحت نظارت و كنترل حكومت مركزي در قالب وزارت آموزش و پرورش به وجود آمد (دراني، 1378). 

 

مشکلات حق‌التدریسان فنی وحرفه‌ای

در سایت تابناک خبری با عنوان نگاه شما: مشکلات حق‌التدریسان فنی وحرفه‌ای در تاریخ 29 بهمن سال 1392 چاپ شده است. متن را که می خوانی تنها بخشی از مشکلات عدیده ای است که این عزیزان در شغل خود دارند. این موضوع در حالی است که همین افراد وظیفه و رسالت توسعه منابع انسانی در بخش فنی جامعه را به عهده دارند و نیروی کار مورد نیاز بازار کار را تامین می کنند. در مقدمه متن علیرغم اعتراضی بودن آن به طور نجیبانه ای ماموریت های سازمان تعریف شده و شرح وظایف مربیان آمده است. به نظر می رسد علیرغم تلاش های چندین ساله برخی از مسئولین سازمان، هنوز مظلومیت این قشر به گوش دولت و مجلس نرسیده است. چون تعداد آنها در قیاس با معلمان حق التدریس بسیار کمتر و محدودتر هستند.

آدرس ذیل در صورت علاقمندی جهت مطالعه اصل خبر و آخرین اظهار نظرهای جالبی که صورت گرفته آورده شده است. متن زیر نیز تنها به اظهار نظرهای روز سه شنبه 29/11/1392 مزین شده. مطمئنا اعلام نظرات زیادی در بر خواهد داشت که جا دارد پیگیری شود.

http://www.tabnak.ir/fa/news/379910

 

نگاه شما: مشکلات حق‌التدریسان فنی وحرفه‌ای

کد خبر: ۳۷۹۹۱۰

تاریخ انتشار:۲۹ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۶-18 February 2014

جمعی از مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای کشور در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشتند: 
احتراماً، در ذیل مشکلات عدیده مربیان حق‌التدریس سازمان آموزش فنی وحرفه‌ای کشور را به استحضار می‌رساند؛ 
سازمان آموزش فنی‌و‌حرفه‌ای زیر نظر وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی بوده که در این سازمان آموزشهای مهارتی در دوره‌های بلند مدت و کوتاه مدت، بطور مستمر و تمام مدت سال بصورت ۱۲ ماهه برگزار شده و سهم مهمی در بکارگیری نیروهای دارای مهارت در صنوف و همچنین صنایع و کارخانجات و یاری کردن دولت در بخش اشتغال ایفا می‌کند. در سازمان آموزش فنی‌و‌حرفه‌ای حدود ۷۵% از کل آموزشهای مهارتی به عهده مربیان حق‌التدریس با مدارک تحصیلی عالی (فوق دیپلم تا فوق لیسانس) و سوابق کاری ۳ الی ۲۲ سال، بصورت دو شیفت (7:30 صبح الی17:30 عصر) می‌باشد. که علاوه بر مراکز آموزشی ثابت در دیگر مراکز از جمله: جوار دانشگاه، زندان، روستا، پادگان و صنایع و دانش آموزان کارودانش... مشغول به آموزش می‌باشند.

. متاسفانه با توجه به اینکه مربیان حق‌التدریس سازمان آموزش فنی‌و-حرفه‌ای از متولیان اصلی آموزش در کشور می‌باشند از حداقل امنیت شغلی و از کمترین حقوق مادی و معنوی در سازمان برخوردار بوده که این امر نشان دهنده بی‌توجهی مسئولین به این قشر زحمتکش و صبور می‌باشد. در این مقطع زمانی که تحریم و تورم فشار مضاعفی به اقشار آسیب پذیر جامعه وارد نموده است، با کاهش بودجه سازمان، فشار بر این قشر افزون‌تر شده و موجب کاهش ساعات کارکرد مربیان شده است که برای مثال حقوق دریافتی یک مربی با مدرک کار‌شناسی با ۵ سال سابقه و متاهل با احتساب حق مسکن، عیدی، سنوات، بن خواروبار، حق عائله‌مندی و دیگر مزایا ماهانه ۴۰۰ هزار الی۵۰۰ هزار تومان (با حق بیمه ناقص ماهانه) می‌باشد. آیا یک فرد متاهل و دارای فرزند، مستاجر با این حقوق ناچیز توانایی تامین خرج و مخارج زندگیش را دارد؟ 

نکته قابل توجه این است که قوانین افزایش ۲۰ الی ۲۵ درصدی حقوق برای تمامی نیروهای این سازمان (اعم از رسمی، پیمانی، قراردادی و شرکتی) اعمال گشته ولی شامل حال مربیان حق‌التدریس نگردیده است. و لذا همین کاستی‌ها موجب شده بسیاری از اساتید و مربیان مجرب و دارای سابقه چندین ساله که دارای تجربه فراوان آموزشی بوده‌اند به ناچار این سازمان را ترک کنند. 
در مورخه ۸/۵/۱۳۹۱ با پیگیری نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و مربیان حق التدریس سازمان، قانون تعیین تکلیف استخدامی مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی‌و حرفه‌ای کشور به رسمی و پیمانی در قالب طرح یک فوریتی تصویب و با تائید شورای محترم نگهبان در مورخه ۲۴/۵/۹۱ با شماره نامه ۲۸۳۲۷ به آقای احمدی‌نژاد ابلاغ گردید (پیوست) که متاسفانه عدم تعامل دولت گذشته و مجلس موجب به تاخیر افتادن اجرای طرح شده و این امر به دولت تدبیر و امید واگذار گردید. لذا عاجرانه خواهشمندیم مسولان اجرایی کشور و سازمان آموزش فنی‌و‌حرفه‌ای کشور به جهت حل مشکلات عدیدهء این قشر زحمتکش (سنگرسازان بی‌سنگر) اقدامات فوری مبنی بر اجرای قانون تبدیل وضعیت مربیان حق‌التدریس سازمان آموزش فنی‌و حرفه‌ای کشور به رسمی و پیمانی را در دستور کار قرار دهند. 

 

اظهار نظرها:

علیرضا رحمتی

|

 ای کاش کمی به فکر ما مربیان حق التدریسی آموزشگاه آزاد زیر نظر فنی و حرفه ای نیز باشید ما که بیمه هم نیستیم حقوق ماهیانه از 200 تا 400 هزار تومان است دردمون رو به کی بگیم نه از عیدی خبری است نه از تبریک به مناسبت روز معلم ! هیچ جا اسم ما در دولت ثبت نیست

محمد

پاسخ

 به طور کل مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی و حرفه ای به سه دسته تقسیم می شوند

یکی: کسانی که سالیان سال به طور مداوم با سازمان همکاری داشته اند و عمر خود را به طور مستمر در این سازمان طی کرده اند. که به واقع حق این افراد استخدام می باشد.

گروه دوم: آموزش های فنی و حرفه ای بایستی پویا و به روز باشد به همین دلیل برای دوره های مختلف مربیان زیادی را دعوت می کند که برخی فقط چند سال و آن هم به طور موقت همکاری داشته اند که واقعا نمی توان گفت که آنها حقشان استخدام است.

گروه سوم هم آشنایان مسئولین می باشند که خارج از ضبطه و قانون یک مسئول خرد آشنایانش را به سر کارآورده که انتظار استخدام برای اینها هم در واقع ضایع شدن حق افراد لایق تر و دیگر جوانان است.

بهترین کار برگزاری آزمون استخدامی جامع و پر کردن پستهای خالی بر اساس صلاحیت علمی و عملی افراد است.

سعید

 سلام

بنده از سال 79 مشغول تدریس شدم و درسال 89 پس از آنکه تمام انرژِی و جوانی من در این سازمان صرف شد ، مرا بیرحمانه تعدیل کردند و افراد دیگری را که بخدا در حد کارآموزان من هم کار بلد نبودند ، جایگزین من کردند جرم بنده هم این بود که با بالا دستی هایم در جهت آمار غلط دادن و دزدی همکاری نکردم این در حالی بود که از نظر اخلاقی و فنی هیچ مشکلی نداشتم .

بنده سه چهار سال است که بیکارم و کسانی که حتی مدرک فنی در رشته خود نداشتند ، هنوز مشعول تدریسند ... !!!

فقط خوشحالم که روز قیامتی هم در کار است و در آنجا برخلاف اینجا کسی هست که به دادخواست من گوش کرده و رسیدگی کند .

سعید پرویزی مربی برق مرکز شماره 20 شهرستان خوانسار استان اصفهان

ناشناس

 خانم بنده تو این سیستم شاغل هستش خودش هم تو زندان تدریس میکنه ولی خدایش حقوقش ماهی 200 تومن هم نمیشه!!!!

 

دانشگاه فنی و حرفه‌ای :( Iran Technical and Vocational University )

دانشگاه فنی و حرفه‌ای :( Iran Technical and Vocational University ) قبل از سال 1390 آموزشکده های فنی و حرفه ای زیر نظر دفتر آموزش عالی وزارت آموزش و پرورش اداره می شدند. این موسسات دارای تاریخچه جالبی می باشند و از قالب انستیتوهای آموزشی به آموزشکده های فنی و مدتی با نام آموزشکده های فنی و خدمات و سپس به آموزشکده های فنی و حرفه ای تغییر نام یافتند. دوران رشد و توسعه این آموزشکده های عمدتا در بین سالهای 1370 تا 1380 محسوب می شود و دکتر عباس صدری به عنوان مدیرکل دفتر آموزش عالی وزارت آموزش و پرورش سهم بسزائی در توسعه این فضاها دارند. مولف که خود فارغ التحصیل آموزشکده فنی کرمانشاه می باشد شاهد عینی تحولات مثبت می باشد. امروزه این موسسات آموزش فنی یکی از مراکز آموزش عالی تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که وظیفه مدیریت دانشکده‌ها و آموزشکده‌های فنی و حرفه‌ای سراسر کشور را بر عهده دارد. این دانشگاه با بیش از  ۱۷۶آموزشکده و دانشکده در سطح کشور و بیش از ۲۲۰ هزار دانشجو یکی از بزرگترین دانشگاه‌های ایران است.

این دانشگاه در ابتدا تحت عنوان «مجتمع آموزش عالی پیامبر اعظم» و از زیر مجموعه‌های وزارت آموزش و پرورش بود که در سال ۱۳۹۰ با مصوبه مجلس شورای اسلامی به «دانشگاه فنی و حرفه‌ای» تغییر نام داد و با تمام اختیارات و امکانات به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری پیوست.

تعداد ۱۶۵ دانشکده فنی و حرفه‌ای در دو سطح کاردانی پیوسته با ۵۴ رشته و کارشناسی ناپیوسته با ۲۶ رشته در استان‌های مختلف کشور زیرمجموعه این دانشگاه است. از این تعداد ۱۱۴ مرکز پسرانه و ۵۱ مرکز دخترانه هستند.^[۱]

دانشگاه فنی و حرفه‌ای دانشجویان خود را از بین دانش آموختگان دوره متوسطه نظام جدیدهنرستان‌ها یا شاخه کاردانش و یا فارغ‌التحصیلان دورهٔ چهار ساله نظام قدیم هنرستان‌ها از طریق آزمون وروردی ویژه ای که سالیانه توسط سازمان سنجش آموزش کشور به صورت سراسرس برگزار می شود، انتخاب می‌نماید. دانشگاه فنی و حرفه ای مانند دانشگاه جامع علمی و کاربردی با هدف کارآموزی و ارتباط دانشگاه با بازار کار پایه ریزی شده است.

یکی از اهدافی که در نظام کلان دنبال می شد، این موضوع بود که هرم تحصیلی با تربیت هر چه بیشتر دانشجویان کاردانی اصلاح شود. به طوری که هرچه هرم به نوک هرم می رسد تعداد فارغ التحصیلان مثلا دکترا کم شود. اما واقعیت این است که با حضور دانشگاه پیام نور، آزاد و علمی کاربردی دانشگاه به سمتی رفتند که همه گرایش به کارشناسی ارشد و دکترا دارند و متاسفانه هرم تبدیل به گلدان شد.(رضایی رئیس دانشگاه، 1392) یکی از برنامه های مهم دانشگاه برای سال تحصیلی 4-1393 پرداخت کمک هزینه تحصیلی به دانشجویان دانشگاه فنی و حرفه ای است. (پارسا، مشاور رئیس دانشگاه، 1392) این دانشگاه دو طرح جدید آموزش تقاضامحور و آموزش تولید محور را در دستور کار دارد. بر اساس این طرح ها از یک طرف نیروهای مورد نیاز صنعت در محیط کارگاهی تامین می شود و تکنیسین های کاربلد صنعت کشور تربیت می شوند و از طرف دیگر دانشجویانی در دانشکده و آموزشکده های فنی و حرفه ای جذب می شوند که نه تنها برای تحصیل، هزینه ای صرف نمی کنند و از امکانات و تسهیلات رفاهی رایگان بهره می برند بلکه آموخته های دوره هنرستان را در مراکز تابعه این دانشگاه تکمیل می کنند و به عنوان یک نیروی ماهر آچار به دست وارد جامعه می شوند. (همان منبع)

منابع:

-مصاحبه دکتر رضایی، رئیس دانشگاه فنی و حرفه ای با روزنامه ایران شماره 5570 تاریخ 9بهمن 1392

-مصاحبه پارسا،علیرضا، مشاور رئیس دانشگاه فنی و حرفه ای با روزنامه ایران شماره 5570 تاریخ 9بهمن 1392

-سایت دانشنامه آزاد، ویکی پدیا

شعری از مولانا در مورد آموزش فنی و حرفه ای

علم آموزی طریقش قولی است              حرفت آموزی طریقش فعلی است

(مولوی دفتر پنجم 1064)

شاعر بزرگ مولانا جلالدین رومی (مولوی) در دفتر پنجم از کتاب مثنوی معنوی خود شعری آورده است که در برخی بیت های آن آموزش های مهارتی را توصیف می کند. مناسب دیدم که آن را در این پست برای دوستان علاقمند بیاورم و احساس می کنم تا کنون از چشم فنی و حرفه ای چی ها مغفول مانده است

ادامه نوشته

سطح بندی نیروهای ماهر از منظر تعاریف بین الملل

سطح بندی نیروهای ماهر از منظر تعاریف بین الملل

سطوح‏احراز‏دانش فنی‏وکسب مهارت‏درنیروی کار دردنیا همواره حسب نیاز بازارکاربه درجات مختلفی طبقه‏بندی می‏شود. این سطوح در یک جمع بندی عمومی از بین کشورهای صاحب سبک به 5 سطح به شرح جدول زیر درجه بندی می شود:

درجه	عنوان	شرح سطح مهارت	شرح سطح مهارت آموزی
عالی (سرپرست)	Forman	فرد علاوه بر داشتن شایستگی های کامل در چند مهارت شغلی مرتبط، برای تعمیر یا تولید یک محصول، دارای توانایی های ذهنی برای طراحی و توانایی مدیریتی برای سرپرستی کارگاه می باشد.	سطح عالی (سرپرستی) به تربیت کارگر ماهری می پردازد که علاوه بر دانش فنی و تجربی که کسب نموده است، توانایی سرپرستی تعدادی از نیروهای کار ماهر، نیمه ماهر و ساده را به عهده گیرد.
ممتاز	Craftsman /High Skills worker	فرد  شایستگی های کامل یک مهارت شغلی و چند مهارت جنبی برای غنی سازی شغلی را دارا بوده و ی تجربه بیشتر، سرعت بیشتر و دقت بیشتر در کارش است و می تواند تقسیم کار در کارگاه را انجام دهد.[1]	مهارت درجه ممتاز به تربیت کارگری می پردازد که به اعتبار دانش فنی و تجربه ای که کسب کرده است، توانایی انجام دادن یک یا چند وظیفه را در شغل معین و کارهای فنی دارد. در کشورمان آموزش های بلند مدت فعلی (آموزش 18 ماهه) از جمله این درجه از مهارت می باشد.
یک (مهارت درجه 1)	Skilled worker (Level 1)	فرد دارای شایستگی های کامل یک مهارت شغلی است.	مهارت درجه یک به تربیت کارگری می پردازد که با در دست داشتن گواهینامه مهارت درجه دو  علاقمند به ادامه دوره آموزشی بوده و پس از ارائه مهارت های کامل یک شغل و موفقیت در آزمون پایان دوره به دریافت گواهینامه نایل گردد.
دو (مهارت درجه 2)	SemSkilled Worker Level 2))	فرد دارای بخشی از شایستگی های یک مهارت شغلی است.	مهارت درجه دو به تربیت کارگری مبتدی می پردازد  و پس از ارائه بخشی از مهارت های یک شغل و موفقیت در آزمون پایان دوره به دریافت گواهینامه نایل گردد.
سه (مهارت درجه 3)	SemSkill Worker Level 3))	فرد به علت ویژگی های جسمی (کم توانی جسمی) دارای بخشی از شایستگی های یک مهارت شغلی است.	مهارت درجه سه به تربیت کارگری که دارای کم توانی جسمی است می پردازد  و پس از پایان دوره و موفقیت در آزمون به دریافت گواهینامه نایل گردد.

*لازم به ذکر است بر اساس واژه نامه منتشره سازمان جهانی کار (ILO) سطوح مهارتی همواره به دو درجه کارگر ماهر و نیمه ماهر درجه بندی شده است.

---

[1] .بررسی تحولات نظام استاد-شاگردی در ایران ... ص 125 و 126

 

واقعیت هایی در باره اشتغال زنان در ایران در پاییز 1392!!

به گزارش مهر، آخرین گزارش مرکز آمار ایران از وضعیت بیکاری و اشتغال در کشور نشان می دهد که 4 میلیون و 302 هزار و 978 نفر از کل جمعیت 10 ساله  بیشتر فعال اقتصادی کشور در تابستان امسال زنان بوده اند. به عبارتی، آمارهای دولتی می گویند بیش از 4.3 میلیون زن هم اکنون در بازار کار ایران مشغول به فعالیت هستند.
 ازای هر 1.82 تقاضای مردان برای کار یک تقاضا از سوی زنان وجود دارد و زنان در یک رقابت جدی با مردان در بازار کار قرار گرفته و حدود یک میلیون زن متقاضی شغل هستند. با این حال، نرخ بیکاری زنان 15 تا 24 ساله در تابستان 92 رکورد 9 سال گذشته را شکسته و حدود 46 درصد شده است.


بیشترین تعداد زنان شاغل در بخش خدمات با 1 میلیون و 692 هزار و 177 نفر به ثبت رسیده است و پس از آن 850 هزار و 679 نفر در بخش کشاورزی و 850 هزار و 286 نفر نیز در بخش صنعت حضور دارند. به بیان دیگر، خدمات بیشترین تعداد زنان شاغل کشور را در خود جای داده و سهم بخش صنعت حتی از کشاورزی نیز پایین تر است.

اشتغال 4.3 میلیون زن در ایران
همچنین 16 درصد از زنان در هفته 49 ساعت و بیشتر از آن اشتغال دارند که به معنای اضافه کاری و تمایل به دریافت های بیشتر از بازار کار ایران است. از آنسو، 904 هزار و 910 درخواست شغل برای زنان نیز در تابستان امسال به ثبت رسیده که نشان دهنده درخواست شغل حدود 1 میلیون زن اغلب فارغ التحصیل دانشگاهی در حال حاضر است.

با وجود نرخ بیکاری 10.4 درصدی عمومی در تابستان امسال، نرخ بیکاری زنان 15 ساله و بیشتر معادل 21.2 درصد به تعداد 9.4 هزار و 910 نفر بوده است. بدترین نرخ بیکاری زنان در گروه سنی 15 تا 24 ساله و به عبارتی مهم ترین گروه متقاضی کار به میزان 45.8 درصد وجود دارد که در این گروه سنی 341 هزار و 442 نفر زن بیکار وجود دارد.

همچنین زنان بین سنین 15 تا 29 ساله کشور دارای 685 هزار و 916 نفر بیکار معادل 41.7 درصد بیکاری هستند که وجود نرخ بیکاری بسیار بالا نشان دهنده اوضاع بسیار نامناسب در بازار کار زنان است.

بررسی از وضعیت متقاضیان شغل مرد و زن در تابستان امسال نشان می دهد که به ازاء هر 1.82 مرد متقاضی شغل 1 زن متقاضی کار بوده است و این موضوع نشان دهنده نگاه جدی و رقابت تنگاتنگ آنان با مردان برای دستیابی به فرصت های شغلی در بازار کار کشور است. بنابراین به ازاء حدود هر 2 مرد بیکار یک زن بیکار نیز تقاضای ورود به عرصه کار و اشتغال داشته است.

جدول 9 ساله تغییرات تعداد و نرخ بیکاری زنان 15 تا 24 ساله

تعداد بیکاران کل	نرخ بیکاری عمومی	تعداد زنان	نرخ بیکاری	سال
819098	17.1	451720	32.6	84
764716	16.2	480500	31.8	85
722119	15.8	351789	30.2	86
676858	16.7	331943	34	87
741778	16.8	318443	32.4	88
892353	20.5	379238	41.3	89
830996	20.9	313727	42.7	90
874322	19.9	320305	14.5	91
906424	21.1	341444	45.8	تابستان92

ادامه نوشته

رونمایی از واقعیت های اقتصادی کشور

آمارهای اقتصادی به روایت جناب آقای دکتر طیب نیا وزیر محترم اقتصاد – دوشنبه 6آبان 92در یک مراسم معارفه (سه ماه بعد از شروع دولت جناب آقای روحانی – منبع روزنامه دنیای اقتصاد شماره 3050) – مطمئن هستم آمار های ارائه شده به قدری شگفت انگیز است که در تاریخ ماندگار باشد. نقطه به نقطه آمارها حکایت از هزاران حرف است!!

متغیر	تغییرات
جمعیت فعال بیکار	3.5 میلیون نفر
جمعیت شاغل به تحصیل و دانش آموخته بیکار	5 میلیون نفر
کل جمعیت بیکار	8.5
نقدینگی واقعی	650 هزار میلیارد تومان
نقدینگی خارج از کنترل بانک مرکزی	195 هزار میلیارد تومان
ذخیره ارزی در صندوق توسعه ملی	بیش از 50 میلیارد دلار
تورم تا پایان شهریور	40.1 درصد
مطالبات معوق بانکی	75 هزار میلیارد تومان
نرخ سود واقعی	20- درصد
پیش بینی تورم تا پایان سال	34 درصد

 

اقتصاد آموزش های فنی و حرفه ای -بخش شناسایی و تامین منابع مالی در آموزش های فنی و حرفه ای

یعقوب نماینده

یکی از مسائل عمده ای که بسیاری از کشورها با آن درگیر هستند، کمبود منابع مالی در ارائه آموزش های فنی و حرفه ای دولتی است. این وضعیت، ارائه آموزش های فنی و حرفه ای را دچار نارسایی هایی نموده است. از یک طرف آموزش های فنی و حرفه ای به جهت اثرگذاری در ایجاد اشتغال و زمینه سازی تولید ثروت به شدت مورد استقبال دولت، صنایع، صنوف و متقاضیان کار واقع شده است از طرف دیگر علیرغم استقبال و و تقاضای گسترش روزافزون این آموزش ها در سطح جامعه به جهت محدودیت  منابع مالی دچار نارسایهایی و عدم پاسخگویی متناسب با نیاز جامعه شده است. آموزش های فنی و حرفه ای به جهت ارائه آموزش های عملی و کارگاهی، تغییرات سریع فناوری، فضای وسیع و بلند،  خصوصیت تمرین و ممارست، ضمن پر زحمت بودن، هزینه بالاتری از سایر آموزش ها را برای ارائه کنندگان بدنبال دارد. به همین علت برای ورود بخش خصوصی در قیاس با سایر بخش های سرمایه پذیر و حتی در مقایسه با آموزش های نظری از اقبال کمتری برخوردار است. دولت ها نیز قادر به تامین هزینه های سنگین و رو به تزاید آموزش های مهارتی نبوده و به ناچار با اعطای اعتباراتی محدود، تنها می توانند ارائه این آموزش ها را در حد موجود حفظ نمایند و  مطمئنا در صورت پیدا نشدن منابع مالی پایدار و متناسب جدید غیر از منابع موجود، اعتبار این آموزش ها به علت عدم دسترسی کلیه افراد جامعه، عدم تکافوی هزینه ها و تاثیر سوء آن در کیفیت مهارت آموزی  نزد کارفرمایان و مردم مخدوش شده و استقبال از آن کاسته خواهد شد.

به استناد تعدادی از قوانین از سال 1349 و از زمان تشکیل صندوق کارآموزی تا سال 1380 قانون وصول حق کارآموزی در آموزش های فنی و حرفه ای که شامل 2درصد از کل حقوق کارگران و 2 در هزار کارگران پروژه های پیمانکاری در کنار برخی درآمدهای عمومی دیگر که ویژه آموزش های فنی و حرفه ای تصویب شد به عنوان یک درآمد پایدار در کنار اعتبارات عمومی دولتی قابل اتکاء و محاسبه بود که با حذف حق کارآموزی طی قانون اصلاحی از مواد برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به عنوان مهمترین درآمد آموزش های فنی و حرفه ای آن هم از نوع درآمد اختصاصی خلاء جدی در این موضوع پیش آمد. اگرچه با تصویب ماده 17 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت کسری از درآمدهای حق کارآموزی جبران شد اما انسجام و پایداری ماده 14 قانون کارآموزی مربوط به 2درصد و 2 در هزار را ندارد.

از طرفی نگاهی به ماهیت و کارکرد آموزش های فنی و حرفه ای نویدهایی را به ارائه کنندگان این آموزش ها می دهد. از آنجا که شرکای اجتماعی و ذینفعان آموزش های فنی و حرفه ای شامل: دولت، سرمایه گذاران، صنایع و صنوف، نهادهای کارفرمایی و کارگری، کارآموزان و ... به فراخور انتفاع و سود مورد توقع خود را از آموزش های فنی و حرفه ای دریافت می کنند بنابراین حاضر به تحمل هزینه هایی نیز هستند. این موضوع باعث شده است که صاحبنظران آموزش های فنی و حرفه ای راهکارهای متنوع و متعددی را برای تامین منابع مالی آموزش های فنی و حرفه ای پیدا نمایند. به نوعی که حتی بسته به انواع آموزش های مهارتی سه گانه شامل: آموزش های حرفه ای، آموزش های بازار کار و آموزش های بنگاه محور، راه های تامین منابع مالی را به تفکیک شناسایی و معرفی کنند.

در مجموع برای تامین منابع مالی آموزش های فنی و حرفه ای از طرح های بدیلی می توان استفاده کرد که از جهت منابع، سازماندهی، هزینه و نتیجه با یکدیگر تفاوت دارند. بازیافت هزینه،کمک های کارفرمایان، تامین اعتبار از منابع محلی-منطقه ای، دریافت بخشی از هزینه ها به صورت شهریه از کارآموزان، انجام آموزش های سفارشی ویژه صنایع، سازمان ها و کارفرمایان، ارائه خدمات یا محصولات ناشی از انجام آموزش، خیرین و ... روش هایی جهت تامین منابع مالی در آموزش های فنی و حرفه ای هستند که می تواند مبنای مطالعه و شناسایی قرار گیرد. طرح این موضوع به نوعی دعوت به هم اندیشی است از صاحبنظران و علاقمندان در آموزش های فنی و حرفه ای که در این زمینه پیشنهاد و نظرات خود را مطرح کنند. وبلاگ حاضر آماده انعکاس نقطه نظرات دوستان به عموم می باشد.

نرخ بیکاری جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی 2 برابر بیکاری عمومی

در حالی که به نظر می رسد کارجویان تحصیل کرده باید شرایط مناسب تری را برای ورود به بازار کار کشور داشته باشند، اما آمارها می گویند چنین نیست و هجوم دهه های اخیر جوانان به دانشگاه ها و دریافت مدارک گوناگون تحصیلی نتوانسته است کمک چندانی به آنها در ورود به عرصه بازار کار کشور داشته باشد که البته این مسئله مربوط به همه تحصیل کرده ها نیست و افراد بسیار زیادی نیز اگر وارد دانشگاه نمی شدند، امروز نمی توانستند در جایگاه های مناسب شغلی قرار بگیرند.

معمولا ناهماهنگ بودن آموزش های تئوریک دانشگاهی با نیازهای بازار کار، بی توجهی به رشته های مورد نیاز جامعه، تربیت صرف دانشجو بدون ظرفیت سنجی، جزیره ای عمل کردن دانشگاه ها و تمرکز بر روی پذیرش دانشجوی بیشتر از روش های گوناگون بدون اینکه بررسی شود بازار کار به چه نوع آموزش هایی نیازمند است و همچنین فقدان مهارت انجام کار از سوی فارغ التحصیلان دانشگاهی؛ به عنوان مهم ترین دلایل بیکار ماندن هزاران فارغ التحصیل دانشگاهی کشور نام برده می شود.

دلایل بیکار ماندن فارغ التحصیلان

طبق آمارهای موجود در فاصله سال های 84 تا 91 از مجموع 2.6 تا 3 میلیون بیکار کشور، 1.7 تا حدود 2.2 میلیون نفر در سنین 15 تا 29 سال قرار داشته اند. به عبارت دیگر، کشور در 8 سال گذشته در پیک تقاضای کارجویان برای کار قرار داشته و طبق گفته کارشناسان، فشار تقاضا برای ورود به بازار کار تا حداقل نیمه دهه 90 نیز ادامه خواهد یافت.

علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز به تازگی اعلام کرده است 43 درصد کل متقاضیان کار کشور فارغ التحصیلان دانشگاهی هستند و کشور هم اکنون با بحران بیکاری فارغ التحصیلان مواجه است. به بیان دیگر، از حدود 3 میلیون نفر بیکار اعلام شده در پایان سال 91، چیزی حدود 1 میلیون و 300 هزارنفر آن از جوانان فارغ التحصیل دانشگاهی تشکیل می شود که متاسفانه باید گفت این میزان دانشگاهی جامانده از بازار کار کشور، در واقع چیزی جز بحران بیکاری به معنای کامل نخواهد بود.

با این وجود، همچنان اشتیاق ده ها هزار جوان برای ورود به دانشگاه ها در کشور وجود دارد. متاسفانه آنچه که به بیکاری جوانان فارغ التحصیل دانشگاه ها دامن می زند اولا بی توجهی قریب به اتفاق آنها به تلاش برای کشف نیازهای واقعی بازار کار شامل پوشش ضعف ها و فراگیری مواردی که برای ورود به بازار کار در رشته ای که درس می خوانند به آنها کمک کند و دوما اینکه اغلب برای توانمند کردن خود در برابر سایر رقبا علاوه بر گذراندن مباحث تئوریک دانشگاهی تلاش دیگری صورت نمی گیرد که می توان به عنوان نمونه به فراگیری مهارت در کار با کامپیوتر، یادگیری حداقل یک زبان خارجی در زمان تحصیلات دانشگاهی و همچنین شرکت در دوره های مهارت آموزی فنی و حرفه ای اشاره کرد.

جدول 8 ساله بیکاری جوانان 15 تا 29 سال 

نرخ‌بیکاری‌عمومی	نرخ‌بیکاری‌جوانان	تعدادبیکاران‌جوان	سال
11.5	20.6	1926896	84
11.3	20.8	1913617	85
10.5	20	1803982	86
10.4	20.4	1747336	87
11.9	22.1	1922980	88
13.5	25.5	2196233	89
12.3	24	1910072	90
12.2	24.5	1973817	91

 

سومین کنفرانس جهانی محو کار کودکان در برزیل در حال برگزاری است

سومین کنفرانس جهانی محو کار کودکان در برزیل در حال برگزاری است. ایران محو کار کودکان را به عنوان یک موضوع دینی و اخلاقی می داند و در این راه تلاش هایی را بعمل آورده است. کنوانسیون 182 محو کار کودکان محو بدتریت اشکال کار کودک را تصویب کرده است.

سن کار در ایران حداقل 15 سال است و برای برخی مشاغل این سن 18 سال تعیین شده است. مطابق قوانین در جمهوری اسلای ایران استفاده از کودکان در بیش از 40 شغل زیان آور که رسما ابلاغ شده ممنوع است و هرگونه استفاده از کودکان در کارهای خلاف شئون انسانی و یا بهره کشی از کودکان علاوه بر لزوم جبران خسارت با مجازات های سنگین روبرو است.


در این کنفرانس وزیر تعاونُ کار و رفاه اجتماعی ایران نیز شرکت کرده است.

معرفی کتاب چارچوب صلاحیت های فنی و حرفه ای ایران و کتاب رویکرد شایستگی محور به آموزش های حرفه ای

به گزارش روابط عمومی سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور  كتاب چارچوب صلاحيت هاي فني وحرفه اي ايران نوشته جناب آقای مهندس سید حمید علوی و همکاران (سرکار خانم بیتا بهمنیار، یعقوب نماینده، حمید ارواحی و منصور پولادی) و كتاب رويكرد شايستگي محور به آموزش هاي حرفه اي از مجموعه كتب منتشر شده سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در برنامه معرفي كتب اقتصادي از راديو اقتصاد موج اف ام  فركانس 98 روز شنبه مورخ 6/7/92 ساعت  19:15 پخش مي شود.

معضلی به نام مشاغل جدید در تهران!!!

روزنامه کسب و کار در گزارشی نوشت:

در روزگاری که ایران با مشکل بیکاری مواجه نبود و هر کس می‌توانست برای خودش چند شغل خوب دست و پا کند، سیگارفروشی کنار خیابان یا فروش سیب‌زمینی سرخ‌کرده در کنار یک پاساژ لوکس تهران، شغل کاذب محسوب می‌شد اما امروز این شغل‌ها نه تنها کاذب نیستند، بلکه سرقفلی آنها گاه از مغازه‌های اطراف آن گران‌تر است!

بی‌پولی، درآمد کم، تامین نیازهای روزمره، بیکاری و سرگردانی، بی‌نتیجه بودن شرکت در جلسات استخدامی، افزایش قراردادهای خارج از چارچوب قانون کار، فراهم نبودن شرایط ورود کارجویان به مشاغل رسمی و نامتعادل بودن عرضه و تقاضای نیروی کار، تنها بخشی از عوامل روی آوردن به مشاغل کاذب است.

برخی کارشناسان البته با استفاده از عنوان «شغل کاذب» موافق نیستند. به گفته آنها، یک شغل نمی‌تواند کاذب باشد و در عین حال به لحاظ اقتصادی امکان فعالیت داشته باشد. اگر این توصیف ساده را بپذیریم که در هر معامله آزادانه‌ای دو طرف مبادله رضایت بیشتری نسبت به وضعیت قبلی به دست می‌آورند وگرنه دست به معامله نمی‌زدند، پس هر شغلی که بتواند برای صاحبش درآمد درست کند، برای مشتریانش هم رضایت خلق می‌کند. همین دلیلی کافی است تا شغل، کاذب نباشد.

در این گزارش قصد داریم به مشاغل نوظهوری که عوام آنها را کاذب می‌نامند اما درآمد آنها قابل توجه است، بپردازیم.

نوبت‌فروشی در بانک
چند سالی است در بانک‌ها برای جلوگیری از ازدحام مشتریان و احترام به آنها، دستگاه‌هایی برای شماره‌دهی نصب شده است. با این وجود در شعب شلوغ بانک‌ها مانند بازار، این روش هم نتوانسته از درد سر هجوم مشتری به شعبه بکاهد. در همین راستا شغلی به نام «نوبت‌فروشی» در این شعب ایجاد شده است. در این وضعیت، فردی با گرفتن شماره‌های متعدد از دستگاه، آن را نگه داشته و به افرادی که عجله دارند و نمی‌خواهند در صف انتظار منتظر شوند، می‌فروشند. نرخ گزارش شده 5 تا 10 هزار تومان است. این کار گرچه شغل نیست اما درآمد خوبی دارد. از سوی دیگر هم خریدار و هم فروشنده از کارشان راضی هستند!

شماره فروشی در میدان انقلاب
یادم هست در دورانی که سریال‌های طنز در ایران پا گرفته بود، شماره موبایل تعدادی از بازیگران این سریال‌ها در مدرسه میان دانش‌آموزان رد و بدل می‌شد. برای ما که بعدها خبرنگار شدیم، داشتن شماره آدم‌های معروف چندان جذابیتی ندارد اما ظاهرا عده‌ای از این طریق پول درمی‌آورند. این روزها در اطراف میدان انقلاب کسانی که پیش از این نوار کاست و فیلم‌های غیرقانونی کپی شده و لو رفته از افراد معروف را می‌فروختند، شغل جدیدی برای خود دست و پا کرده‌اند؛ فروش شماره تلفن آدم‌های معروف!

در میان این شماره تلفن‌ها، اسم بازیگران سینما، مقام‌های دولتی، خواننده‌ها و فوتبالیست‌ها دیده می‌شود. شاید این شماره تلفن‌ها از دفترچه تلفن یکی از همین خبرنگارها لو رفته باشد.

کارراه‌اندازی
بعد از دادزن، عروسک شدن جلوی رستوران، گریه‌کن مراسم ترحیم و مجلس گرم‌کن در عروسی، شغل جدیدی در تهران ظهور کرده به نام «کارراه‌اندازی»! کارراه‌انداز کسی است که از یک شهرستان دورافتاده برای سربازی یا گذران دوران دانشجویی به تهران آمده است. او از این فرصت استفاده کرده و کار همشهریانش را در تهران راه می‌اندازد. خرید کتاب و دارو، ثبت نام در دانشگاه، حضور در نمایشگاه و خرید از یک غرفه خاص و نظیر آن، کارهایی است که او در تهران برای همشهریانش انجام می‌دهد. هر طور حساب کنید، این روش هم به نفع سفارش‌دهنده کار است و هم به نفع کارراه‌انداز! حالا اینکه این کار هم شغل محسوب می‌شود یا نه را باید از مسئولان مرکز آمار پرسید.

تعریف جهانی کار چیست؟
بر اساس تعریف سازمان جهانی کار، تفاوت بین شاغل و بیکار مشخص شده که البته ILO برای روشن شدن بهتر این مساله با در نظر گرفتن تفاوت‌های کشورها، تعاریف را براساس مناطق جغرافیایی مطرح کرده است. براساس نظر سازمان جهانی کار، اگر کسی امسال 30 تا 40 ساعت در هفته کار داشته باشد و این میزان در سال آینده به 20 ساعت کاهش یابد، دارای اشتغال ناقص خواهد بود و اگر این میزان به 10 ساعت رسیده باشد، دیگر شاغل محسوب نمی‌شود. در ایران، قانون کار میزان ساعت کار هفتگی را 44 ساعت برآورد کرده و صرفا افرادی که این میزان کار داشته باشند شاغل شناخته می‌شوند ولی مرکز آمار ایران اعلام می‌کند هر کس در هفته یک تا دو ساعت کار داشته باشد، شاغل است.

چه باید کرد؟
گفته می‌شود چنین مشاغلی در همه اقتصادهای متوسط و رو به پایین دنیا وجود دارد و علت ظهور آنها هم یک نیاز است، با این وجود نباید غفلت کرد که برخی از این مشاغل کاذب، گاه اقتصاد کشور را به چالش می‌کشند. آخرین نمونه این وضعیت را می‌توان در دلالی بازار سکه و ارز دید، به‌طوری که یک سال پیش با اوج گرفتن قیمت سکه در بازار، پلیس خرید و فروش ارز و سکه در محلی غیر از صرافی و بانک را جرم اعلام و تعداد زیادی از دلالان این بخش را دستگیر کرد. دلالی البته شغل کاذبی است که در بخش‌های دیگری از اقتصاد کشور هم وجود دارد، مانند مسکن، خودرو و حتی دلالی مجوز نشریه.

آموزش های فنی و حرفه ای بریتانیا

آموزش فنی و حرفه ای انگلستان

بریتانیا ( اتحادیه انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی) یک رژیم پادشاهی پارلمانی دارد. نظام آموزشی این کشور در طول تاریخ زیر نظر دولت بوده ولی آموزش ها در چند سال اخیر بتدریج به بخش خصوصی واگذار می شود. این کشور یکی از اولین کشورهایی بوده که سیستم CBT(competency based training) را پیاده کرده است. اما اکنون در صدد اصلاحاتی در آن و جایگزینی مفهوم اعتبار (Credit) به جای شایستگی (Competency) است. جمعیت این کشور حدود 50 میلیون نفر شامل 14 درصد بین 5 – 15 و 61.9% در سنین جمعیت فعال است. در نیمه قرن بیستم جمعیت فعال از حرفه های سنتی (معدن، چوب بری، ...) در شمال کشور به جنوب آن و حرفه های مدرن تغییر مکان داده اند، که این امر روی نظام VET(Vocational Educational & Training) تاثیر گذاشته است. سیستم VET بر عکس بسیاری کشورها یک سیستم متمرکز و نهادمند نیست، بلکه استانداردمحور است. هر کس که به یک سطح ملی صلاحیت (National Vocational Qualification) برسد، می تواند گواهینامه آن را دریافت کند.

مهارت در بریتانیا با مفهومی به نام NVQ  یا سطح ملی صلاحیت سنجیده می شود. چارچوب ملی صلاحیت یا  NQF(National Qualification Framework)  مسئول تعریف هر سطح صلاحیت می باشد. (تاسیس شده در سال 2000). سطوح صلاحیت در این کشور 9 سطح تعیین شده است (سطح 1 تا 8 سطح بعلاوه سطح ورودی).  نظام VET بریتانیا مانند هر نظام CBT خروجی محور است. در سال 2000 با برنامه  Curriculum 2000دولت انگلستان تمامی سطوح پراکنده را تحت این برنامه و نامیدن آن به نام دیپلم فنی در 14 حرفه (Sector) نظامند کرد. در سال 2001 نیز اسکاتلند با تاسیس SCQF (Scottish Qualification Framework) چارچوب ملی صلاحیت خود را ایجاد کرد.

 

ادامه نوشته

گاهشمار

برخی اوقات یادآوری رویدادها و اخباری که در گذشته اتفاق افتاده است چون در قیاس با وضعیت موجود به آن نگاه می شود،  بسیار جالب و دلپذیر می نماید. به همین دلیل موضوع گاهشمار که ذکری از اخبار و اتفاقات مثلا 40 سال پیش است و امروزه در رسانه ها مورد استفاده قرار می گیرد در نوع خود بسیار جذاب هست. از جمله دو گاهشمار که در بخش تاریخ اقتصاد روز یکشنبه، 27/5/1392 سال یازدهم شماره 2993 روزنامه دنیای اقتصاد چاپ شده است. نگاهی به تعیین صلاحیت نیروی کار در گذشته و وضعیت آن در بازار اصناف موجود و اینکه در حال حاضر چه واقعیتی بعد از گذشته 40 سال اتفاق افتاد خواندنی است لذا دو گاهشمار را با واگذاری داوری به خود خواننده گان محترم در زیر می آوریم

روزنامه اطلاعات ، 22 مرداد 1352

با عنوان " 80 درصد تعمیرکاران تلویزیون در تهران ناشی اند".

اختلالی که تعمیرکاران ناآزموده و فاقد صلاحیت فنی در بازار مصرف ایران به وجود آورده اند، مشکل بزرگ و ظاهرا پیچیده و حل نشدنی مردم به شماره می آید.

تاکنون معیاری برای شناخت مهارت صاحبان حرفه در اختیار مردم نبود و هیچ مرجعی وجود نداشت تا حدودی آشنایی تعمیرکاران و مغازه داران مدعی رفع نواقص فنی را مورد آزمایش قرار دهد و کم و کیف این گروه را بسنجد و محک بزند.

مردم دقیقا نمی دانند کسی که اتومبیل یا تلویزیون، یخچال و سایر وسایل خانگی آنها را تعمیر می کند، واقعا مکانیک و تعمیرکار است یا از فنون و مهارت ها فقط اسمی دارد و بس.

بر اساس آزمونی که چندی پیش از گروهی از کارگران تعمیرکار تلویزیون به وسیله کارشناسان امور حرفه ای وزارت کار و امور اجتماعی به عمل آمد، معلوم شد که 80 درصد تعمیرکاران تلویزیون مهارت و صلاحیت فنی ندارند و بیشتر مخرب اند تا سازنده. در قانون نظام صنعتی (صنفی) قید شده است که پیشه وران و صاحب حرف باید در زمینه کار خود یا شغلی که قصد دارند به آن مشغول شوند مهارت و خبرگی داشته باشند و میزان مهارت و آزمودگی آنان مورد سنجش و تایید کارشناسان قرار گیرد.

 

 

روزنامه اطلاعات، 17 مرداد 1352

با عنوان "به فرزندان کارگران هزینه تحصیلی پرداخت می شود".

وزیر کار امروز اعلام کرد: از سال تحصیلی آینده هزاران نفر از فرزندان کارگران از هزینه تحصیلی و کمک هزینه تحصیلی استفاده خواهند کرد.

امیر قاسم معینی، وزیر کار در یک گفتگوی با خبرنگار ما یادآور شد که اساسنامه صندوق تامین آموزش فرزندان کارگران از تصویب مجلسین گذشت و با ابلاغ آن به دولت قانون آموزش فرزندان کارگران از سال تحصیلی آینده به اجرا گذارده می شود. در این اساسنامه وظایف صندوق و نحوه پرداخت کمک هزینه تحصیلی به فرزندان کارگران تعیین شده است. بر اساس قانون در صورتی که فرزندان کارگران بیمه شده ضمن ادامه تحصیل در دوره های پنج ساله ابتدایی، سه ساله راهنمایی تحصیلی هوش و استعداد آنان از طریق آزمایش های مربوط مورد تایید قرار گیرد، از تسهیلات لازم برخوردار می شوند و وضع تحصیلی و زندگی خانوادگی آنان تحت مراقبت مخصوص قرار خواهد گرفت.

پرطرف دار ترین رشته های تحصیلی در کنکور سال 1392 چه رشته هایی بودند؟

مشاورعالی سازمان سنجش آموزش کشور با اعلام فهرست رشته‌های پرطرفدار کنکور 92، ظرفیت پذیرش دانشجو در رشته‌های پر رقابت کنکور را تشریح کرد.

دکتر حسین توکلی در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه 146 هزار و 485 داوطلب در رشته‌های پرطرفدار کنکور پذیرفته می‌شوند، گفت: با توجه به ظرفیت کل کنکور یعنی بیش از 900 هزار داوطلب، بیش از 15 درصد ظرفیت کل کنکور به رشته‌های پرطرفدار اختصاص یافته است.

وی با بیان اینکه 13 رشته در دوره روزانه پرطرفدارترین رشته‌های کنکور محسوب می‌شوند، اظهارکرد: در گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی، رشته‌های «مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی کامپیوتر، مهندسی عمران، مهندسی معماری و مهندسی صنایع» پرطرفدارترین رشته‌ها به شمار می‌آیند.

توکلی با اشاره به رشته‌های پرطرفدار گروه آزمایشی علوم تجربی، گفت: رشته‌های «دکتری حرفه‌ای پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی و دامپزشکی» نیز پرطرفدارترین رشته‌های این گروه هستند.

مشاور عالی سازمان سنجش افزود: همچنین در گروه آزمایشی علوم انسانی، رشته‌های «حقوق، روانشناسی و حسابداری» از جمله رشته‌های پرطرفدار این گروه‌ آزمایش محسوب می‌شوند.

توکلی با اشاره به ظرفیت پذیرش دانشجو در رشته‌های پرطرفدار کنکور در کلیه گرایش‌ها، به ایسنا گفت: امسال در رشته مهندسی برق 14 هزار و 15 داوطلب پذیرفته می‌شوند.

وی با اشاره به پذیرش 7569 داوطلب در رشته‌ مهندسی مکانیک، اظهارکرد: 22 هزار و 94 داوطلب در رشته مهندسی کامپیوتر، 10 هزار و 515 نفر در رشته مهندسی عمران، 6051 نفر در رشته مهندسی معماری و 11 هزار و 159 نفر در رشته مهندسی صنایع پذیرفته خواهند شد.

توکلی با اشاره به ظرفیت پذیرش رشته‌های پرطرفدار کنکور در گروه آزمایشی علوم تجربی، تصریح کرد: در رشته پزشکی 4595 داوطلب، در رشته‌ دندانپزشکی 1504 داوطلب، در رشته داروسازی 1255 داوطلب و در رشته دامپزشکی 725 داوطلب پذیرش می‌شوند.

مشاور عالی سازمان سنجش در خصوص ظرفیت سه رشته پرطرفدار گروه آزمایشی علوم انسانی نیز، تصریح کرد: حدود 21 هزار و 863 داوطلب در رشته حقوق، 16 هزار و 815 داوطلب در رشته روانشناسی و 28 هزار و 325 داوطلب در رشته حسابداری پذیرفته می‌شوند.

کسب مقام چهارم در مسابقات مهارت جهانی

تیم ملی مهارت جمهوری اسلامی ایران با حضور در چهل و دومین مسابقات جهانی مهارت 2013 که از 11 تا 16 تیرماه سال جاری در لایپزیک آلمان با حضور یکهزار و بيست و چهار (1024) رقابت کننده از 65 کشور عضو سازمان جهانی مهارت برگزار شد شرکت نمود و، موفق به کسب دو مدال نقره در رشته های رباتیک و جواهرسازی و یک مدال برنز در رشته  طراحی وب و همچنین 8 دیپلم افتخار در رشته های مدیریت سیستم های شبکه، جوشکاری، طراحی مهندسی مکانیک، راهكارهاي نرم افزاري برای تجارت، فناوری اتومبیل، الکترونیک، مکاترونیک و طراحی گرافیک و همچنین كسب مقام چهارم جهاني  مسابقات مذکور شده

برشی از تصویرآموزش فنی و حرفه ای آمریکا:

مدل سازی دوباره برای آموزش های فنی و حرفه ای در امریکا " مدارس آمریکا شاهد بزرگ نرین تحولات در دوره معاصر هستند.

 این مطالب بخشی از ترجمه منتشر شده توسط آقای معزالدین خیرآباد در بخش اندیشه اقتصاد (صفحه 29) روزنامه دنیای اقتصاد دوشنبه 26/1/1392 ، شماره 2893 با اندکی تغییر می باشد. این ترجمه اگرچه مطلب منسجمی را از آموزش های فنی و حرفه ای ارائه نمی کند. اما تصویری از چالش های فنی و حرفه ای و نیز آخرین طرح های اصلاحی در دست اجرای آن کشور در کاهش نرخ بیکاری و افزایش رشد اقتصادی را بیان می کند. این ترجمه به علت محدودیت شدید منابع فارسی در خصوص آموزش های فنی و حرفه ای آمریکا به ویژه در سال های اخیر در نوع خود قابل تامل و توجه می باشد.

 [در حال حاضر]، اجماع جدیدی روی اصلاحات مرتبط با بهبود آموزش شغلی ایجاد شده است. برخلاف نرخ بالای بیکاری، بنگاه های اقتصادی متعددی از اینکه نمی توانند نیروی کار ماهر به اندازه کافی برای تکمیل فرصت های شغلی شان بیابد انتقاد می کنند. تحقیقی که در سال 2012 توسط موسسه مشاوره مک کینزی انجام شده، مشخص شد که 78 درصد از موسسات آموزشی تصور می کنند که دانش آموزان را به خوبی برای اشتغال آماده می کنند. اما تنها 49 درصد از کارفرمایان از آموزش های ارائه شده به کارکنانشان توسط این موسسات رضایت دارند. نظزسنجی مشابهی از شرکت های تولیدی آمریکا در سال 2011 نشان می دهد که 67 درصد از کارفرمایان در یافتن نیروی کار ماهر مورد نیازشان مشکل داشته اند و 5 درصد از فرصت های شغلی آن ها به دلیل فقدان متقاضی مناسب خالی مانده است.

آقای اوباما در بخشی از شعارهای تبلیغاتی دور دوم خود متعهد شد تا دو میلیون نفر دیگر را از طریق کالج های محلی وارد مراحل بالاتر آموزشی کند. کالج هایی که در قیاس با دوره های لیسانس که فقط مدرک می دهند و چهارسال به طول می انجامند، مدارک و مهارت های فنی را در یک دوره دو ساله توامان ارائه می دهند. برای اطمینان از اینکه آنها مهارت ها را به درستی فرا گرفته اند. او شراکت نزدیکی میان این کالج ها و بنگاه های اقتصادی محلی ایجاد و پیشنهاد کرده است پول بیشتری به کالج ها یا معلم هایی که دانش آموزانشان کار می یابند، تخصیص یابد. در سال گذشته درخواست 8 میلیون دلاری را به منظور پرداخت به همه موارد در بودجه پیشنهادی اش ارائه کرد. هرچند، بدون کمک او، کالج های محلی در سراسر آمریکا در حال پذیرش چنین اصلاحاتی هستند. سال گذشته 24 ایالت[1] قوانینی که با هدف افزایش دسترسی به آموزش های فنی یا بهتر از آن آموزش های متناسب با بنگاه های اقتصادی محلی وضع شدند را پذیرفتند.

"چری هی من" رییس شبکه کالج های محلی شیکاگو نسبت به تله های آموزش ضعیف بسیار آگاه است. در دهه 1980 او سه ماه را صرف تحصیل دریک دوره مهارت آموزی IT کرد که برای او 3500 دلار هزینه شهریه دربرداشت، اما بی فایده بود. برای کسب اطمینان از اینکه هیچیک از 120 هزار دانش آموز کالج های شهر شیکاگو دچار سرنوشت مشابهی نشوند، او با آقای ایمانوئل، شهردار در برنامه ای  به نام  از "کالج تا کار" همکاری می کند.

ابتدا، این شهر با اقتصاددانان و شرکت های محلی به منظور تعیین اینکه چه مهارت هایی هم اینک یا درآینده مورد تقاضا هستند، مشورت کرد سپس نام و تعداد کسب و کارها را – تاکنون 84 شغل – به منظور کمک به شکل دهی به برنامه های آموزشی در زمینه های مورد نیاز و فرصت دادن به دانش آموزان برای کسب تجربه های کاری فهرست کرد.

"لاری گودمن" مدیر اجرایی مرکز پزشکی دانشگاه "راش" – یک بیمارستان – می گوید: این ترکیب برای هر دو طرف خوب است. کارفرمایان می توانند از جریان با ثبات متقاضیان کار مطمئن باشند و می توانند قبل از اتخاذ هر گونه تصمیمی، آنها را در کار ارزیابی کنند. دانش آموزان نیز تجربه عملی کسب می کنند و می تواند از آنها که در حال فراگیری مهارت های دارای بازار هستند، اطمینان حاصل کنند.

خانم "هی من" همچنین برای کسب اطمینان از آموزشی که کالج های این شهر ارائه می کنند تلاش می کند. او به دانش آموزان اجازه می دهد تا مهارت ها را بدون از دست دادن زمان و پول کسب کنند. به طور مثال، دانشگاه های محلی توافق کرده اند که گواهینامه های رشته پرستاری پیشرفته را که یک دوره پرستاری چهارساله بود با یک دوره دو ساله جایگزین کنند.

همه این ها به دانش آموزان امکان می دهد تا مهارت ها را سریع تر و ارزان تر کسب کنند. بسیاری از شهرها و ایالت ها مانند شیکاگو و دلور در حال تشویق (و پرداخت پول برای) ثبت نام همزمان دو رشته در دبیرستان و کالج های محلی یا دانشگاه ها هستند. کانزاس حتی فراتر از این می رود و به دبیرستان ها به ازای هر دانش آموزی که یک مهارت فنی کسب می کند "جایزه" می دهد.

در "ساسکس تک"[2]، دانش آموزان به زودی می توانند امتیازات کافی برای به دست آوردن نیمی از یک مدرک لیسانس از یک دانشگاه محلی، بدون هزینه اضافی، که ده ها هزار دلار را برای آنها ذخیره می کند، کسب کنند. به طور مثال، آنها می توانند به عنوان یک رادیولوژیست دندان یک گواهینامه  بدست آوردند و سپس به عنوان دستیار دندانپزشک مهارت لازم را کسب کنند. این مورد تنها یکی از 15 رشته فنی است که در طی آنها مدارس مهارت تخصصی را آموزش می دهند.

---

1 – در آمریکا، ایالت ها خود راسا آموزش را تنظیم می کنند؛ اگرچه دولت فدرال اغلب تلاش می کند تا برای پذیرش سیاست های مورد علاقه خود به ایالت ها امتیاز بدهد.

2 – دبیرستانی در ایالت دلور

بدترین و بهترین مشاغل آمریکادر فهرست 2013 چیست؟

پایگاه کار آمریکایی «کاریرکاست» به تازگی در فهرست ۲۰۱۳ خود فهرستی از بهترین و سخت‌ترین مشاغل را منتشر کرد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از روزنامه لوفیگارو، بر اساس این فهرست «روزنامه نگاری» بد‌ترین شغل در آمریکا معرفی شد. این موسسه که مشاغل را بر اساس معیارهایی چون میزان خطر، محیط کار، استرس، فعالیت بدنی، چشم انداز کار و دستمزد و غیره ارزیابی کرده است؛ اعلام کرد خبرنگاران بد‌ترین شغل جهان را دارند! در حالی که ماموران آمارگیری صاحب بهترین شغل هستند.

این منبع نوشت: کار کردن در یک روزنامه آرزوی بسیاری از آمریکایی هاست، اما واقعیت چندان خوشایند نیست. دستمزد پایین و استرس زیاد بخشی از فعالیت روزمره روزنامه‎نگاران است. بر اساس این تحقیق، روزنامه نگاری وجهه گذشته خود را از دست داده است. روزنامه‌های کاغذی به آخر خط نزدیک می‌شوند و بدون شک تا ده سال دیگر از بین می‌روند.

گفتنی است درآمد متوسط سالانه یک روزنامه نگار در آمریکا 27 هزار و 644 یوروست. پس از روزنامه نگاری، چوب بری با درآمد سالانه 25 هزار یورو سخت‌ترین شغل معرفی شد.

داشتن شغل نظامی هر چند چندان تنش زا نیست اما داوطلبان زن و مرد به طور مرتب با شرایط خطرناکی روبرو می‌شوند. شغل نظامی در رده سوم بد‌ترین مشاغل آمریکاست.

در این فهرست بازیگری و کارگری در بخش نفتی (کار کردن روی سکوهای نفتی در دریا) رتبه چهارم و پنجم را در فهرست بد‌ترین مشاغل اشغال کردند. هر چند بازیگران به ازای هر ساعت، 13 یورو و 39 سانتیم دریافت می‌کنند اما بیشتر مشاغل در این بخش موقتی است و یافتن شغل دائم کار دشواری است. از 160 هزار نیروی این بخش تنها 66 هزار و پانصد نفر شغل دائم دارند.

پستچی، میهماندار هواپیما و کشاورز در رده‌های بعدی بد‌ترین مشاغل آمریکا قرار دارند.

اما عنوان بهترین شغل در آمریکا از لحاظ بالا بودن دستمزد، کم بودن استرس، چشم انداز استخدامی، محیط کار سالم، فعالیت بدنی کم به «آمارگیر»، «مهندس پزشکی»، «مهندس اطلاع رسانی»، «شنوایی سنج» و «مشاور در امور سرمایه گذاری مالی» اختصاص می‌یابد. صاحبان این مشاغل درآمد سالانه‌ای بیش از پنج هزار یورو دارند. دندانپزشکان، چشم پزشکان و متخصص رایانه در رده‌های پایین‌تر این جدول قرار دارند.